آلودگی هوا خطر به دنیا آمدن نوزادان کم وزن را افزایش می دهد

پژوهشگران اعلام کردند قرارگیری زنان باردار در معرض آلودگی هوا خطر به دنیا آوردن نوزادان کم وزن را افزایش می دهد.

طبق این تحقیقات، آلودگی هوا بر رشد جنین تاثیر می گذارد و قرارگیری زنان باردار در معرض آلودگی‌های ناشی از دود خودروها و آلودگی‌های ناشی از فعالیت نیروگاههایی که با سوخت زغال سنگ کار می‌کنند، خطر به دنیا آوردن نوزادان کم وزن را افزایش می‌دهد.

پژوهشگران در این تحقیقات اطلاعات مربوط به تولد بیش از سه میلیون نوزاد را در هشت کشور در آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، اروپا، آسیا و استرالیا مورد بررسی قرار دادند.

بیشتر اطلاعات جمع آوری شده مربوط به اواسط دهه هزار و نهصد و نود تا اواخر دهه اول قرن بیست و یکم بودند.

پیام دادوند سرپرست محققان در مرکز تحقیقات واگیرشناسی محیطی در بارسلونا در خصوص این تحقیقات گفت وزن کم در زمان تولد- کمتر از دو و نیم کیلوگرم- مشکلات جدی سلامتی را در پی دارد که از نمونه آنها می توان به افزایش خطر مرگ نوزاد در هفته‌های اول پس از تولد و همچنین ابتلا به بیماری‌های مزمن در طول زندگی، اشاره کرد.

تریسی وودرف یکی از محققان در این تحقیقات گفت: «در شرایط کنونی آلودگی هوا در همه جا وجود دارد و تقریبا همه مردم روی زمین هوای آلوده را تنفس می کنند.»
به گزارش خبرگزاری فرانسه از واشنگتن، نتیجه این تحقیقات در نشریه آمریکایی «چشم‌انداز بهداشت محیط زیست» منتشر شد.

فعالیت بدنی می تواند کیفیت زندگی را بهبود بخشد

بهمن ۲۳, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : روی خط خبرگزاری ها, روش های تندرستی

فعالیت بدنی در کشورهای صنعتی و کشورهای در حال توسعه – پندارهای غلط در مورد فعالیت بدنی فواید فعالیت بدنی – زنان و فعالیت بدنی – سیاستهای مرتبط با فعالیت بدنی – فعالیت بدنی و جوانان – زندگی بی تحرک – فعالیت بدنی و افراد مسن

فعالیت بدنی میتواند کیفیت زندگی را در تمام سنین برای همگان بهبود بخشد. شیوه زندگی فعال باعث میشود افراد مسن دوستان جدیدی پیدا کنند،در فعالیتهای اجتماعی باقی بمانند و با سایرین در تمام سنین مراوده داشته باشد.بهبود انعطاف پذیری،تعادل و قوام عضلانی به پیشگیری از افتادن که دلیل عمده ناتوانی در افراد مسن است کمک میکند.مشخص شده است که شیوع بیماریهای مغزی در افرادی که از نظر بدنی فعال هستند کمتر است.فعالیت بدنی میتواند کمک شایانی به درمان برخی اختلالات فکری مثل افسردگی بنماید.جلسات ورزشی برنامه ریزی شده مطابق با سطح تناسب بدنی هر فرد یا پیاده روی ساده میتواند فرصت یافتن دوستان جدید و اتصال با جامعه و کاهش احساس تنهایی و محرومیت اجتماعی را به فرد بدهد.فعالیت بدنی میتواند خود اتکایی و اطمینان به خود را که معیارهایی مبنایی در سلامت روح است افزایش دهد.

از فواید فعالیت بدنی میتوان حتی در سنین بالا نیز استفاده برد.با آنکه فعال بودن از سنین پایین از بسیاری بیماریها جلوگیری میکند،تحرک و فعالیت منظم در سنین بالا نیز به کاهش درد و ناتوانی مرتبط با بیماریهای نظیر آرتربت،استئوپروز و فشار خون بالا کمک کند.

آیا فعالیت بدنی فقط برای کشورهای صنعتی لازم است و کشورهای در حال توسعه مشکلات دیگری دارند که باید به آن برسند؟

عدم فعالیت بدنی علت زمینه ای عمده ای برای مرگ و میر،بیماریها و ناتوانایی هاست.

اطلاعات اولیه ای که از تحقیقات سازمان بهداشت جهانی در زمینه عوامل خطرساز وجود دارد حاکی از اینست که عدم فعالیت یا زندگی بی تحرک،یکی از ۱۰ علت اصلی مرگ و میر ناتوانی در کل جهان است.در کشورهای مختلف بین ۶۰ تا ۸۵ درصد از بالغین تحرک کافی برای بهبود سلامتی شان ندارند.زندگی بی تحرک باعث افزایش تمام علل مرگ و میر میشود.خطر بیماریهای قلب و عروق،دیابت و چاقی را دوبرابر میکند و مشخصاً باعث افزایش خطر سرطان روده،فشار خون بالا،استئوپروز،افسردگی و اضطراب میشود.

در شهرهایی که به سرعت رشد میکند،در کشورهای در حال توسعه،شلوغی،فقر،جنایت،ترافیک،کیفیت بد هوا،فقدان پارک،پیاده رو،ورزش و تفریحات و سایر مکانهای سالم،فعالیت بدنی را به انتخابی دشوار تبدیل میکند.برای مثال در سائوپائولوی برزیل۷۰ درصد مردم بی تحرک هستند.حتی در مناطق روستایی کشورهای در حال توسعه تفریحات غیر فعال مثل تماشای تلویزیون در حال افزایش است.نتیجه این تغییرات در زندگی افزایش میزان چاقی،دیابت و بیماریهای قلبی و عروقی است.

کشورهای دارای درآمد پایین یا متوسط تحت فشار زیادی از این ها و سایر بیماریهای غیرواگیر قرار دارند.۷۷ درصد کل مرگ و میر به وسیله بیماریهای غیرواگیر در کشورهای در حال توسعه اتفاق می افتد.این بیماریها در حال افزایش هستند و اثر فزاینده ای در سیستم های مراقبت بهداشتی،منابع و اقتصاد در کشورهای جهان می گذراند.

کشورها در حال تلاش برای مقابله با اثرات بیماریهای عفونی همزمان با افزایش فشار بیماریهای غیرواگیر روی جامعه و سیستم های بهداشتی هستند.فعالیت بدنی به علاوه رژیم غذایی سالم و عدم مصرف سیگار به عنوان راهی موثر و با صرفه جویی برای ترفیع بهداشت عمومی در کشورهای با درآمد کم یا متوسط میباشد.

پندارهای غلط در مورد فعالیت بدنی

۱- داشتن فعالیت بدنی هزینه بالایی دارد.نیاز به وسیله،کفش و لباس مخصوص دارد.

گاهی باید هزینه پرداخت تا ورزش کرد.فعالیت بدنی را میتوان هر جا و بدون هیچ وسیله ای انجام داد.جا به جا نمودن وسایل،چوب،کتابها و کودکان به عنوان فعالیت بدنی تکمیلی معادل بالا رفتن از پله ها میباشند.پیاده روی به عنوان فعالیتی که بیشتر از همه انحام میشود و بیش از همه توصیه میشود کاملاً بی نیاز از این موارد است.بیشتر مناطق شهری دارای پارک،آب نما یا پیاده روهایی ایده آل برای پیاده روی،دویدن یا ورزش و بازی هستند.نیازی نیست برای این کارها باشگاه،استخر یا سایر مکانهای ورزشی مراجعه کرد.

۲- سرم خیلی شلوغ است فعالیت بدنی وقت زیادی میگیرد.

حداقل۳۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط در هر روز برای بهبود و حفظ سلامتی توصیه میشود.البته این به معنای قطع فعالیت بدنی پس از نیم ساعت نمی باشد.بیشتر فعالیتها را میتوانید با کارهای روزمره مثل محل کار،مدرسه،خانه یا بازی و تفریح ممزوج کنید.بیشتر فعالیتها را میتوانید با امور روزانه خود انجام دهید.۱۰ دقیقه پیاده روی سریع،۳بار در روز یا ۲۰ دقیقه در ابتدای صبح و ۱۰ دقیقه در طول روز.حتی اگر مشغله شما زیاد باشد باز هم میتوانید ۳۰ دقیقه فعالیت در روز را به برنامه هایتان اضافه کنید.

کودکان طبیعتاً دارای تحرک بالایی هستند و به ندرت یک جا مینشینند.نیازی به صرف وقت و انرژی برای آموختن چیزهایی در مورد فعالیت بدنی به آنها نیست.به اندازه کافی فعال هستند.مطالعات اخیر در مورد کودکان سراسر جهان نشان داده که آنها در مناطق شهری فقیر در حال غیرفعال شدنند.وقت و منابع مصروف برای آموختن ورزش به آنها قطع میشود و بازیهای کامپیوتری و تلویزیون جای تفریحات فعال آنها را میگیرد.تخمین زده شده که در بسیاری از کشورها چه توسعه یافته و در حال توسعه بیش از جوانان از تحرک بدنی ناکافی برخوردارند.فعالیت بدنی ناکافی در کودکان می تواند عواقب طولانی مدتی روی سلامتی به جای بگذارد.فعالیت بدنی منظم باعث فواید جسمی،روحی و اجتماعی بسیارس برای جوانان میشود.فعال بودن بصورت بالقوه باعث کمک به جوانان و کودکان در داشتن استخوان ها،عضلات و مفاصل سالم میشود.وزن بدن را تنظیم کرده و چربی را کاهش میدهد و عملکرد موثر قلب و شش ها را فراهم میکند.بازی،ورزش و سایر فعالیتهای بدنی این فرصت را به جوانان میدهد که ابراز وجود کنند،خودشان را باور کنند و موفقیت و همکاری جمعی را تجربه کنند.همچنین این ها کمک میکنند تا از اضطراب و افسردگی پیشگیری شود.انجام ورزش و فعالیت های بدنی هدایت شده و منظم میتواند پذیرش سایر رفتارهای بهداشتی نظیر پرهیز از سیگار،الکل و مواد مخدر و رفتارهای خشن را تسریع کند.الگوهای فعالیت بدنی که در کودکی و دوران بلوغی کسب میشوند بیشتر در طول زندگی باقی میمانند و پایه ای برای زندگی فعال و سالم هستند.از طرف دیگر،زندگی غیر سالم مثل غیر فعال بودن،تغذیه نامناسب و سوءمصرف مواد که در دوران جوانی پذیرفته شوند بیشتر در دوران بزرگسالی باقی میمانند.

فواید فعالیت بدنی

فواید فعالیت بدنی منظم برای سلامتی بسیار است.حداقل۳۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط مثلاً پیاده روی سریع،برای بدست آوردن بسیاری از این اثرات کافی است.اگر چه با افزایش سطح فعالیت،فواید آن نیز افزایش می یابد.

فعالیت بدنی منظم:

خطر مرگ و میر قبل از بلوغ را کاهش میدهد.

خطرمرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی یا سکته مغزی را کاهش می دهدکه مسوول یک سوم تمام مرگ ها هستند.

خطر ایجاد بیماری های قلبی یا سرطات روده ها را تا ۵۰ درصد کاهش میدهد.

خطر ابتلای به دیابت نوع ۲ را ۵۰ درصد کاهش میدهد.

کمک میکند تا احتمال ابتلای به فشار خون بالا را که یک پنجم جمعیت بالغ دنیا را گرفتار کرده کاهش یابد.

به پیشگیری یا کاهش استئوپروز کمک میکند،خطر شکستگی لگن را تا ۵۰ درصد در زنان کاهش میدهد.

خطر ایجاد دردهای ناحیه کمر را کاهش میدهد.

باعث ترفیع سلامت روحی و روانی میشود.اضطراب،استرس و احساس افسردگی و تنهایی را کاهش میدهد.

کمک میکند تا از عادات خطرناک مثل مصرف سیگار،الکل و سوءاستفاده از مواد مخدر و رژیم غذایی بد و خشونت مخصوصاً در کودکان و نوجوانان جلوگیری شود.

کمک میکند تا وزن بدن را تنظیم کرده و خطر چاقی را ۵۰ درصد نسبت به افراد بی تحرک کاهش میدهد.

کمک میکند تا استخوانها،عضلات و مفاصل سالمی داشته باشیم و افراد دچار حالات ناتوان کننده مزمن را از نظر قدرتی تقویت میکند.

میتواند به درمان حالت های دردناک مثل کمردرد و زانودرد کمک کند.

همه ما میدانیم که فعالیت بدنی مثل پیاده روی،دوچرخه سواری و بازیهای مختلف باعث میشود شما احساس خوبی داشته باشید ولی فعالیت بدنی منظم فواید بسیار دیگری نیز دارد.این کار نه تنها باعث بهبود و حفظ سلامت می شود،بلکه اثرات مفید اقتصادی و اجتماعی خود را دارد.فعالیت بدنی منظم به کشورها و اقتصاد کمک میکند تا هزینه های مراقبت های بهداشتی کاهش یابد،تولید افزایش یابد،مدارس بهتر شوند،غیبت از محل کار و تعویض شغل کمتر شود و مشارکت در ورزش و تفریحات سالم افزایش یابد.در بسیاری کشورها،هزینه بهداشتی به علت نبود فعالیت بدنی و چاقی بالاست.

زنان و فعالیت بدنی

فعالیت بدنی منظم و عادات غذایی خوب می تواند سلامت زنان را ارتقاء داده و از بسیاری بیماریها و حالاتی که علت عمده مرگ و میر و ناتوانی زنان جهان است پیشگیری کند.

فعالیت بدنی منظم به پیشگیری از بیماریهای قلبی عروقی کمک میکند.این بیماریها که شامل بیماری قلبی،فشار خون بالا و سکته های مغزی می باشد.باعث یک سوم مرگ و میر زنان در سراسر جهان هستند.بیماریهای قلبی عروقی باعث نیمی از مرگ های زنان بالای ۵۰ سال در کشورهای در حال توسعه هستند.توام بودن فعالیت بدنی منظم و تغذیه کافی اصلی ترین و اثرگذارترین راه تنظیم چاقی خفیف تا متوسط و حفظ وزن ایده آل در زنان است.

دیابت ۷۰ میلیون زن را در سراسر جهان مبتلا کرده است.این میزان در سال ۲۰۲۵ به ۲ برابر افزایش می یابد.دیابت علاوه بر بیماریهای قلبی عروقی میتواند به کوری،آسیب عصبی،نارسایی کلیه،زخم پای دیابتی و قطع پا منجر شود.تحقیق جدیدی نشان داده است حتی فعالیت بدنی منظم و اندک وتغییر رژیم غذایی میتواند از نیمی از موارد دیابت غیر وابسته به انسولین جلوگیری کند.

فعالیت بدنی میتواند تا حد زیادی به پیشگیری و درمان استئوپروز کمک کند.استئوپروز بیماری خاصی است که در آن استخوان ها شکننده شده و در مقابل شکستن،مقاومت ضعیفی از خود نشان میدهند.زنان مخصوصاً در دوران یائسگی در معرض خطر ابتلای بالاتری نسبت به این بیماری هستند.

فعالیتهایی که در آن وزن بدن را تحمل می کنیم مثل پیتده روی،آهسته دویدن برای بلوغ طبیعی استخوان بندی در دوران کودکی و نوجوانی لازم هستند و باعث کاهش از دست رفتن استخوان می شوند.همچنین قدرت عضلانی و تعادل را بهبود می بخشند و خطر افتادن را کاهش داده و به همین خاطر از خطر شکستگی می کاهند.

فعالیت بدنی منظم کمک میکند تا استرس،اضطراب و افسردگی و تنهایی کاهش یابد.این مخصوصاً در زنان مهم است چون میزان افسردگی زنان نسبت به مردان چه در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه دوبرابر است. فعالیت بدنی به عزت نفس،اعتماد و اطمینان و بهبود مناسبات اجتماعی و وضعیت روانی کمک میکند.

اگر چه فواید بهداشتی و اجتماعی فعالیت های بدنی باید زنان را در مشارکت اینگونه فعالیتها تشویق کند،اما نباید از این حقیقت که در مناطق بومی و روستایی و حاشیه شهر که درآمد اندکی دارند زنان ممکن است نیاز به تعادل بهتری از اعمال حمایتی مثل تغذیه کافی،ابتکار برای درآمدزایی،توصیه هایی متناسب با وضعیت فرهنگی خاص خودشان داشته باشند.

آرتریت(التهاب مفاصل) علت مهمی برای محدودیت فعالیت در افراد بالغ و مسن است.فعالیت بدنی راهی عمده برای تنظیم و کنترل تورم و درد مفاصل در آرتریت است و بنابراین نتیجه آن در بهبود فعالیت روزانه خوب است.

سیاستهای مرتبط با فعالیت بدنی

یکی از مهمترین چالشهای پیشگیری از بیماریهای غیرواگیر و تشویق انجام فعالیت بدنی و سایر انتخابهای مربوط به نحوه زندگی سالم،ایجاد ارتباط بین اهمیت فعالیت کنونی و منافع آینده است.علیرغم این اهمیت که پیشگیری عمده ترین عامل در کسب سلامت است،در قرن گذشته بیشتر مطالعات بهداشتی نشان داده است که کمتر از ۵ درصد منابع خرج پیشگیری میشود.

پیشگیری و اقدامات تشویقی بهداشتی بندرت برای سیاستگذاران یک اولویت بوده است.اگرچه بیشتر در مرحله سیاست بوده تا مراقبتهای بهداشتی پزشکی،که تصمیمات در مورد پیشگیری گرفته شده است.بنابراین مهم است که هدایت به سمت اشخاصی حرکت کند تا به سیاستگذاران نیز برسد.

عدم فعالیت بدنی فقط در مورد رفتارهای شخصی نیست.شلوغی،جنایت،ترافیک،کیفیت بد هوا،فقدان پارک،امکانات ورزشی و تفریحی و پیاده رو، فعالیت بدنی را به انتخابی مشکل برای بسیاری افراد تبدیل کرده است.بنابراین چالش پیشگیری همان قدر که برای مردم مطرح است به مسوولیت پذیری دولتها نیز بستگی دارد.

بخش بهداشت باید نقش رهبری در تصمیم گیری های سیاستگذاری را بعهده بگیرد.

دفاع از منافع بهداشتی،اجتماعی و اقتصادی فعالیت بدنی را بر اساس برنامه های ملی بر مبنای مدارک و شواهد تأمین کنند.

شبکه های عملکردی با سایر بخشهای مربوطه به فعالیت بدنی را بنا بگذارند.

سیاست های عمومی با مشارکت چند بخش را تدوین کنند.

قاعده مند نمودن وضع قوانین را به عهده بگیرند.

تدوین و آماده ساختن مشاغل بهداشتی،مخصوصاً در زمینه مشاوره فعالیت بدنی و برنامه ریزی.

سازماندهی برنامه های خاص فعالیت بدن در خدمات بهداشتی.

تشویق به انجام فعالیت های بدنی در جامعه و خانواده.

تأمین سرمایه گذاریهای دارای بازده و جهت دهی منابع برای فعالیت بدنی.

مشارکت در برنامه های جهانی در زمینه فعالیت بدنی.

بخش ورزش میتواند به طرق زیر از این امر حمایت کند:

تقویت برنامه های فعالیت بدنی و ورزش برای همه،حرکتی که بوسیله کمیته بین المللی المپیک حمایت میشود و در جهت نیل به هدف ایده آل المپیک است که اعلام کرده ورزش جزو حقوق انسانی است و برای تمام بشر فارغ از جنس،نژاد و طبقه اجتماعی می باشد.

استفاده عمومی از امکانات محلی ورزشی را ساده و راحت نماید.

اختصاص قسمتی از موسسات ورزشی برای تشویق امر فعالیت بدنی.

آموزش در مورد فوائد فعالیت بدنی در برنامه های آموزشی بخش ورزش.

تشویق به انجام فعالیت بدنی و ورزش همگانی در رخدادهای ورزشی حرفه ای،آماتور و آموزشگاهی.

سازمانی رخدادهای فعالیت بدنی در جامعه

سیاستگذاران میتوانند در عرصه تحصیلات و فرهنگ به موارد ذیل توجه کنند:

تقویت سیاستهای ملی مربوط به آموزش های تربیت بدنی،فعالیتهای بدنی و ورزش برای همگان در مدارس.

تدوین برنامه های آموزشی تربیت بدنی کافی بوسیله آموزگاران ورزیده در برنامه تحصیلی مدارس.

احداث زمینهای ورزشی و تأمین امکانات تربیت بدنی بر پایه نیازهای مدارس فراهم سازی بستر استفاده عمومی از امکانات ورزشی مدارس.

افزایش فعالیت بدنی در برنامه های فرهنگی و تفریحی.

تصمیم گیری ها در حوزه رسانه ها و اطلاع رسانی می تواند به روشهای ذیل در تشویق فعالیت بدنی نقش داشته باشد:

نشر و گسترش پیامها و اطلاعات در مورد فواید فعالیت بدنی.

سازماندهی برنامه ها وتبلیغات رسانه ای منظم برای تشویق افراد به فعالیت بدنی.

آماده سازی روزنامه نگاران(مثل روزنامه نگاران ورزشی،بهداشتی و علمی)برای نگارش مطالب در مورد فعالیت بدنی.

انتخابهای سیاستگذاری جوامع شهری باید شامل موارد ذیل باشد:

برنامه ریزی برای ساخت پیاده رو و مسیرهای دوچرخه سواری به مقدار کافی.

قرار دادن فضاهای باز،پارک . امکانات برای فعالیت بدنی.

حمایت شهردار و سایر مقامات محلی از مواردفوق.

پخش حمل ونقل میتواند:

تلاشهای انجام شده در مورد کاهش سرعت ترافیک شهری را تقویت کند.

از فعالیتهایی که در مورد پاک بودن اتومبیل ها میشود و باعث پاکی هوا میگردد حمایت کند.

فعالیتهای دولتهای محلی و شهرداریها باید روی موارد ذیل متمرکز باشد:

ایجاد قانون و سیاستگذاریهای محلی برای حمایت از فعالیت بدنی.

تعیین فضاهای داخلی و بیرونی ایمن برای فعالیت بدنی از جمله ورزشها و بازیها.

سازماندهی برنامه هایی برای جامعه.

حمایت از بنیادهای مربوط به فعالیت بدنی که بوسیله بخشها و عاملین مختلف پایه گذاری میشوند.

تقویت سیاستهای ملی عمومی بوسیله اقدامات محلی در جهت حمایت از فعالیت بدنی.

تصمیم گیریهای اقتصادی و مالی باید در این موارد متمرکز باشد:

نگاه جدی به سلامت،منافع اقتصادی و اجتماعی فعالیت بدنی.

در نظر گرفتن معیارهایی مرتبط برای مشخص نمودن منابع مربوط به بخشهای مختلف.

تشویق بخشهای عمومی و خصوصی برای سرمایه گذاری در فعالیت بدنی.

حمایت از برنامه های مربوط به فعالیت بدنی.

تأسیس مراکز از طریق افزایش مالیات بر مواردی چون(سیگار،الکل،نوشیدنی ها و غیره)در جهت فعالیت بدنی و سایر برنامه های بهداشتی.

مدارس موقعیت بی نظیری برای فراهم کردن زمان،امکانات و راهنمایی های مربوط به فعالیت بدنی برای جوانان دارند.مدارس دارای مسوولیت برای افزودن تمام وجوه رشد و بلوغ کودکان و نوجوانان هستند.در بیشتر کشورها از طریق برنامه های تربیت بدنی،مدارس تنها فرصت قاعده مند برای نوجوانان در مشارکت و آموختن در مورد فعالیت بدنی میباشند.

مشارکت کافی در بازی،ورزش و سایر فعالیت بدنی چه در مدرسه و چه در وقت آزاد،برای نمو و بلوغ هر فرد جوانی ضروری است.دستیابی به مکانها،فرصت ها و زمان مطمئن و ارائه نمونه های خوب از والدین و معلمان از این موارد می باشند.

فعالیت بدنی و جوانان

فعالیت بدنی منظم برای جوانان فوائد جسمی،روحی و اجتماعی مهمی از نظر بهداشت و سلامت به همراه دارد.تمرین های منظم فعالیت بدنی به کودکان و نوجوانان کمک میکنند تا استخوانها،عضلات و مفاصل سالمی داشته باشند.وزن و بدنشان تنظیم شود و چربی آنها کم شود و فعالیت قلب و ریه ها موثر باشند.این امر در ایجاد هماهنگی حرکت مشارکت نموده و به پیشگیری و تنظیم اضطراب و افسردگی کمک میکند.

بازیها،ورزش ها وسایر انواع فعالیت بدنی به نوجوانان این فرصت را میدهد که خود باوری و اتکاء به نفس داشته باشند.موفقیت و مشارکت و اتحاد جمعی را احساس کنند.این اثرات مثبت همچنین به کاهش مضرات و خطرات ایجاد شده بوسیله روشهای زندگی مصرفی،رقابتی،پر از استرس و بی تحرک که در جوانان امروزی بسیار شایع است کمک میکند.مشغول بودن به فعالیت بدنی هدایت شده میتواند باعث پرورش سایر رفتارهای بهداشتی مثل پرهیز از سیگار،الکل و مواد مخدر و رفتارهای خشونت بار گردد،پرورنده تغذیه مناسب،استراحت کافی و فعالیتهایمطمئن و برتر باشد.

برخی تحقیقات نشان داده که در طول دوران بلوغ،هر چه بیشتر در فعالیت بدنی شریک باشند،کمتر به مصرف سیگار روی می آورند.همچنین کودکانی که فعالیت بدنی بیشتری دارند نتایج تحصیلی بالاتری نشان داده اند.بازیهای گروهی باعث تعامل اجتماعی مثبت شده و ظهور مهارت های اجتماعی در دوران نوجوانان را تسهیل می کنند.

الگوهای فعالیت بدنی که در دوران کودکی و بلوغ کسب می شوند بیشتر در طول زندگی هر فرد باقی می مانند بنابراین باعث فراهم آمدن پایه ای فعال و سالم در زندگی می شوند.برعکس،عادات غیر سالم مثل زندگی بی تحرک،تغذیه نامناسب و سوءمصرف مواد که در دوران جوانی بوجود بیایند در دوران بزرگسالی نیز معمولاً امتداد می یابند.

فعالیت بدنی در جوانان در کشورهای مختلف دنیا کاهش یافته است و این مخصوصاً در مناطق فقیرنشین شهری دیده میشود.تخمین زده میشود کمتر از یک سوم جوانان دارای فعالیت کافی برای سلامت و شادابی حال و آینده شان هستند.

تربیت بدنی و سایر فعالیت بدنی مدارس در حال کاهش است.تنها کشورهای اندکی هستند که حداقل ۲ ساعت در هفته را اختصاص به ورزش میدهند.این وضع ناپسند همچنان ادامه دارد و حتی در برخی مناطق بدتر نیز شده است و کشورهای بیشتری به این وضع مبتلا شده اند.

این کاهش عمدتاً مربوط به افزایش شیوه زندگی بی تحرک میباشد مثلاً کودکان اندکی هستند که برای رسیدن به مدرسه دوچرخه سواری میکنند و یا بیشتر وقتشان به تماشای تلویزیون،انجام بازیهای کامپیوتری و استفاده از کامپیوتر می گذرد.

بسیاری عوامل هستند که مانع فعالیت بدنی منظم در جوانان میشوند:

فقدان وقت و محرک.

حمایت و راهنمایی ناکافی بزرگترها.

احساس خجالت و بی لیاقتی.

فقدان وسایل و محل های ایمن برای فعالیت بدنی.

بی اطلاعی از فوائد فعالیت بدنی.

زندگی بی تحرک

یک مشکل جهانی برای سلامت جامعه است. زندگی بی تحرک علت عمده مرگ و میر،بیماری و ناتوانی میباشد.حدود ۲ میلیون مرگ هر سال به علت عدم فعالیت بدنی اتفاق می افتد و یافته های اولیه از تحقیق سازمان بهداشت جهانی حاکی از آنست که زندگی بی تحرک یکی از ۱۰ علت عمده مرگ و میر در جهان می باشد.عدم فعالیت بدنی باعث افزایش تمام انواع مرگ ومیر،دو برابر شدن خطر بیماریهای قلبی عروقی،نوع ۲ دیابت و چاقی میشود.همچنین خطر سرطان روده و پستان،بالا رفتن فشار خون،اختلالات چربی،استئوپروز،افسردگی و اضطراب را افزایش میدهد.میزان بی تحرکی در تمام کشورهای توسعه یافته ودر حال توسعه بالاست.در کشورهای توسعه یافته بیش از نیمی از بالغین به اندازه کافی تحرک ندارند.

این مسأله در شهرهای بزرگ کشورهای توسعه یافته که به سرعت هم رشد می کنند مشکل عمده تری میباشد.شلوغی،فقر،جنایت،ترافیک،آلودگی هوا و فقدان پارک و امکانات ورزشی و تفریحی و پیاده رو،انتخاب فعالیت بدنی را مشکل میسازد. برای مثال در سائوپائولوی برزیل۷۰ درصد جمعیت غیر فعال هستند.حتی در مناطق روستایی کشورهای در حال توسعه وقت گذرانی غیر فعال مثل تماشای تلویزیون در حال افزایش است.نتیجه این تغییرات در زندگی افزایش میزان چاقی،دیابت و بیماریهای قلبی و عروقی است.در کل دنیا بجز مناطق جنوبی صحرای آفریقا بیماریهای مزمن جزو علل اصلی مرگ و میر هستند.غذای غیر سالم،اضافه کالری،بی تحرکی،چاقی و سایر بیماریهای مزمن مربوط به آنها عمده ترین مشکل بهداشتی جامعه در اکثر کشورهای جهان می باشد.

اطلاعات جمع آوری شده در تحقیقات بهداشتی تمام مناطق جهان تقریباً ثابت می باشند.نسبت افراد بزرگسال که بی تحرک یا نزدیک به آن هستند بین ۶۰ تا ۸۵ درصد متغیر است.

سازمان بهداشت جهانی اخیراً مقادیر جهانی بیماری ایجاد شده از ۲۲ عامل خطرساز که شامل بی تحرکی بدنی نیز میباشد را مورد ارزیابی قرار داده است.نتایج این تحقیق در گزارش بهداشت جهانی سال ۲۰۰۲ منتشر خواهد شد.

مشخص است که بی تحرکی بدنی مشکل بهداشتی عمومی عمده ای میباشد که تعداد بسیاری از مردم را در تمام نقاط جهان مبتلا کرده است.اقدامات موثر بهداشت عمومی به صورت فوری برای ترویج انجام فعالیت بدنی و بهبود بهداشت عمومی در سراسر نقاط جهان مورد نیاز است.

فعالیت بدنی و افراد مسن

برای مردم در تمام سنین فعالیت بدنی باعث بهبود کیفیت زندگی به طرق مختلف می شود.فواید جسمی شامل بهبود و افزایش تعادل،قدرت،هماهنگی،انعطاف پذیری و تحمل میباشد. فعالیت بدنی باعث بهبود بهداشت روانی،تنظیم حرکتی و عملکرد تشخیص نیز میشود.

شیوه زندگی فعال باعث میشود افراد مسن دوستان جدیدی پیدا کنند.در شبکه اجتماع باقی بمانند و با سایر مردم در سنین مختلف تعادل داشته باشند و انعطاف پذیری،تعادل و قدرت عضلانی را بهبود می بخشد که میتواند از افتادن جلوگیری کند که علت عمده ناتوانی در افراد مسن میباشد.مشخص شده که شیوع بیماریهای روحی و روانی در افرادی که از نظر جسمی فعال هستند کمتر است.

از فوائد فعالیت بدنی حتی در صورتی که دیر نیز شروع شوند می توان بهره برد.بیماریهای شایع سالمندان شامل بیماریهای قلبی عروقی،آرتریت،استئوپروز و فشار خون بالاست.با وجود اینکه فعال بودن از اوان جوانی میتواند از بسیاری بیماریها جلوگیری کند ولی فعالیت منظم میتواند از ناتوانی و درد ناشی از بیماریهای فوق جلوگیری کند.

فعالیت بدنی میتواند در درمان بیماریهای مغزی مثل آلزایمر ئ افسردگی کمک کننده باشد.جلسات ورزشی سازماندهی شده متناسب با سطح آمادگی فرد،یا پیاده روی ساده میتواند شانس یافتن دوستان جدید و داشتن ارتباط با جامعه و کاهش احساس تنهایی روحی و روانی لازم هستند افزایش می دهد.

همانگونه که برای سایر سنین مطرح است سالمندان میتوانند با مشارکت در فعالیت بدنی از آن لذت ببرند.هرکس با موقعیت یا ناتوانی خاص که میتواند توانایی وی را در فعال بودن تحت تاثیر قرار دهد باید قبل از انجام فعالیت بدنی با پزشک مشاورت کند.پیاده روی،شنا،نرمش وکشش،باغبانی، رقص،گردش و دوچرخه سواری بهترین فعالیت برای سالمندان میباشد.

تعداد افرادی که بالای ۶۰ سال سن دارند تا۲۰ سال آینده دو برابر میشود.بیشتر آنها نیز در کشورهای در حال توسعه خواهند بود.کاهش و به تأخیر انداختن ناتوانی مربوط به سالمندی یک مساله عمده در بهداشت عمومی است و فعالیت بدنی میتواند نقش مهمی را در ایجاد و حفظ سلامت در تمام سنین داشته باشد.

عواقب کم تحرکی در کارمندان

پزشکان متخصص طب کار می‌گویند امروزه روند بیماری‌های کشور از بیماری‌های واگیر به سمت بیماری‌های غیرواگیر تغییر کرده است و در میان گروه دوم، بیماری‌های ناشی از کار، حوادث شغلی و جراحات ناشی از کار سهم ویژه‌ای دارند.

بیش از ۵۰ درصد نیروهای شاغل در کشورمان از انواع بیماری‌های اسکلتی و عضلانی همچون دردهای کمر، شانه و کتف رنج می‌برند. همچنین طبق بررسی‌های جهانی، بیماری‌های اسکلتی و عضلانی، حساسیت‌های پوستی و بیماری‌های ریوی شایع‌ترین بیماری‌های شغلی محسوب می‌شود.

بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت، ۳۷ درصد کمردردها از عوامل خطرزای شغلی نشات می‌گیرد که جایگاه اول را در بین بیماریها و مخاطرات ناشی از کار به خود اختصاص داده است. بالا بودن آمار اینگونه عوارض در سطح بین‌المللی، سازمان جهانی بهداشت را برآن داشت تا دهه اول هزاره سوم را به نام دهه مبارزه با عوارض اسکلتی، عضلانی به عنوان اپیدمی خاموش نامگذاری کند.

مهمترین علت کمردرد در کشور ایران ، اهمیت ندادن به ورزش است که موجب شده مصرف مسکن در ایران پنج برابر جامعه جهانی باشد. همین مسئله موجب شیوع ۸۰ درصدی کمردرد در میان مردم شده است.

استفاده از وسایل جدید و مدرن در ساختار جامعه امروز، موجب شده است که مردم از انجام بیشتر فعالیت های روزمره دور شوند، این کم تحرکی و سکون باعث شده است که ۳۵ درصد شاغلان در کشور سالانه حداقل یک روز کاری را به علت کمردرد از دست بدهند و ناخواسته هزینه زیادی را به جامعه و محیط های کاری تحمیل کنند.

علاوه بر نرمش، دو عامل مهم تغذیه و ارگونومی (علم مطالعه ساختارهای صحیح از جمله طرز درست نشستن روی صندلی در محل کار) بر بروز کمردرد تاثیرگذار است.

مردم مایلند کمترین فعالیت و بیشترین بازده را داشته باشند و این عامل در کنار نداشتن ارگونومی صحیح و تغذیه مناسب موجب می شود که با افزایش دردهایی چون کمردرد و ضعف عضلات عمقی شکم و مصرف زیاد مسکن در کشور مواجه شویم.

● ارگونومی چیست ؟

ارگونومی به عنوان رشته ای از علوم که به دست آوردن بهترین ارتباط میان انسان و محیط (کار و زندگی) هدف اصلی آن است، تعریف می شود.

ارگونومی با ارزیابی قابلیتها و محدودیتهای انسان (بیومکانیک و آنتروپومتری)، استرسهای کاری و محیطی (فیزیولوژی کار و روانشناسی صنعتی)، نیروهای استاتیک و دینامیک روی بدن انسان (بیومکانیک)، خستگی (فیزیولوژی کار و روانشناسی صنعتی) و طراحی ایستگاه کاری و ابزارها (آنتروپومتری و مهندسی) سر و کار دارد.

کم تحرکی موجب بیماری های استخوانی و مفصلی می شود

پشت میز نشینی، تحرک نداشتن، کار مداوم با رایانه، بلند کردن بار سنگین، کهولت سن و… همه و همه دست به دست هم می ‌دهند تا افراد به بیماری های استخوانی و مفصلی دچار شوند

زندگی ماشینی در کلان شهر‌ها از جمله دلایل مشکلاتی نظیر کمر درد و پا درد است. همچنین کار با رایانه خیلی‌ها را به گردن درد دچار کرده است. این در حالی است که تحقیقات نشان می‌ دهد کمر‌ درد یکی از پر هزینه‌ترین درد‌های جهان است و در طول سال بسیاری از کارمندان به دلیل کمردرد سر کار حاضر نمی ‌شوند.

علاوه بر این دردهایی نظیر زانو درد برای درمان به زمانی طولانی نیاز دارند و در صورت دچار شدن افراد به درد‌های مفصلی و استخوانی مزمن، میزان بهره‌وری آنها به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌ یابد. با توجه به این نکته و هزینه سنگین درمان، پیشگیری از دچار شدن به این نوع دردها اهمیت ویژه‌ای دارد.

کارشناسان بر این باورند که ورزش و تحرک بدنی تا حدود زیادی از بروز این درد‌ها جلوگیری می‌ کند و البته توجه به نحوه نشستن و ایستادن و بلند کردن اشیا حائز اهمیت است. این در حالی است که با توجه به فراگیرشدن درد‌های مفصلی ، تولید کنندگان هم انواع و اقسام محصولات ارتوپدی نظیر کمربند، زانو بند، مچ بند و… را روانه بازار کرده‌اند تا جایگزین باندهای کشی قدیمی شوند که اغلب برای بستن دست و پا استفاده می‌ شد.

این محصولات بسته به کارآیی و کیفیت خود قیمت‌های متفاوتی دارند و باید توجه داشت برخی از این محصولات مانند مسکن عمل کرده و خاصیت درمانی ندارند. با این حال استفاده مداوم از برخی از این وسایل ارتوپدی در نهایت منجر به برطرف شدن عارضه خواهد شد البته در کنار انجام حرکات ورزشی که توسط پزشک متخصص تجویز می‌ شود.

همچنین باید توجه کرد که مصولات بی‌کیفیت و تقلبی نیز در بازار فراوان است که به اسم محصولات پرفروش به فروش می‌ رسند. به هر حال با وجود در دسترس بودن این محصولات باید توجه داشت که فاصله گرفتن از زندگی کاملا ماشینی و ورزش کردن درد‌های مفصلی و استخوانی  را به میزان قابل توجهی کاهش می ‌دهد.

بررسی احتمال بارداری

بهمن ۲۱, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : بارداری و نوزاد, روی خط خبرگزاری ها

اسپرم هایی که بعد از نزدیکی نمی توانند وارد رحم شوند چه سرنوشتی پیدا می کنند؟

قسمت عمده مایع منی (که حاوی میلیونها اسپرم است) از طریق واژن به خارج منتقل می شود. گرچه ممکن است تعدادی از آنها نیز برای ساعتها به داخل دیواره واژن بچسبند، اما چون محیط واژن برای اسپرمها مناسب نیست، نمی توانند مدت زیادی زنده بمانند و به فاصله چند ساعت می میرند. تعدادی از اسپرمها نیز توسط دیواره های واژن جذب می شوند.

اسپرم چه مدت می تواند در داخل رحم زنده بماند؟

اسپرمها در محیط رحم به مراتب بیشتر از محیط واژن یا بیرون از آن زنده می مانند. در محیط رحمی اسپرمهایی یافت شده اند که بعد از گذشت هفت روز از نزدیکی، کاملا فعال و زنده بوده اند. دقیقا زمان زنده ماندنشان را نمی توان تعیین کرد، اما در اکثر موارد تا دو روز بعد از نزدیکی در لوله های رحمی زنده می مانند.

معمولا اسپرمها بیش از سه روز از زمان مقاربت نمی توانند تخم را بارور سازند اما گاهی هم این زمان بیشتر می شود.

تست های بارداری منفی بوده اند اما هنوز پریود نشده ام. دلیل آن چیست؟

تاخیر درپریود دلایل مختلف دارد که یکی از آنها استرس است. ورزش و تحرک، تغییرات آب و هوایی، تغییرات در رژیم غذایی و بسیاری از شرایط غیر بیماری هم می تواند سیکل ماهیانه را در خانم ها مختل کند. اگر تا سه ماه پریود نشدید و تست های بارداری همچنان منفی بوده اند، لازم است به پزشک مراجعه کنید تا بررسی های لازم جهت تشخیص بیماریهای زیر را برایتان انجام دهند:

بیماریهای تخمدان:

سندرم تخمدان پلی کیستیک می تواند تغییرات عمده ای در سیکل های قاعدگی ایجاد کند. این بیماری نسبتا شایع است و اگر همیشه پریودهای نامنظم دارید، بهتر است با مراجعه به پزشک از این نظر مورد معاینه و بررسی قرار بگیرید.
بیماریهای تیروئید: اگر علائمی مثل اضافه وزن، ریزش مو ، خستگی مفرط یا لرز دارید احتمالا تیروئیدتان کارش را به خوبی انجام نمی دهد. بنابر این لازم است با تست خونی عملکرد تیروئید بررسی شود و در صورت نیاز درمان طبی برایتان صورت بگیرد.

ترشح بیش ازحد پرولاکتین: معمولا پرولاکتین در خانم های شیرده بالاست. اگر در این شرایط نیستید اما از نوک سینه هایتان شیر ترشح می شود، بهتر است با دستور پزشک تست خونی بدهید تا در صورت بالا بودن این هورمون، درمان طبی برایتان انجام شود.

چگونه می توان روز تخمک گذاری را تعیین کرد؟

یک سیکل طبیعی ۲۱ تا ۳۵ روز طول می کشد. خانمی که سیکل ۲۸ روزه دارد هر چهار هفته یک بار و خانمی که سیکل ۲۱ روزه دارد هر سه هفته یک بار پریود خواهد شد. زمان تخمک گذاری در خانمی که سیکل ۲۸ روزه دارد، ۱۳ تا ۱۴ روز فبل از پریود است در حالیکه در خانمی که سیکل ۲۱ روزه دارد تخمک گذاری در روز هفتم انجام می شود یعنی زمانی که روز هفتم پریود بعدی خود را می گذراند تخمک گذاری انجام میدهد.

در خانمی که سیکل های منظم دارد می توان به راحتی روز تخمک گذاری را حدس زد اما در صورتیکه سیکل ها نامنظم باشند نمی توان به آسانی گفت تخمک گذاری در چه روزی صورت گرفته است. به عنوان مثال، خانمی که گاهی سیکل ۲۸ روزه و گاهی سیکل ۲۱ روزه دارد، ممکن است در هر زمانی بین روز ۷ تا ۲۱ تخمک گذاری کند. خانمی که پریودهایش هیچ گونه نظمی ندارد ممکن است اصلا تخمک گذاری نکند یا به ندرت بکند.

علائم حاملگی چیست و چگونه می توان از آن اطمینان حاصل نمود؟

با مشاهده این علائم احتمال حاملگی در یک خانم وجود دارد:
۱- قطع قاعدگی (۱۰ روز یا بیشتر از زمان مورد انتظار گذشته باشد)
۲- تهوع با یا بدون استفراغ
۳- اختلال در دفع ادرار (بیشتر به صورت تکرار ادرار)
۴- خستگی بیش از حد
۵- تغییرات در پستانها و حجیم و دردناک شدن پستانها

* در بعضی از خانمها هنگامیکه جنین داخل رحم جایگزین می شود یعنی در حدود زمان انتظار برای قاعدگی خونریزی مختصری دیده می شود که قاعدگی نبوده و مربوط به جایگزینی جنین در رحم است. این خونریزی بسیار ناچیز و بیشتر به صورت لکه بینی بوده و خصوصیات خونریزی طبیعی قاعدگی را ندارد. پس با قطع قاعدگی یا داشتن قاعدگی که خصوصیت آن مشابه به قبل نیست می توان به بارداری شک داشت.

در صورت بروز موارد بالا می توان با دادن آزمایش خون یا ادرار از بارداری اطمینان حاصل نمود. آزمایش ادرار پس از گذشت ۱۰ تا ۱۴ روز از قطع قاعدگی مثبت می شود البته احتمال خطا در آزمایش ادرار زیاد است.

اما آزمایش خون حتی قبل از قطع قاعدگی و با گذشت حدود ۸ تا ۹ روز از زمان تخمک گذاری می تواند مثبت شده و بارداری را نشان دهد.

به دلیل وجود درصدی از خطا در آزمایشات و نیز برای تعیین دقیق سن بارداری معمولاً پس از مثبت شدن جواب آزمایش یک سونوگرافی توسط پزشک درخواست می شود که پس از حدود هفته چهارم تا پنجم حاملگی (از اولین روز آخرین قاعدگی) می توان حاملگی طبیعی را با این روش تشخیص داد.

گاهی پزشک شما توصیه به انجام سونوگرافی واژینال دارد که در این صورت حدود شانزده روز پس از تخمک گذاری قادر به تشخیص علائم جنینی است.

لازم به ذکر است ضروری است پس از مثبت شدن آزمایش در اولین فرصت به پزشک یا ماما خود جهت تحت مراقبت قرار گرفتن مراجعه نمایید تا در صورت لزوم اقدامات لازم انجام گردد.

آیا احتمال باردار شدن حین شیردهی وجود دارد؟

بله. با اینکه حین شیردهی میزان باروری کم می شود اما صفر نمی شود. هر چند ممکن است تا چند ماه پریود نشوید اما بدن شما قبل از شروع سیکل ماهیانه، تخمک گذاری را آغاز کرده است. خانم هایی که بطور پیوسته و تنها از شیر خودشان به کودک شیر می دهند، ممکن است تا یکسال هم پریود نشوند. در خانم هایی که کودکشان شبها می خوابد و شیر نمی خورد، سیکل ما هیانه سریعتر (ظرف سه تا هشت ماه) نرمال می شود. اگر فقط و فقط از شیر خودتان کودک را تغذیه کنید ممکن است تا شروع غذای کمکی پریود نشوید و این احتمال وجود دارد که در این زمان باردار هم نشوید. اما اگر از شیر کمکی استفاده می کنید یا ساعتهایی در شبانه روز به کودک شیر نمی دهید، احتمال باروری شما بیشتر می شود. بنابراین اگر می خواهید در دوران شیردهی باردار نشوید باید همزمان با شروع نزدیکی پس از زایمان، از یک روش جلوگیری مانند استفاده از قرصهای جلوگیری از حاملگی مخصوص در دوران شیردهی استفاده کنید و بهر حال به یاد داشته باشید از ماه سوم بعد از زایمان، امکان بارداری در هر زمان وجود دارد.

منبع : ninisite.com

سرطان سینه ، یک بیماری شایع و جدی !

بر اساس گزارشات سازمان بهداشت جهانی، سرطان یکی از دلایل اصلی  مرگ در جهان است. بیش از ۱۲ میلیون نفر در سراسر جهان به سرطان دچار می شوند و ۶ میلیون نفر به خاطر آن، جان می سپارند. پیش بینی می شود آمار مرگ ناشی از سرطان افزایش یابد و میزان آن تا سال ۲۰۳۰ به ۱۲ میلیون نفر برسد.

این قسمت در مورد بخش هایی از “تغذیه درست برای نجات از سرطان” از پروژه سرطان، ۲ دی وی دی از سخنرانی های دکتر نیل بارنارد، محقق و نویسنده ی برجسته در زمینه تغذیه است که کتاب”راهنمای درمان سرطان” نوشته دکتر بارنارد متخصص تغذیه، جنیفر ریلی نیز با آن همراه می باشد. دکتر بارنارد که یک گیاهخوار وگانمی باشد ورئیس پروژه سرطان است،
یک سازمان غیر انتفاعی در آمریکا که با ارائه اطلاعات و تحقیقات در مورد تغذیه، به پیشگیری از سرطان کمک می کند.

این پروژه از زمان بنا شدن در سال ۲۰۰۴، در جهت ترویج رژیم وگان به عنوان درمان سرطان تلاش می کند. پروژه سرطان، بخشی از “کمیته پزشکان برای درمان مسئولانه” است، گروهی که در سال ۱۹۸۵ توسط دکتر بارنارد بنا شده، و از پزشکان، و شهروندان دلسوز در آمریکا که خواستار بهبود سلامت عمومی اند، تشکیل شده است.

همچنین این کمیته فعالانه، در افزایش آگاهی در مورد فواید رژیم گیاهی، تلاش می کند و این کار را با پروژه هایی نظیر برنامۀ ۲۱روزه برای آغاز رژیم وگان، انجام می دهد و در جهت بهبود تغذیه عموم، رهنمودهایی ارائه می دهد. دکتر بارنارد به عنوان محقق اصلی  از تحقیقات کلینیکی، به بررسی ارتباط میان رژیم غذایی و سلامت می پردازد و مقالات او در مجلات علمی و پزشکی برجسته به چاپ رسیده است. این قسمت درباره” مواد غذایی و نجات از سرطان سینه” بخشی از دی وی دی “تغذیه درست برای نجات از سرطان” را به شما ارائه می کنیم:

سرطان سینه ، یک بیماری همه گیر جدی است

سرطان سینه یک بیماری همه گیر جدی است و ما در حال مبارزه با آن هستیم. برای شناسایی این سرطان روشهای خوبی وجود دارد و روشهای درمانی کنونی ما از همیشه بهتر است. اما باید به عنوان یک پزشک بگویم که آنچه بیش از همه دوست دارم، روش جدیدی برای جلوگیری از بروز سرطان است، زیرا اگر از آن پیشگیری کنید، هرگز نیاز به درمان آن ندارید، و هرگز نیاز نیست که با آن زندگی کنید و در هراس باشید که مبادا به آن مبتلا شوید. ما مدت مدیدی است که می دانیم رژیم غذایی تفاوت بزرگی ایجاد می کند. برخی از اولین سر نخ ها از ژاپن می آیند.

زن های ژاپنی در مقایسه با زن های آمریکایی، کمتر در معرض ابتلا به سرطان سینه هستند، و اگر هم بگیرند، کمتر در اثر ابتلا به آن جان شان را از دست می دهند. و احتمال درمان و زنده ماندن آنها بیشتر است. چرا اینطور است؟

اولین سرنخ این بود که زن های ژاپنی، لاغرتر هستند، و این مسئله مهمی است. چربی بدن فقط برای ذخیره کالری وجود ندارد، بلکه یک ارگان زنده است، و چیزهایی می سازد، مانند هورمون استروژن که این هورمون سبب رشد چیزها یی در بدن می شود. در بلوغ، استروژن ها سبب رشد  سینه ها می شوند و در همه عمر زن ها مسئول قطور کردن دیواره رحم در هر ماه هستند. لذا اگر استروژن را یک عامل رشد دهنده بدانید، این امر بر سلول سرطانی چه تاثیری دارد؟ این هورمون می تواند باعث رشد سلول سرطانی نیز بشود.

اگر یک سلول سرطانی را در لوله آزمایش بگذارم و استروژن به آن اضافه کنم، سلول های سرطانی به شدت رشد می کنند و هورمون همچون کود عمل می کند. لذا می توان گفت که اگر زنی چربی بیشتری داشته باشد، استروژن بیشتری در خونش دارد و لذا سلول های او با سرعت بیشتری تکثیر می شوند.

وزن ، اولین عامل تاثیر گذار بر سرطان سینه است

آیا این درست است: ” اگر زنی لاغر تر باشد ، کمتر در معرض ابتلا به خطر سرطان است، و اگر سرطان داشته باشد، می تواند درمان شود؟”

پاسخ  مثبت است.

یک تحقیق گسترده در شانگهای، چین صورت گرفت که که نه تنها زنان دچار اضافه وزن را مورد بررسی قرار می داد، بلکه زن هایی در طیف نرمال وزن را نیز مورد بررسی قرار داد.
شاخص وزن یا بی ام آی (BMI ) چیست ؟

( وزن / قد به توان دو)= BMI

آیا شما با شاخص وزن بدن ، بی ام آی آشنا هستید؟ این شاخص در مورد وزن بدن است، اما آن را بر اساس قد شما بررسی می کنند . لذا وزن ایده آل شما متفاوت است، مثلاً برای کسی که ۱۹۳ سانتی متر قد دارد و کسی که ۱۶۰ سانتی متر است ، روش تشخیص این تفاوت، بی ام آی است که اگر زیر ۲۵  باشد، ما وزن شخص را نرمال و  او را سالم می دانیم.
لذا در این تحقیق در شانگهای، آنها یک گروه زن داشتند، همه مبتلا به سرطان سینه و سوال این بود که ” اگر آنها چاق یا لاغر باشند، آیا این امر بر سرطان سینه آنها تاثیری دارد؟”

و نتیجه این بود: زن های که بی ام آی زیر ۲۳ داشتند، زن های لاغر ، در طول دوره  پنج ساله ، ۸۷% شانس زنده ماندن داشتند.  بعد این آمار را با زن های دارای بی ام آی بین ۲۳ و ۲۵ مقایسه کردند، که کمی سنگین تر بودند، اما هنوز در محدوده نرمال بودند. و شانس زنده ماندن آنها در دوره  پنج ساله ۸۴% بود.و بعد آنها زن های دارای بی ام آی بیش از ۲۵، نگاه کردند  که اضافه وزن زیادی ندارند اما دارای اضافه وزن هستند. شانس زنده ماندن آنها در ۵ سال ۸۰% بود. لذا هر چه فرد سنگین تر بود، بیشتر نسبت به این شرایط آسیب پذیر تر بود.

این اولبن عامل تاثیر گذار  بر سرطان سینه است. اما این چربی فقط چربی داخل بدن شما نیست، بلکه چربی درون بشقاب تان را نیز شامل می شود.

رژیم غذایی ، دومین عامل تاثیر گذار بر سرطان سینه است

محققان دریافتند که این چربی نه فقط بر توسعه سرطان در زن ها تاثیر دارد، بلکه بر روند درمان او نیز اثر گذار است. در دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو، آمریکا، محققان تحقیق بسیار مهمی انجام دادند.

آنها حدود ۹۰۰ زن را مورد بررسی قرار دادند که همه مبتلا به سرطان سینه بودند و تنها کاری که کردند این بود که به رژیم غذایی شان نگاه کردند، بعد بررسی کردند که این رژیم در درمان آنها چه تاثیری داشته است و آنچه دریافتند به راستی شگفت آور است.

خطر مرگ به ازای هر هزار گرم چربی مصرفی توسط زنان در یک ماه، ۴۰ % افزایش می یافت.

اگر فردی یک رژیم عادی پر گوشت داشته باشد، با توجه به چربی همه همبرگر هایی که می خورد، سیب زمینی سرخ کرده، و روغن سالاد، مقدار زیادی چربی وارد بدن خود می کند. حالا این مقدار چربی را با رژیم گیاهی مقایسه کنید، که در آن از چربی حیوانی خبری نیست، رژیمی که مقدار روعن آن نسبتاً کم است.و این دو با هم فرق دارند که تفاوت بین این دو رژیم غذایی ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ گرم چربی در ماه است.

این یعنی بین ۴۰ تا ۶۰ درصد تفاوت در احتمال بروز مرگ، در هر زمان در آینده. لذا رژیم غذایی تفاوت بزرگی را ایجاد می کند. ما این را به صورت علمی امتحان کردیم و گاهی به روشهای غیر معمول.

ایده این بود که اگر ما تعدادی از زن ها را بررسی کنیم، حدود ۵۰ هزار زن و مقدار چربی رژیم آنها را کاهش دهیم، آیا این کار به پیشگیری از سرطان سینه می انجامد؟
اما آنها به کسی نمی گفتند که گیاهخوار یا وگان شود. آنها به مقدار زیاد، میزان چربی را کاهش نمی دادند.در ابتدای تحقیق، زنانی که در این تحقیق بودند، حدود % ۳۸ از کالری خود را از چربی تامین می کردند. این نسبتاً زیاد است. مقدار متوسط آن در سطح ملی نزدیک به % ۳۰ است.

بعد به مرور زمان، آنها توانستند مقدار چربی رژیم غذایی شان را به % ۲۰ برسانند که در جهت درستی بود، اما همینقدر باقی نماند. به مرور زمان، آنها مدام عقب گرد کردند، و بعد از ۶ سال، به همان % ۲۹ بازگشتند، که به اندازه مقدار متوسط میزان چربی در دوران کنونی است. چی شد؟ اولاً، سرطان سینه آنها کمی کاهش یافت، حدود ۹% . این خوب است و در جهت درستی اندازه کافی زیاد نیست. با یک استثنا، سرطان گیرنده پروژسترو ن منفی، که یک نوع خاص است، ۲۴% کاهش یافت. و این خوب است ، اما چرا این رژیم ها موثر نبود؟ آنها به مردم اجازه می دادند که هر نوع ماده خطرناک در رژیم غذایی آمریکا را میل نمایند.

آنها به مردم می گفتند که تکه های باریکتری از گوشت گاو بخورند یا مرغ بدون پوست بخورند. اما باریکترین تکه گوشت گاو ۲۹% و مرغ بی پوست ۲۳% چربی دارد. ماهی نیز چربی دارد، مثلاً هر برش ماهی آزاد شنوک، بیش از ۵۰ % چربی دارد.

کلم براکلی ۸% ، لوبیا ۴% ، برنج بین ۱ تا ۵ درصد چربی دارد.اینها میزان چربی غذاها هستند و اگر براستی بخواهید به شیوه جدی رژیم شان را عوض کنید، از مردم بخواهید غلات، حبوبات، میوه و سبزیجات بخورند. تعبیر اشتباه نکنید.

به نظر من تحقیق “اقدام پیشگام سلامت بانوان”، تحقیق گسترده ای بود، و آنچه ثابت کرد این نبود که رژیم غذای بی تأثیر است. بلکه ثابت کرد که تغییرات کم رژیم غذایی، اثرات کمی دارد. بگذارید در مورد ۲ تحقیق دیگر که براستی در این مورد بررسی کرد، برای شما بگویم. یکی از آنها “تحقیق ابداعی تغذیه بانوان” بود، و آنها می خواستند ببینند که آیا رژیم غذایی پس از ابتلای زنان به سرطان سینه نیز مؤثر است. آنها حدود ۲۵۰۰ زن را مورد بررسی قرار دادند. هر کسی که سرطان سینه داشت را تحت رژیم غذایی می گذاشتند، که چربی آن نیز کم بود، و حدود % ۱۵ از کالری آنها از چربی می آمد. یعنی نصف مقدار متوسط چربی در رژیم غذایی آمریکا. و بعد اثر این رژیم را به مرور زمان مورد بررسی قرار دادند. آنچه به طور ویژه به دنبال آن بودند، این بود که آیا سرطان زنان عود میکند یا به سرطانی جدید مبتلا میشوند یا نه.

آیا میدانستید که اگر یک زن مبتلا به سرطان سینه باشد، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان جدید است؟

لذا آنها دریافتند که رژیم غذایی بر سرطان تأثیرگذار است. احتمال شدت یافتن سرطان یا ابتلا به سرطان جدید، حدود % ۲۴ کاهش یافت، و وقتی آنها به زنان مبتلا به سرطان گیرنده پروژسترون منفی نگاه کردند، که نوع خاصی از سرطان است، حدود % ۴۲ کاهش یافته بود.لذا رژیم غذایی کامل نیست، اما نتیجه خوبی دارد و ما از آن استفاده کردیم.

یک تحقیق دیگر نیز بود، به نام “تحقیق در مورد تغذیه و زندگی سالم بانوان” یا تحقیق “دابلیو اچ ای ال.” و آنها یک گام فراتر رفتند. این رژیم کم چربی بود، اما بر مصرف میوه جات، سبزیجات، بویژه آب میوه، همچون آب هویج و از این قبیل چیزها نیز تأکید داشت. رژیم آنها کاملاً گیاهی نبود اما یک گام جلوتر رفته بودند. این تحقیق همچنان در حال انجام است و هنوز تمام نشده است اما می خواهم برخی از نتایج اولیه که بسیار مهیج است را با شما در میان بگذارم .

من پیشنهاد کردم که اگر زنی وزنش را کم کند و فیبر مصرف کند و چربی رژیم اش را کاهش دهد، می تواند کنترل هورمون هایش را در دست بگیرد. آیا این جواب می دهد؟

آنها در این تحقیق ۲۹۱ زن نمونه گرفتند و در واقع هورمون های آنها را در ابتدا و  انتهای تحقیق مورد بررسی قرار دادند. من در مورد استرادیول و استرون صحبت می کنم، اینها استروژن ها درون خون زن ها هستند و با تغییر رژیم غذایی به میزان زیادی کاهش میابند، بدون دارو، بدون ورزش، بدون هیچ چیز، فقط با تغییر رژیم غذایی.

اما بعد آنها جلوتر رفتند و به گروه کنترل که رژیم غذایی اش هیچ تغییری ایجاد نکرده بود نگاه کردند. گروه بزرگی از زنها حدود ۱۵۰۰ زن و آنها متفاوت بودند. برخی از آنها مقدار بیشتری سبزیجات می خوردند، برخی از آنها کمتر.

از آنها آزمایش خون گرفته شد تا کاروتینوئید، کاروتین بتا و موارد مشابه آنها را چک کنند. میتوان اینها را در خون فرد اندازه گرفت تا اگر  فردی گفت که میزان زیادی سبزیجات مصرف می کند، بدین وسیله صحت گفته او تائید شود. لذا آنها را مورد بررسی قرار دادند و دریافتند که آن دسته زنانی که مقدار بیشتری کاروتینوئید در خون شان داشتند یعنی واقعاً بیشتر میوه جات و سبزیجات خورده بودند ، احتمال بازگشت سرطان آنها ۴۵% کاهش یافته بود. همه ما می دانیم که سرطان جزء بیماری هایی است که درمان آن در برخی موارد بسیار سخت و حتی ناممکن است.

اغلب اوقات تاکید محققان و پزشکان بر پیشگیری از این بیماری است، اما همیشه زنانی که با سرطان سینه زندگی می‏ کنند، می ‏خواهند بدانند که چگونه می ‏توانند شانس خود را برای زنده ما ندن افزایش دهند.

در این مطلب درباره ی رژیم غذایی موثر در زنده ماندن طولانی تر بیماران مبتلا به سرطان سینه، صحبت می شود.

در یکی از تحقیقاتی که اخیرا در مجله انکولوژی به چاپ رسیده است، مطرح شد: زنانی که در مراحل ابتدایی سرطان سینه به سر می برند، اگر یک رژیم غذایی غنی از میوه‏ها، سبزیجات، دانه‏های کامل (غلات سبوس ‏دار) و لبنیات کم چرب را مصرف نمایند، می ‏توانند عمر طولانی ‏تری داشته باشند.

رژیم فوق که به اصطلاح “Prudent” یا همان رژیم “محافظت کننده” نامیده می ‏شود، فقط مخصوص پایین آوردن خطر مرگ ناشی از سرطان سینه نمی ‏باشد، بلکه مطالعات نشان داده است که افراد مبتلا به سایر انواع سرطان و بیماری مزمن دیگر که به این روش غذا می ‏خورند نیز کمتر در معرض خطر مرگ قرار می گیرند.

این تحقیقات در یک دوره زمانی ۸ ساله انجام شد.

دکتر “ماریلین ال وان” یک محقق کالیفرنیایی می ‏گوید: مصرف یک برنامه غذایی غنی از میوه‏ها، سبزیجات، غلات سبوس ‏دار و ماکیان، و مصرف کمتر گوشت قرمز و غذاهای فرایندشده می ‏تواند تاثیر مثبتی روی سلامتی زنان داشته باشد، به ‏طوری که از دیگر سرطان‏ ها و بیماری ‏های مزمن نیز جلوگیری نماید.

نتایج این تحقیقات، نتایج مطالعات قبلی را نیز که بیان می ‏داشتند “این رژیم غذایی می ‏تواند عامل مهمی در حفظ سلامت عمومی بدن و بهبود دیگر بیماری ‏ها باشد”، تقویت کرد.
بین سال ‏های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲، این زنان پرسشنامه ‏هایی را در رابطه با رژیم غذایی، فعالیت بدنی، وزن و دیگر عوامل موثر بر سلامتی کامل کردند. از آن به بعد، آن ها مدت ۸سال تحت بررسی و پی ‏گیری قرار گرفتند. در آن دوره زمانی ۲۲۶ زن فوت کردند که ۱۲۸ مورد از مرگ و میرها در ارتباط با سرطان سینه بود.

تیم “وان” متوجه شدند زنانی که از همان ابتدای کار از برنامه غذایی “Prudent” پیروی می ‏کردند، مرگ و میرشان کمتر از کسانی بود که از رژیم غذایی “غربی” پیروی می کردند.
رژیم غذایی “غربی” حاوی مقدار زیادی گوشت قرمز و گوشت‏ های فرآوری شده(همبرگر، سوسیس و کالباس)، غذاهای آماده ، لبنیات پرچرب و غلات تصفیه شده مثل نان و آرد سفید است.

تعداد مرگ و میر زنانی که به میزان زیاد از غذاهای سالم برنامه “Prudent” استفاده می کردند، حدود نیمی از زنانی بودند که خیلی کم از این غذاها می خوردند ، حتی با در نظر گرفتن عوامل دیگری چون اندازه اولیه تومور سینه، نوع درمان و اعتیاد به سیگار.

اما بالعکس زنانی که بیشتر عادات غربی را در غذا خوردن شان  پیش می گرفتند، احتمال مرگ و میرشان ۵۳ درصد بیشتر از زنانی بود که خیلی کم از این ‏گونه غذاها استفاده می کردند.

“وان” می ‏گوید: با این که در این تحقیق، هیچ یک از این دو برنامه غذایی  “محافظت کننده” و “غربی”  ارتباطی با احتمال عود مجدد سرطان سینه و خطر مرگ ناشی از این بیماری نداشتند، اما ارتباط بین رژیم غذایی و تعداد بیماران با عمر طولانی تر نشان می ‏دهد که سالم غذا خوردن یک عامل خیلی مهم برای این افراد می باشد.

به این ترتیب مطالعه ی فوق نشان داد که خوردن غذاهای سالم ‏تر برای داشتن عمر طولانی تر در همه افراد و حتی مبتلایان به سرطان سینه بسیار مفید است.

سرطان پستان جزء سرطان های نسبتاً شایع و خطرناک در بین زنان می باشد. درمان موفقیت آمیز این سرطان بستگی به تشخیص اولیه و مراقبت های پزشکی دارد.

معاینه ی سینه به صورت ماهیانه توسط فرد، برای تمامی خانم ها امکان پذیر است. بهترین زمان برای معاینه بعد از دوران قاعدگی است؛ زیرا در آن زمان دردناکی سینه که مربوط به هورمون ها است وجود ندارد.

طریقه ی معاینه ی پستان ها

۱) روبروی آینه ایستاده و به هر دو سینه نگاه کنید؛ اختلاف اندازه و یا شکل سینه ها را بررسی نمایید.
۲)در حالی که دراز کشیده و سر خود را روی یک بالش گذاشته اید، با نوک انگشتان سینه هایتان را لمس کنید. سطح سینه ها را فشار دهید و زیر انگشتان بچرخانید ( از نوک سینه ها شروع کنید). دورتادور آن را لمس کنید تا به زیر بغل برسید.
۳) به پهلوها خوابیده و بررسی سینه ها را مجدداً انجام دهید.

۴) نوک سینه ها را فشار دهید و دقت کنید که خون یا ترشح از آن بیرون می آید یا خیر.گودی ها و یا فرورفتگی های غیر طبیعی مانند پوست پرتقال نیز ممکن است در سینه ها پدید آید.در صورت لمس برجستگی و یا هر علامت غیر طبیعی دیگر در سینه ها به پزشک مراجعه کنید. مطمئن باشید که بسیاری از برجستگی ها و ترشحات سینه سرطانی نیست ولی به هر حال بهتر است زمان را از دست ندهید.

عوامل خطرزا در مورد سرطان پستان:

عوامل خطرزای شناخته شده در بروزاین سرطان به شرح زیر می باشند:

بالا رفتن سن؛عوامل ژنتیکی؛ سابقه ی خانوادگی سرطان پستان، عوامل هورمونی، یائسگی دیررس،عدم سابقه ی زایمان یا زایمان اول تا سن ۳۰ سالگی،عوامل محیطی از جمله عوامل تغذیه ای ونحوه ی زندگی ، استفاده از بعضی از داروهای هورمونی، اختلال درکارسینوس های تخمدان و اندومتر.

شناسایی این عوامل خطرزا و پیگیری بالینی هر بیمار درمان سریع و بهتر را امکان پذیر می سازد.

تو صیه های تغذیه ای به منظور جلوگیری ازبروز سرطان پستان:

یک رژیم غذایی بر پایه ی منابع گیاهی در مقایسه با رژیم های پرچرب و حاوی منابع حیوانی می تواند تا حد زیادی در پیشگیری از این سرطان مؤثر باشد.

۱) برای کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه ، مصرف میوه  و سبزی تازه و مواد غذایی حاوی فیبرهای  گیاهی را افزایش دهید.
۲) مقدار کل چربی های رژیم و به خصوص چربی های اشباع را کاهش دهید.
۳) افزایش فعالیت بدنی به مدت حداقل ۴ ساعت در هفته
۴) به حداقل رساندن اضافه وزن  و چاقی.
۵)کاهش مصرف غذاهای حیوانی به خصوص گوشت قرمز.
۶)استفاده از منابع غذایی حاوی اسید فولیک  ( سبوس ، جوانه ی گندم،  مارچوبه، کلم بروکلی،  اسفناج، لیمو، موز ، طالبی و توت فرنگی .

چهار ترکیب مهم در افزایش قدرت باروری مردان

با توجه به این که ۴۰ % ناباروری های موجود در زوج ها مربوط به آقایان می باشد، بدیهی است که ناباروری در مردان و زنان می تواند بطور طبیعی متاثر از زندگی سالم شامل رژیم غذایی مناسب و تمرینات بدنی اختصاصی باشد.

نتایج بدست آمده از تحقیقات مختلف نشان داده است که مصرف برخی ویتامین ها و املاح معدنی می تواند در روند بهبودی اختلالات مرتبط با ناباروری مردان تاثیر بسزایی داشته باشد.

چهار ترکیب مهم در این دسته سلنیوم ، روی ، ویتامین C و ویتامین E می باشند.

سلنیوم :

سلنیوم از مهمترین مواد معدنی نادر در بدن بوده که دارای خاصیت آنتی اکسیدانی بالایی می باشد. سلنیوم برای انجام عملکرد صحیح غده تیروئید ،کارایی بالای سیستم ایمنی ، حفظ سلامت پستان در زنان و نیز باروری مناسب در مردان ضروری می باشد. نتیجه بررسی های دانشمندان نشان می دهد که کمبود سلنیوم در بدن کاهش قدرت باروری در مردان را بدنبال خواهد داشت. سلنیوم در تولید هورمون تستوسترون شرکت کرده و با کاهش میزان سلنیوم در بدن ، تحرک اسپرم ها به میزان قابل توجهی کاهش می یابد که نتیجه آن ضعف و تغییر شکل قسمت انتهایی اسپرم ها می باشد.

در مورد خاصیت آنتی اکسیدانی سلنیوم نیز مطالعات فراوانی صورت گرفته است. شواهدی در دست است که نشان می دهد آسیب اکسیداتیو وارده به سلول ها و غشای آنها می تواند یکی از عوامل ایجاد کننده بسیاری از اختلالات از جمله ناباروری در مردان باشد. سلنیوم در خاک ، آب و برخی از غذاها مانند زرده تخم مرغ ، شیر ، قارچ و غلات یافت می شود.

همچنین سلنیوم برای عملکرد طبیعی بیش از ۳۰ نوع آنزیم ( سلنو پروتئین ها ) در بدن مورد نیاز بوده و گزارشهای متعدد دانشمندان حاکی از تاثیر مثبت سلنیوم در سلامت انسان و کاهش علایم و بهبود بیماری ها و اختلالاتی مانند ناباروری ، عفونت های ویروسی ، سرطان ، بیماری های قلبی –  عروقی و بیماری های خودایمنی می باشند.

عمده نقش سلنیوم در بدن بواسطه حضور آن در ساختار سلنو پروتئین ها است. از سلنو پروتئین های مهم می توان به گلوتاتیون پراکسیداز ، تیو ردوکسین ردوکتاز و سلنوپروتئین موجود در کپسول اسپرم اشاره کرد. سلنوپروتئین ها اعمال زیستی متعددی همچون واکنش های اکسیداسیون- احیا ، دفاع آنتی اکسیدانی ، متابولیسم هورمون های تیروئیدی و واکنش های ایمنی را انجام می دهند.

کاهش تحرک اسپرم ها از علل اصلی ناباروری در مردان به شمار می آید. تحرک اسپرم به مقاومت و پایداری سلول های اسپرمی که به سمت تخمک جهت انجام لقاح حرکت می کنند ، بستگی دارد.

خوشبختانه تقویت تحرک اسپرم ها از طریق منابع غذایی و مکمل های غذایی مناسب امکانپذیر بوده و ترکیباتی چون سلنیوم، روی و ویتامین های E و C در این زمینه بسیار تاثیرگذار هستند.

سلنیوم در از بین بردن رادیکال های آزاد موثر بوده  و بیضه ها برای تشکیل سلنوپروتئین های ضروری در تشکیل اسپرم آن را مورد استفاده قرار می دهند. اسپرم مناسب اسپرمی است که دارای قدرت تحرک کافی بوده و شکل ظاهری آن نیز مناسب باشد.

روی :

روی در حفظ سلامت جنسی مردان نقش مهمی ایفا می کند و این در حالیست که در بیش از ۷۰% مردان ، میزان روی دریافتی از طریق منابع غذایی روزانه جهت تامین نیازهای بدنی به این ماده مهم کفایت نمی کند.

این عنصر معدنی در تمامی مراحل باروری در آقایان از جمله متابولیسم هورمونی و تعادل مقداری آن ، عملکرد غده پروستات و تشکیل و تحرک اسپرم تاثیر دارد.

بیشترین مقدار روی در غده پروستات وجود داشته و این ماده معدنی از غده پروستات در مقابل سرطان محافظت می کند. علایم کمبود روی در بدن می تواند به اشکال مختلف نمایان شود که کاهش مقدار هورمون تستوسترون و کاهش تعداد اسپرم ها می تواند از این جمله باشد.

ویتامین های C و  E :

نتیجه تحقیقات صورت گرفته نشان می دهد که مصرف آنتی اکسیدانها می تواند سلولهای بدن و غشا و هسته آنها را در برابر خطر ناشی از رادیکال های آزاد با سطح انرژی بالا محافظت نماید.

ویتامین های C و E  آنتی اکسیدان های قدرتمندی در بدن به شمار می آیند. بررسی اسپرم در مردانی که دچار اختلال در باروری هستند ، نشان می دهد که میزان رادیکال های آزاد در آنها بیشتر از حد طبیعی است. البته باید توجه داشت که رادیکال های آزاد به میزان کم جهت تولید اسپرم مورد نیاز هستند ولی در عین حال افزایش مقدار آنها منجر به تخریب اسپرم خواهد گردید. بنابراین مصرف ویتامین های آنتی اکسیدانی می تواند در تولید اسپرم های سالم و پیشگیری از آسیب به آنها موثر باشد.

آنچه بیماران مبتلا به سرطان مری باید بدانند

بهمن ۱۷, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : جهان پزشکی, روی خط خبرگزاری ها

تشخیص سرطان مری با سوالات زیادی همراه بوده و نیاز به پاسخ‌های قابل درک دارد. مطالب این کتابچه کمک کننده بوده و شامل مطالبی در مورد نشانه‌ها، تشخیص، درمان و مراقبت‌های پی گیری پس از درمان می باشد. هم چنین این کتابچه علل احتمالی (عوامل خطر) بیماری را بررسی نموده و به بیماران و خانواده آنان در سازگاری و فهم هرچه بیشتر بیماری کمک می‌کند.

مری

مری لوله ای توخالی است که غذا و مایعات را از حلق به معده حمل می‌کند. در هنگام بلع، دیواره عضلانی مری منقبض شده و غذا به درون معده رانده می‌شود. غدد جدار داخلی مری، موکوس تولید می‌کنند. موکوس سرتاسر طول مری را مرطوب نگه داشه و عمل بلع را آسان‌تر می‌کند.

مری پشت نای قرار داشته و طول آن در یک شخص بالغ حدود ۲۵ سانتیمتر است.

سرطان چیست؟

سرطان بیماری است که سلول‌ها (واحدهای اساسی بدن موجودات زنده) را تحت تأثیر قرار می‌دهد. جهت شناخت انواع سرطان بهتر است در مورد سلول‌های طبیعی و سرطانی شدن آنها، مطالبی را بدانیم.

سرطان گروهی از بیماری‌های مرتبط به هم می‌باشد. همة سرطان‌ها از سلول‌ها شروع می‌شوند.

سلول ها، واحد سازنده بدن و اساس زندگی محسوب می‌شوند. سلول‌ها بافت را می‌سازند و بافت‌های بدن، اندام‌ها را تشکیل می‌دهند. به طور طبیعی، سلول‌ها رشد نموده و تقسیم می‌شوند، به صورتی که نیازهای بدن را برآورده کنند. زمانی که سلول‌ها پیر شده و می‌میرند، سلول‌های جدید جایگزین آنها می شوند.

گاهی این روند رشد منظم، به هم می‌خورد. یعنی سلول‌های جدید زمانی به وجود می آیند که لزومی به وجود آنها نیست و نیز زمانی که سلول‌های پیر بایستی از بین بروند، به حیات خود ادامه می‌دهند. لذا چنین سلول‌های اضافی، غده یا تومور را به وجود می آورند.

تومورها می‌توانند خوش خیم یا بدخیم باشند. تومورهای خوش‌خیم، سرطانی نیستند و معمولاٌ پزشک می‌تواند آنها را بصورت کامل بردارد. در اغلب موارد، امکان عود چنین تومورهایی وجود ندارد و سلول‌های این نوع تومور، به بافت‌های اطراف و سایر قسمت‌های بدن گسترش نمی‌یابند. مهم‌تر این که این نوع تومورها، تهدیدی برای زندگی به شمار نمی‌روند.

تومورهای بدخیم، سرطانی بوده و به طور کلی این تومورها بسیار خطرناک و تهدیدآمیز می باشند.

سلول‌های سرطانی می‌توانند منتشر شده و به بافت‌ها و اعضای مجاور آسیب برسانند. هم چنین این سلول‌ها می‌توانند از بافت توموری، وارد جریان خون یا سیستم لنفاوی گردند. این امر، نشان دهندة چگونگی گسترش سلول‌های سرطانی از بافت سرطانی اولیه به بافت‌های دیگر بدن می‌باشد بطوری که تورمورهای جدید در سایر اعضاء بدن، تشکیل می‌یابند. گسترش و انتشار سلول‌های سرطانی به بافت‌های دیگر را متاستاز می‌نامند.

سرطان مری به دو شکل عمده ” سرطان سلول سنگفرشی و آدنوکارسینوما ” دیده می‌شود.

سرطان سلول سنگفرشی در سلول‌های سنگفرشی پوشش دهنده مری، ایجاد می‌شود. این سرطان‌ها معمولاَ در قسمت فوقانی و میانی مری رخ می‌دهند.

آدنوکارسینوما معمولاً در بافت غده‌ای در قسمت تحتانی مری رخ می‌دهد.

درمان هر دو نوع سرطان مری مشابه هم می‌باشد. اگر سرطان به خارج از مری انتشار یابد ابتدا به عقده‌های لنفاوی، انتشار پیدا می‌کند. هم چنین سرطان مری تقریباً در تمام قسمت های بدن شامل کبد، ریه‌ها، مغز و استخوان‌ها انتشار می‌یابد.

عوامل خطر (ریسک فاکتورها)

علل واقعی بروز سرطان مری شناخته شده نیست ولی نتایج مطالعات نشان دهنده وجود عوامل زیر به عنوان عامل خطر بروز سرطان مری می باشد:

سن

سرطان مری بیشتر در افراد مسن و بالای ۶۰ سال رخ می‌دهد.

جنس

سرطان مری در مردان شایع‌تر از زنان است.

مصرف سیگار

استعمال سیگار یا توتون، یکی از عوامل خطر عمده بروز سرطان مری است.

مصرف الکل

نوشیدن زیاد الکل، خطر بروز سرطان مری را افزایش می‌دهد. افرادی که الکل و هم چنین سیگار استفاده می‌کنند، در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان مری ‌قرار دارند. محققین بر این باور هستند که این مواد، اثرات مضر یکدیگر را افزایش می‌دهند.

مری بارت

تحریک طولانی مدت مری، خطر بروز سرطان مری را افزایش می‌دهد. چنانچه اسید معده به طور مکرر درون مری برگشت کند (ریفلاکس معدی)، بافت‌های انتهایی مری تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

در طول زمان سلول‌های قسمت تحریک یافته، ممکن است تغییر پیدا نموده و شروع به شبیه‌سازی سلول‌های پوششی معده نمایند. این وضعیت تحت عنوان مری بارت شناخته شده است که یک وضعیت پیش سرطانی بوده و ممکن است به سمت آدنوکارسینومای مری پیشرفت کند.

انواع دیگر محرک‌ها

سایر عوامل محرک همچون بلع مواد قلیائی و یا مواد سوزآور، با صدمه قابل ملاحظه پوشش مری خطر گسترش سرطان مری را افزایش می‌دهند.

تاریخچة پزشکی

بیمارانی که سابقه سرطان در بخش‌های دیگر سر و گردن را دارا می باشند، احتمال بیشتری برای ابتلا به سرطان‌های ثانویه سر و گردن دارند.

داشتن هر کدام از این عوامل خطرزا، احتمال ابتلا فرد به سرطان مری را افزایش می‌دهد. با این وجود غالب افراد با داشتن چندین عامل خطرزا، به سرطان مبتلا نمی‌شوند. در عین حال برخی افراد هم که به سرطان مری مبتلا می شوند، هیچکدام از این عوامل خطرزای شناخته شده را ندارند.

شناسایی عواملی که در فرد احتمال گسترش سرطان مری را افزایش می‌دهند، اولین گام جهت پیشگیری از این بیمار‌ی است. بهترین روش پیشگیری از این نوع سرطان عدم مصرف سیگار و الکل است.

محققین به بررسی علل بروز سرطان مری و تحقیق و مطالعه سایر روش‌ها جهت پیشگیری از این بیماری ادامه می‌دهند. به عنوان مثال آنها دریافته‌اند که احتمالاً استفاده زیاد از میوه و سبزیجات خصوصاً مواد خام ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهد.

پژوهشگران هم چنین روش‌های کاهش خطر ابتلا به سرطان مری را خصوصاً در مبتلایان به مری بارت، مطالعه و بررسی می‌کنند.

علائم و نشانه‌ها

معمولاً سرطان مری در مراحل اولیه، بدون علامت است. در صورت پیشرفت سرطان، نشانه‌های آن عبارتند از : اشکال در بلع (بلع مشکل و دردناک )، کاهش شدید وزن، درد گلو یا پشت (درد زیر جناغ)، خشونت صدا یا سرفة مزمن، استفراغ و سرفة خونی. این علائم ممکن است در سایر وضعیت‌ها نیز ایجاد شود. مهم است که افراد آنها را با پزشک در میان بگذارند.

تشخیص

به منظور کشف علت بروز این علائم، پزشک تاریخچة پزشکی فرد را ارزیابی نموده و معاینة بدنی انجام می‌دهد. معمولاً عکس برداری از قفسة سینه توسط اشعة ایکس و سایر آزمایشات لازم جهت تشخیص بیماری انجام می گیرد. این آزمایشات شامل موارد زیر می باشد:

رادیوگرافی با بلع باریم: یک سری عکس برداری توسط اشعة ایکس از مری می‌باشد. بیمار محلول حاوی باریم را می‌نوشد. این عمل جدار داخلی مری را می‌پوشاند. باریم، تغییرات مری را از طریق عکس برداری توسط اشعة ایکس نمایان می‌کند.

ازوفاگوسکوپی : آندوسکوپی هم نامیده می‌شود و عبارت است از معاینة داخل مری با استفاده از لولة نورانی و باریکی که آندوسکوپ نام دارد. در طی این اقدام از داروی بیهوشی استفاده می گردد. چنانچه مورد غیرطبیعی تشخیص داده ‌شود، پزشک می‌تواند به نمونه‌برداری یا”بیوپسی” از سلول‌های و بافت‌ها  بررسی زیر میکروسکوپ، اقدام نماید. بیوپسی، سرطان و تغییرات بافتی منجر به بروز سرطان یا سایر وضعیت ها را نشان می‌دهد.

تعیین مرحله بیماری

لازم است که پزشک مرحله بیماری را تعیین نماید. تعیین مرحله بیماری، کوششی دقیق جهت اطلاع از توسعه و پیشرفت سرطان و این که سرطان به چه قسمت‌هایی از بدن پیشرفت کرده است، می باشد. هم چنین به پزشک کمک می‌کند تا برنامة درمانی را طراحی نماید.

چهار مرحله بیماری عبارت است :

مرحله  I: سرطان تنها محدود به لایه‌های سطحی سلول‌های مخاط مری است.

مرحله: II سرطان لایه‌های عمیق‌تر مخاط مری را دربرگرفته یا به عقده‌های لنفاوی مجاور مری انتشار پیدا کرده است. در این مرحله، سرطان به سایر قسمت‌های بدن انتشار نمی‌یابد.

مرحله: III  سرطان بصورت کامل دیواره مری را مورد تهاجم قرار داده است و به بافت ها یا عقده‌های لنفاوی مجاور مری انتشار پیدا نموده است. سرطان هنوز به سایر قسمت‌های بدن انتشار پیدا نکرده است.

مرحله IV:  سرطان به سایر قسمت‌های بدن انتشار یافته است. سرطان مری تقریباً در هر جای بدن می‌تواند انتشار یابد از قبیل کبد، ریه‌ها، مغز و استخوان‌ها.

برخی آزمایشات برای تعیین انتشار سرطان مری عبارت است از :

 سی تی اسکن یا توموگرافی کامپیوتری :

توسط کامپیوتر وصل شده به دستگاه، توسط اشعة ایکس یک سری عکس‌هایی با جزئیات بیشتر از قسمت‌های داخل بدن گرفته می‌شود.

اسکن استخوان :

این روش که تصاویری از استخوان‌ها را روی صفحة کامپیوتر یا فیلم بوجود می‌آورد، می‌تواند سرطان انتشار یافته به استخوان را نشان ‌دهد. مقدار کمی ماده رادیواکتیو به داخل ورید تزریق می‌شود.

این ماده از طریق گردش خون در استخوان‌ها تجمع می‌یابد، مخصوصاً در نواحی رشد استخوان غیرطبیعی. توسط وسیله‌ای به نام اسکنر مقدار مادة رادیواکتیو در این نواحی اندازه‌گیری می‌گردد.

برونکوسکوپی :

پزشک لولة باریک و نورانی را از داخل دهان یا بینی و پائین تر وارد می نماید تا مجاری تنفسی را مشاهده کند.

درمان

درمان سرطان مری بستگی به عواملی از قبیل اندازه، موقعیت و وسعت تومور و سلامتی عمومی بیمار دارد. بیماران اغلب توسط گروهی از پزشکان متخصص شامل متخصصین گوارش، انکولوژیست بالینی(پزشکی که سرطان را درمان می‌کند) و انکولوژیست رادیوتراپی (پزشکی که در استفاده از پرتودرمانی جهت درمان سرطان تخصص دارد) درمان می‌شوند. درمان سرطان، باعث تحریک دهان شده و خطر عفونت دهان را افزایش می‌دهد، لذا پزشکان اغلب به مبتلایان سرطان مری توصیه می‌کنند جهت معاینة دندان و درمان بیماری های آن، قبل از شروع درمان ، به دندانپزشک مراجعه کنند.

درمان‌های مختلف و ترکیب های درمانی متعددی برای کنترل سرطان و یا بهبود کیفیت زندگی بیماران از طریق کاهش علائم و نشانه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

• جراحی

شایع ترین درمان سرطان مری، جراحی است. معمولاً جراح کل تومور یا قسمتی از مری و عقده‌های لنفاوی مجاور تومور و سایر بافت های ناحیه را بر می‌دارد. عمل برداشتن مری ازوفاگوستومی نامیده می‌شود. جراح قسمت ‌های سالم باقی مانده مری را به معده وصل می‌کند.

بنابراین، بیمار باز هم قادر به عمل بلع می‌باشد.

گاهی نیز از لوله‌های پلاستیکی یا بخشی از روده، جهت ارتباط بین مری و معده استفاده می‌گردد. همچنین ممکن است جراح، مجرای بین معده و رودة باریک را پهن‌تر کند تا محتویات معده آسان‌تر به درون رودة باریک وارد شود. گاهی اوقات عمل جراحی بعد از اتمام سایر درمان ها، انجام می‌گیرد.

• رادیوتراپی

رادیوتراپی استفاده از اشعة ایکس جهت از بین بردن سلول‌های سرطانی می‌باشد.

رادیوتراپی فقط سلول‌های سرطانی تحت درمان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. پرتو ممکن است از دستگاهی در خارج از بدن (رادیوتراپی خارجی) و یا از مواد رادیواکتیوی که درون یا مجاور تومور قرار داده می شود، خارج شود( رادیوتراپی داخلی ). لوله‌ پلاستیکی به درون مری وارد می‌شود تا در هنگام رادیوتراپی مری باز نگه داشته شود. رادیوتراپی ممکن است به تنهایی یا همراه شیمی درمانی به عنوان درمان اولیه و جایگزین جراحی، استفاده ‌شود. مخصوصاً اگر اندازة یا موقعیت تومور، عمل جراحی را مشکل‌آفرین نماید.

پزشکان همچنین از رادیوتراپی همراه با شیمی درمانی برای کوچک کردن اندازه تومور، قبل از جراحی استفاده می‌کنند. حتی اگر تومور را نتوان بوسیلة جراحی خارج نمود و یا توسط رادیوتراپی بطور کامل نتوان از بین برد، رادیوتراپی اغلب به تسکین درد کمک نموده و عمل بلع را آسان‌تر می‌کند.

• شیمی درمانی

شیمی درمانی، کاربرد داروهای ضد سرطان به منظور از بین بردن سلول‌های سرطانی است. داروهای شیمی درمانی مورد استفاده برای درمان سرطان مری در همة جای بدن پخش می‌شوند. داروهای ضد سرطان به صورت تزریق داخل وریدی مورد استفاده قرار می‌گیرند. شیمی درمانی همراه با رادیوتراپی به عنوان درمان اولیه جایگزین جراحی و یا کوچک کردن حجم تومور قبل از جراحی، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

• لیزر درمانی

لیزر درمانی استفاده از نور با شدت بالا، برای از بین بردن سلول‌های سرطانی است. لیزر درمانی فقط سلول‌های نواحی تحت درمان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. پزشک ممکن است از لیزر درمانی برای از بین بردن بافت سرطانی و رفع انسداد مری ، در صورتی که سرطان توسط جراحی از بین نرفته است، استفاده نماید. رفع انسداد به کاهش علائم بیماری ،خصوصاً مشکلات بلع کمک می‌کند.

• فتودینامیک

نوعی لیزر درمانی است و شامل استفاده از داروهایی است که توسط سلول‌های سرطانی جذب می‌شوند. هنگامی که سلول‌های سرطانی در معرض نور خاصی قرار می‌گیرند، داروها فعال شده و سلول ها را از بین می‌برند.

پزشک ممکن است از درمان فتودینامیک برای برطرف نمودن علائم سرطان مری مانند دشواری عمل بلع، استفاده نماید.

عوارض جانبی درمان

عوارض جانبی درمان به نوع درمان بستگی دارد و از فردی به فرد دیگر متفاوت است. پزشکان و پرستاران عوارض جانبی احتمالی درمان را برای بیماران توضیح داده و روش‌های تسکین علائم و نشانه‌هایی را که ممکن است در طی درمان و یا بعد درمان رخ دهد،  برای آنان مطرح می نمایند.

- جراحی : ناحیة تحت جراحی ممکن است دچار درد و حساسیت کوتاه مدت شود ولی این درد و ناراحتی توسط داروهای مسکن قابل کنترل است.  بیماران تمرینات خاص و سرفه کردن را برای تمیز کردن ریه‌های خود یاد می‌گیرند.

شایع ترین عوارض جانبی رادیوتراپی خشک و زخمی شدن دهان و گلو،  دشواری بلع و تورم دهان و لثه‌ها می باشد. عوارض جانبی رادیوتراپی عمدتاً بستگی به مقدار اشعه و ناحیه تحت درمان دارد.

- شیمی درمانی :

شیمی درمانی نیز همچون پرتودرمانی، سلول‌های طبیعی را به اندازه سلول‌های سرطانی تحت تأثیر قرار می‌دهد. عوارض شیمی درمانی شامل تهوع، استفراغ، کم اشتهائی، ریزش مو ، بثورات جلدی ، خارش و زخم‌های لب و دهان، اسهال، خستگی و بی‌حالی است.  این عوارض جانبی عموماً در طول دوره‌های بهبودی بین درمان ها و یا بعد درمان، به تدریج از بین می‌روند.
- لیزر درمانی : در موضع تحت درمان ممکن است درد کوتاه مدت ایجاد شود اما این درد و ناراحتی با دارو قابل کنترل است.

- درمان فتودینامیک : ۶ هفته یا بیشتر بدنبال شروع این درمان، پوست و چشم‌ها نسبت به نور، فوق العاده حساس می گردند. سایر عوارض جانبی شامل سرفه، بلع دشوار، درد شکم و تنفس دردناک و کوتاه است.

تغذیه

تغذیه خوب در طول درمان سرطان به معنی کسب کالری و پروتئین کافی برای تنظیم و کنترل وزن از دسته رفته و حفظ و نگهداری نیرو و توانایی بدن است.

تغذیه خوب اغلب به بیماران سرطانی کمک می‌کند تا احساس بهتر و انرژی بیشتری داشته باشند. اغلب مبتلایان به سرطان مری به علت دشواری بلع، در خوردن دچار اشکال می شوند. بیماران در صورت ناراحتی و خستگی. تمایلی به غذا خوردن نخواهند داشت. هم چنین اکثر عوارض جانبی درمان از جمله کم اشتهائی، تهوع، استفراغ و خشکی دهان یا زخم‌های دهانی می‌توانند تغذیه بیماران را با مشکل مواجه کنند. بنابر این بیماران ممکن است مزه‌های غذاها را متفاوت احساس کنند.

پس از عمل جراحی ممکن است بیماران مستقیماً از طریق تزریق وریدی، مواد مغذی را دریافت کنند. بعضی از بیماران ممکن است از طریق لوله، تغذیه گردند

( لوله پلاستیکی انعطاف‌پذیری که از راه بینی یا دهان وارد معده می‌گردد تا زمانی که خود بیماران قادر به تغذیه باشند).

بیماران مبتلا به سرطان مری اغلب تشویق می‌شوند ترجیحاً روزانه‌ به جای یک وعده‌ بزرگ غذایی، چندین وعدة کوچک غذایی داشته باشند. وقتی که عمل بلع مشکل می‌شود غالب بیماران قادر به خوردن غذاهای نرم و مایعات هستند. پودینگ، بستنی و انواع سوپ معمولاً غذاهایی هستند که به آسانی بلعیده  می‌شوند. استفاده از مخلوط کننده برای تهیه و آماده کردن غذاهای جامد و سفت مفید است. پزشک متخصص تغذیه و رژیم درمانی، به بیماران سرطانی توصیه می‌کند که از روش‌های ذکر شده یا سایر روش‌ها استفاده نموده و رژیم غذایی خود را حفظ کنند.

اهمیت مراقبت‌های پی گیری

مراقبت پی گیری بعد از درمان در سرطان مری برای اطمینان از عدم تغییرات در وضعیت سلامت بیماران ضروری است. چنانچه سرطان عود کرده یا پیشرفت کند و یا چنانچه فرد به سرطان جدیدی مبتلا شود، بایستی  هر چه زودتر برای بیماران درمان شروع گردد. کنترل شامل معاینه بدن، عکس برداری توسط اشعة ایکس و سایر آزمایشات آزمایشگاهی است.

در فواصل بین زمان‌های ملاقات با پزشک، بیماران باید هر گونه مشکل خود را با پزشک در میان بگذارند تا هر چه زودتر بیماری آشکارتر شود.

حمایت عاطفی

زندگی با بیماری جدی همانند سرطان یک چالش است . مبتلایان به سرطان علاوه بر سازگاری با مشکلات جسمی و پزشکی خود با نگرانی‌ها، احساسات و ترس‌هایی که زندگی را برای آنها مشکل می‌کند، مواجه هستند. این بیماران نیاز به کمک برای سازگاری با مشکلات روحی و روانی و همچنین جنبه‌های عملی بیماری خود دارند.

در حقیقت، توجه به بار عاطفی بیماری سرطان، اغلب بخشی از طرح درمانی بیماری است. حمایت‌های سیستم مراقبت‌ سلامت( پزشکان، پرستاران و مددکاران اجتماعی) و گروه‌های حمایتی می‌تواند به بیماران کمک کند تا کمتر احساس انزوا نموده و کیفیت زندگی آنان بهبود یابد. گروه های حمایتی سرطان، جایگاهی را فراهم می‌کنند تا بیماران سرطانی بتوانند در مورد نحوه زندگی با سرطان با یکدیگر صحبت کنند. بیماران سرطانی شاید بخواهند با اعضاء گروه حمایت ‌سلامتی خود در مورد پیدا کردن یک گروه حمایتی مناسب، صحبت ‌کنند.

سوالاتی که افراد می‌توانند از پزشک خود داشته باشند

این  کتابچه در نظر دارد به افراد کمک کند تا اطلاعات مورد نیاز خود را از پزشکان کسب نموده وبتوانند آگاهانه در رابطه با مراقبت سلامتی خود تصمیم‌گیری کنند. علاوه بر این با مطرح کردن سوالات با پزشکان، به فرد کمک خواهد شد تا وضعیت خود را بیشتر درک نماید. بعضی از افراد می‌خواهند یکی از اعضای خانواده یا دوست خانوادگی خود را همراه داشته باشند تا در موقع صحبت با پزشک، آنان هم در بحث و گفتگو شرکت نموده، یادداشت بردارند و یا فقط گوش دهند.

 تشخیص بیماری :

- کدام آزمایشات سرطان مری را تشخیص می‌دهند؟

- چه مدت بعد از انجام آزمایشات از نتایج با خبر خواهم شد؟

 درمان

- چه درمان‌هایی برای من توصیه شده است؟

- آیا لازم است که برای دریافت درمان در بیمارستان بستری شوم؟ برای چه مدت ؟ چه مقدار از توانایی انجام فعالیت‌های معمولی زندگی در طول درمان، تغییر خواهد کرد؟

 عوارض جانبی

- عوارض جانبی مورد انتظار چیست؟ چه مدت طول خواهد کشید؟
- در صورت نگرانی بروز عوارض جانبی با چه کسی تماس خواهم گرفت و در این  صورت چه کاری باید انجام دهم؟
- پس از درمان تا چه زمانی نیاز به کنترل منظم خواهم داشت؟ چه نوع مراقبت‌های پی گیری دریافت خواهم نمود؟
- چه نوع مراقبت‌های تغذیه‌ای دریافت خواهم نمود؟ ‌از کجا این مراقبت را دریافت خواهم نمود؟
- آیا فعالیت های روزمره خود را دوباره بدست خواهم آورد؟

 گروه مراقبت سلامتی :

- چه کسی در توانبخشی و درمان من نقش خواهد داشت؟
- نقش هر یک از اعضای گروه مراقبت سلامتی، در سلامتی من چیست؟
- تجربة شما در مراقبت از بیمارانی که سرطان مری دارند چیست؟

 منابع مهارتی :

- آیا گروه های حمایتی (کمکی) خاصی که من بتوانم با آنها ارتباط داشته باشم وجود دارد؟
- آیا سازمان‌هایی که بتوانم اطلاعات بیشتری در مورد بیماری خود کسب نماییم وجود دارد؟

تهیه وتنظیم: مرجان امامقلی افتخاریان
پرستار بخش فوق تخصصی هماتولوژی انکولوژی
زیر نظر دکتر جمال عیوضی ضیایی
مرکز تحقیقات هماتولو‍ژی انکولوژی دانشگاه علوم پزشکی تبریز

منبع مورد استفاده :
http://www.Cancer gov/Cancer topics/wyntk/ esophagus.

آنچه بیماران مبتلا به سرطان تیروئید باید بدانند

این کتابچه، اطلاعات مهمی در مورد سرطان تیروئید ارائه می‌دهد. در ایالات متحده امریکا سالانه ۱۴۹۰۰ زن و ۴۶۰۰ مرد به سرطان‌ تیروئید مبتلا می‌شوند. شما در مورد علل احتمالی، علایم ، تشخیص ، مراقبت‌ و درمان و  مراقبت های پی گیری مطالبی خواهید خواند. هم چنین اطلاعاتی برای کمک به بیماران برای مقابله و سازش با سرطان تیروئید ارائه می شود.

تحقیقات، اطلاعات ما را در مورد سرطان تیروئید افزایش داده است. محققین در مورد علل بیماری مطالعه می‌کنند. آنها هم چنین راه‌های بهتری را برای شناسایی، تشخیص و درمان این بیماری جستجو می‌کنند.

با توجه به نتایج این تحقیقات ، مبتلایان به سرطان تیروئید می‌توانند به زندگی با کیفیت بهتر بیندیشند و احتمال کمتری برای مرگ در اثر این بیماری داشته باشند.

تیروئید

تیروئید غده‌ای گردنی است و دو نوع سلول‌ دارد که هورمون تولید می کنند : سلول‌های فولیکولار- هورمون تیروئید را می‌سازند که بر ضربان قلب، دمای بدن و سطح انرژی تأثیر می‌گذارد.

سلول‌های C،  هورمون کلسی‌تونین را که به کنترل سطح کلسیم خون کمک می‌کندتولید می کنند. تیروئید، پروانه‌ای شکل بوده و در جلو گردن و در زیر حنجره (جعبه‌ صوتی) قرار دارد.
تیروئید دارای دو لوب می‌باشد. این دو لوب بوسیلة بخش نازکی به نام ایسموس (تنگه) از هم جدا می‌شوند. تیروئید سالم معمولاً از روی پوست لمس نمی‌شود.

لوب متورم در جلو گردن، همانند توده مشاهده و یا احساس می‌شود.

تیروئید متورم گواتر نامیده می‌شود. اغلب گواترها به علت کمبود ید ایجاد می‌شوند.
ید ماده‌ای است که در صدف و نمک ید دار ،یافت می‌شود.

سرطان چیست؟

سرطان گروهی از بیماری‌های متعدد مرتبط باهم است. همه سرطان‌ها از سلول‌ها که واحد اساسی موجود زنده هستند ایجاد می‌شوند. سلول‌ها، بافت‌ها را به وجود می‌آورند و بافت‌ها، اعضای بدن را تشکیل می‌دهند.

به طور طبیعی سلول‌ها رشد کرده و تقسیم می‌شوند و به هنگام نیاز، سلول‌های جدید را تشکیل می‌دهند.زمانی که سلول ها پیر شده و می‌میرند، سلول‌های جدید جای آنها را می‌گیرند.

گاهی اوقات این فرآیند منظم ،معکوس می‌شود، سلول‌های جدید هنگامی که بدن به آنها نیاز ندارد ،تشکیل می‌شوند و سلول‌های پیر هنگامی که بایستی از بین بروند نمی‌میرند. این سلول‌های اضافی، تودة بافتی به نام غده یا تومور راتشکیل می‌دهند. معمولاً تورموهای تیروئید، ندول نامیده می‌شوند. ندول‌های تیروئید می‌توانند خوش‌خیم یا بدخیم باشند.

ندول‌های خوش‌خیم، سرطانی نیستند. سلول‌های ندول خوش‌خیم، به سایر قسمت‌های بدن پخش نمی‌شوند و معمولاً آنها زندگی فرد را تهدید نمی‌کنند.

بیشتر ندول‌های تیروئید از نوع خوش‌خیم هستند (بیشتر از ۹۰%).

ندول‌های بدخیم سرطانی هستند، عموماً آنها بسیار خطرناک بوده و گاهی اوقات ممکن است تهدید‌کنندة زندگی باشند. سلول‌های سرطانی اعضاء و بافت‌های نزدیک را مورد تهاجم قرار داده و آسیب می‌رسانند.

هم چنین سلول‌های سرطانی می‌توانند از طریق ندول بدخیم وارد جریان خون یا سیستم لنفاوی شوند و  این بیان‌کنندة چگونگی انتشار سرطان اصلی (تومور اولیه) و تشکیل تومورهای جدید در سایر اعضای بدن می باشد.انتشار سرطان متاستاز نامیده می‌شود.

انواع عمده سرطان تیروئید عبارت است از :

‌ ح سرطان‌های پاپیلری و فولیکولر تیروئید: ۹۰-۸۰% همة سرطان‌های تیروئید را شامل می‌شوند. هر دو نوع، از سلول‌های فولیکولر تیروئید منشا می گیرند. اغلب سرطان‌های پاپیلری و فولیکولر تمایل به رشد آهسته دارند و اگر زود شناسایی شوند به احتمال زیاد به طور موفقیت‌آمیزی درمان می‌شوند.

ح ‌ سرطان‌ مدولاری تیروئید : ۱۰- ۵% سرطان‌های تیروئید را شامل می‌شوند. از سلول‌های فولیکولر منشاء نمی‌گیرند. سرطان‌های مدولری تیروئید در صورتی که قبل از انتشار به سایر قسمت‌های بدن کشف شده و درمان شوند، به آسانی کنترل می‌شوند.

ح ‌ سرطان آناپلاستیک تیروئید : شیوع کمتری دارد (۲-۱% موارد). از سلول‌های فولیکولی نشأت می‌گیرد. سلول‌های سرطانی بسیار غیرطبیعی بوده و شناسایی آنها مشکل می‌باشد. معمولاً کنترل این نوع سرطان بسیار سخت می‌باشد زیرا سلول‌های سرطانی تمایل به رشد و انتشار سریع دارند.

اگر سرطان تیروئید به بیرون تیروئید انتشار یابد (متاستاز) ،سلول های سرطانی اغلب در عقده‌های لنفاوی مجاور، اعصاب و عروق خونی یافت می‌شوند. اگر سرطان به این عقده‌های لنفاوی برسد، سلول‌های سرطان تیروئید ممکن است به سایر عقده‌های لنفاوی و دیگر اعضاء همانند ریه و استخوان نیز پخش شده باشند.

هنگامی که سرطان از محل اصلی خود به سایر قسمت‌های بدن منتشر می‌شود، تومور تازه از همان نوع سلول‌ غیرطبیعی بوده و به همان نام تومور اولیه است. برای مثال، اگر سرطان تیروئید به ریه منتشر شود، سلول‌های سرطانی در ریه، سلول‌های سرطانی تیروئید می‌باشند و این بیماری متاستاتیک تیروئید است و سرطان ریه  نمی باشد و بایستی به عنوان سرطان تیروئید، درمان شود .

پزشکان گاهی اوقات تودة تازه را «بیماری دوردست یا متاستاتیک» می‌نامند.

چه کسانی در معرض خطر قرار دارند (عوامل خطر یا ریسک فاکتورها)

هیچ‌کس علل واقعی بروز سرطان تیروئید را نمی‌داند. پزشکان به ندرت می‌توانند توضیح دهند که چرا در یک شخص این بیماری بروز می‌کند و در دیگری بروز نمی‌کند. با وجود این، روشن است که سرطان تیروئید مسری نیست و هیچ‌کس نمی‌تواند سرطان را از شخص دیگری بگیرد.

تحقیقات نشان داده‌اند عوامل خطر خاصی، شانس بروز بیماری را در یک شخص افزایش می‌دهند.
هر چیزی که شانس فرد را برای بروز بیماری افزایش می‌دهد ریسک فاکتور نامیده میشود.

ریسک فاکتورهای زیرین با افزایش احتمال ایجاد سرطان تیروئید مرتبط هستند:

 تشعشع :افرادی که در معرض سطوح بالای تشعشع قرار می‌گیرند، احتمال بیشتری برای ابتلا به سرطان تیروئید فولیکولر و پاپیلری ،نسبت به سایر افراد دارند.

یک منبع مهم مواجهه با اشعه، درمان با اشعة ایکس است. در سال های قبل پزشکان از اشعة ایکس با دوز بالا، برای درمان کودکان دارای لوزه‌های بزرگ، جوش صورت و سایر مشکلاتی که سر و گردن را درگیر می‌کند، استفاده می‌کردند.

بعداً دانشمندان دریافتند تعدادی از مردم که این نوع درمان را دریافت کرده بودند، دچار سرطان تیروئید شده اند.

در عکس‌برداری توسط اشعه ایکس که به صورت روزمره برای تشخیص به کار می‌رود (مانند عکس‌برداری‌های دندان‌ و عکس‌برداری قفسة سینه) از دوز خیلی پایین اشعه ایکس استفاده می‌شود. فایدة آنها همیشه بیشتر از خطرشان است. با این حال در معرض اشعه قرار گرفتن مکرر، می‌تواند مضر باشد. بنابراین ایدة خوبی برای افراد می‌باشد که با دندانپزشک و پزشک خود دربارة نیاز برای عکس‌برداری به وسیلة اشعة ایکس صحبت کرده و در مورد استفاده از محاظ برای محافظت از سایر قسمت‌های بدن خود، پرسش کنند.

 تاریخچة خانوادگی  سرطان مدولری تیروئید می‌تواند ناشی از تغییر یا اختلال در ژنی به نام RET باشد. RET تغییریافته  از والدین به فرزندان منتقل می شود. تقریباً هر فرد دارای ژن تغییریافتة RET ، مبتلا به سرطان مدولری تیروئید می‌شود. آزمایش خون می‌تواند ژن دچار اختلال RET را شناسایی کند. اگر در یک فرد مبتلا به سرطان مدولاری تیروئید ،ژن غیرطبیعی یافت شود پزشک برای سایر اعضای خانواده،انجام این آزمایش را توصیه می‌کند. در فردی که ژن RET تغییر یافته در او یافت شده است، پزشک آزمایشات مکرر و جراحی را برای برداشتن تیروئید قبل از پیشرفت سرطان ،توصیه می‌کند.

هنگامی که سرطان مدولری تیروئید در یک خانواده رخ داد این حالت سرطان‌ مدولری فامیلیال تیروئید نامیده می‌شود. افراد با این بیماری تمایل ابتلا به سایر انواع سرطان‌ها را دارند. عدة کمی از افراد با سابقة خانوادگی گواتر یا پولیپ‌های پیش‌سرطانی خاص در رودة بزرگ ،در معرض خطر ایجاد سرطان پاپیلری تیروئید قرار دارند.

 جنسیت :در آمریکا زنان ۳-۲ برابر بیشتر از مردان به سرطان تیروئید مبتلا می‌شوند.
 سن   بیشتر بیماران مبتلا به سرطان تیروئید، بالای ۴۰ سال سن دارند. معمولاً افراد مبتلا به سرطان آناپلاستیک تیروئید، بیشتر از ۶۵ سال سن دارند.

 نژاد   در آمریکا افراد سفید پوست بیشتر از آمریکا‌یی‌های آفریقایی‌تبار، به سرطان تیروئید مبتلا می شوند.

 عدم وجود ید کافی در رژیم غذایی   تیروئید نیازمند ید برای ساختن هورمون تیروئید است. امروزه ید به نمک اضافه می‌شود تا افراد در برابر مشکلات تیروئید محافظت شوند.

به نظر می‌رسد سرطان تیروئید در مردم کشورهایی که ید قسمتی از رژیم غذایی نمی باشد، بیشتر دیده می‌شود. اغلب افرادی که عوامل خطر شناخته شده دارند مبتلا به سرطان تیروئید نمی‌شوند. از طرفی، تعداد زیادی که این بیماری را می‌گیرند فاکتورهای خطر شناخته شده را ندارند.

افرادی که فکر می کنند در خطر ابتلا به سرطان تیروئید هستند ،بایستی در این مورد با پزشک خود بحث کنند. پزشک راه‌هایی را برای کاهش خطر پیشنهاد می‌کند و می‌تواند یک جدول مناسب کنترل منظم را طرح‌ریزی کند.

علایم و نشانه‌ها

سرطان تیروئید زودرس منجر به بروز علایم نمی‌شود، اما همچنان که سرطان رشد می‌کند علایم زیر ظاهر می‌شوند :

-  یک توده یا ندول در جلو گردن، نزدیک سیب آدم
-‌ خشونت صدا یا اختلال در صحبت کردن با صدای طبیعی
-‌ غدد لنفاوی متورم به ویژه در گردن
-‌ اشکال در بلع یا تنفس
-‌ درد در گلو یا گردن

هم چنین این علایم، نشانه‌های مطمئنی برای ابتلا به سرطان تیروئید نیستند.

وجود عفونت، گواتر خوش‌خیم یا مسایل دیگر می‌تواند موجب بروز این علایم شود. افراد دارای این علایم باید توسط پزشک هر چه سریع‌تر معاینه شوند.

فقط پزشک می‌تواند مشکل را تشخیص داده و درمان کند.

تشخیص

اگر فردی علایمی دال بر وجود سرطان تیروئید داشته ‌باشد، پزشک ممکن است معاینة بدنی انجام داده و در مورد تاریخچه پزشکی شخصی و خانوادگی وی پرسش نماید.

پزشک هم چنین آزمایشات آزمایشگاهی و آزمایشات تصویربرداری برای تهیه عکس‌ از تیروئید و سایر نواحی درخواست می نماید.

معاینات و آزمایشات شامل موارد زیر می باشند :

معاینة بدنی
پزشک گردن، تیروئید، حنجره و عقده‌های لنفاوی گردنی را (از نظر وجود ندول‌ها و بزرگی‌‌های غیرمعمول) لمس می‌کند.
آزمایشات خونی
پزشک آزمایش هورمون محرک تیروئید (TSH)را از نظر تعیین سطوح غیرطبیعی، درخواست می‌نماید. هورمون محرک تیروئید به وسیلة غدة هیپوفیز در مغز ساخته می‌شود و آزاد شدن هورمون تیروئید را تحریک می‌کند. هم چنین این هورمون سرعت تکثیر سلول‌های فولیکولی تیروئید را کنترل می‌کند.

اگر احتمال سرطان مدولری تیروئید مطرح باشد پزشک برای تشخیص، سطوح غیرطبیعی کلسیم خون را کنترل می‌کند. پزشک هم چنین آزمایشات خونی برای شناسایی ژن RET تغییر یافته یا سطوح بالای کلسی‌تونین، درخواست می‌نماید.

‌ اولتراسونوگرافی

دستگاه التراساند از امواج صوتی استفاده می‌کند که افراد نمی‌توانند آنها را بشنوند. امواج برگشتی از تیروئید توسط کامپیوتری که از آن ها استفاده می‌کند.، تصویری به نام سونوگرام را به وجود می‌آورد.

از طریق عکس، پزشک می‌تواند بفهمد چند ندول وجود دارد و اندازه و بزرگی آنها چقدر است و این که  آیا آنها جامد هستند یا با مایع پر شده‌اند.

‌ اسکن رادیونوکلوئید

پزشک اسکن‌ طبی هسته‌ای را که از ماده رادیواکتیو با مقدار کم برای نمایان شدن ندول‌های تیروئید در عکس استفاده می‌کند، درخواست می‌نماید.

ندول‌هایی که مادة رادیواکتیو کمتری از بافت تیروئید احاطه کننده خود جذب می‌کنند، ندول سرد نامیده می‌شوند. ندول‌های سرد ممکن است خوش‌خیم یا بدخیم باشند.
ندول‌های گرم مادة رادیواکتیو بیشتری از بافت تیروئید احاطه کنندة خود جذب می‌کنند و معمولاً خوش‌خیم هستند.

‌ بیوپسی

برداشتن نمونه بافتی برای جستجوی وجود سلول‌های سرطانی، بیوپسی نامیده می‌شود. بیوپسی می‌تواند تغییرات بافتی منجر به بروز سرطان و سایر شرایط را نشان دهد. بیوپسی تنها راه مطمئن برای اطلاع‌ از سرطانی بودن ندول، می‌باشد.

پزشک بافت را از طریق سوزن و یا طی جراحی برمی‌دارد.

-‌ آسپیراسیون سوزنی ظریف (ریز) : برای بیشتر بیماران، پزشک نمونة بافتی از ندول تیروئید با یک سوزن نازک برمی‌دارد. آسیب‌شناس، سلول‌ها را در زیر میکروسکوپ مشاهده کرده و از نظر وجود سرطان کنترل می‌کند. گاهی اوقات پزشک از دستگاه التراسوند برای هدایت سوزن به داخل ندول، استفاده می‌کند.

-‌ بیوپسی جراحی: اگر تشخیص از طریق بیوپسی با سوزن ظریف امکان‌پذیر نباشد، پزشک برای برداشتن ندول، اقدام به جراحی می‌کند. سپس آسیب‌شناس بافت را از نظر وجود سلول‌های سرطانی کنترل می‌کند.

بیماری که نیاز به بیوپسی دارد، ممکن است سؤالات زیر را از پزشک خود داشته باشد :

-‌ چه نوع بیوپسی خواهم داشت؟
-‌ جراحی چه مدت طول خواهد کشید؟
-‌ آیا هوشیار خواهم بود؟
-‌ آیا به من آسیب خواهد رسید؟
-‌ آیا روی گردن خود بعد از بیوپسی ،جای زخم خواهم داشت؟
-‌ چه موقع از نتایج با اطلاع خواهم شد؟
-‌ چه کسی نتایج را به من توضیح خواهد داد؟
-‌ اگر سرطان داشته باشم، چه کسی در مورد درمان با من صحبت می‌کند؟ کی؟

تعیین مرحله بیماری

اگر تشخیص سرطان تیروئید داده شد، پزشک لازم است از مرحله یا گسترش بیماری برای طرح‌ریزی بهترین برنامه درمانی اطلاع داشته باشد.

تعیین مرحله بیماری، تلاشی با دقت فراوان، برای اطلاع از گسترش سرطان می‌باشد و در صورت گسترش بیماری، بایستی محل های گرفتار مشخص شوند و این که بیماری به کدام قسمت بدن انتشار یافته است.
پزشک ممکن است از اولتراسونوگرافی، تصویربرداری با تشدید مغناطیسی (MRI) یا توموگرافی کامپیوتری (سی‌تی‌اسکن) برای اطلاع از انتشار سرطان به عقده‌های لنفاوی یا سایر نواحی در گردن استفاده کند.
پزشک ممکن است از اسکن‌ طبی‌ هسته‌ای تمام بدن نظیر اسکن رادیونوکلوئید یا سایر آزمایشات تصویربرداری ،برای اطلاع از انتشار سرطان‌ تیروئید به نقاط دوردست  بدن  استفاده کند.
افراد مبتلا به سرطان تیروئید مایل هستند تا در تصمیم‌گیری درمان‌های پزشکی خود شرکت فعال داشته باشند. آنها می‌خواهند تا جایی که می‌توانند درباره بیماری خود و درمان‌های انتخابی ،مطالبی را بدانند.
هر چند، شوک و تنش بعد از تشخیص،می تواند فکر کردن دربارة هر چیزی را که بیماران می‌خواهند از پزشک بپرسند، را دچار مشکل کند.
ایجاد فهرستی از سؤالات قبل از ملاقات با پزشک کمک کننده است. برای یادآوری هر آنچه که پزشک می‌گوید، بیماران ممکن است یادداشت بردارند یا در مورد استفاده از ضبط صوت سؤال کنند. برخی هم چنین می‌خواهند یکی از اعضاء خانواده یا دوستان، هنگام گفتگو با پزشک برای شرکت در مباحث، یادداشت‌برداری یا فقط گوش دادن، همراه آنها باشد.
پزشک ممکن است بیمار را به پزشکان انکولوژیست ارجاع‌ دهد که تخصص در درمان سرطان دارند .متخصصینی که سرطان‌ تیروئید را درمان می‌کنند شامل جراحان، متخصصان غدد، انکولوژیست‌های طبی و انکولوژیست های رادیوتراپیست‌ می‌باشند.
درمان عموماً در عرض چند هفته بعد از تشخیص شروع می‌شود. برای بیماری که در مورد انتخاب‌های درمانی با پزشک صحبت می‌کند ،زمان کافی برای اخذ نگرشی نو و کسب اطلاعات بیشتر در مورد سرطان تیروئید، وجود خواهد داشت.

اخذ نگرشی نو

قبل از شروع درمان، بیمار ممکن است نظرات سایر متخصصین را دربارة تشخیص و طرح درمانی خود جویا شود. جمع‌آوری پرونده پزشکی و ترتیب دادن برنامه ملاقات با پزشک دیگر، نسبتاً وقت‌گیر است. راه‌هایی برای پیدا کردن پزشک برای کسب نظر دوم وجود دارد.
پزشک ممکن است بیمار را به یک یا چند متخصص ارجاع دهد. در مراکز سرطان چندین متخصص اغلب به عنوان یک تیم با هم کار می‌کنند.

آمادگی برای درمان

پزشک می‌تواند انتخاب‌های درمانی را توصیف کرده و در مورد نتایج موردانتظار ، با هر انتخاب درمانی دیگر بحث نماید. پزشک و بیمار می‌توانند با هم کار کنند و طرح درمانی در خور نیازهای بیمار را ارائه دهند. درمان به عوامل متعددی بستگی دارد که شامل نوع سرطان تیروئید، اندازة ندول، سن بیمار و انتشار یا عدم انتشار سرطان می باشد

برخی سؤالات وجود دارد که بیمار می‌تواند قبل از شروع درمان از پزشک بپرسد:

-‌ چه نوع سرطان تیروئیدی دارم؟
-‌ آیا سرطان پخش شده است؟ مرحله بیماری چیست؟
-‌ آیا به آزمایشات بیشتری برای کنترل انتشار بیماری نیاز دارم؟
-‌ انتخاب‌های درمانی من چیست؟ کدام را برای من توصیه می‌کنید؟ و چرا؟
-‌ فواید هر نوع درمان چیست؟
-‌ هزینة احتمالی درمان چقدر است؟
-‌ چقدر درمان بر فعالیت‌های طبیعی زندگی من تأثیر خواهد گذاشت؟
-‌ آیا کارآزمایی بالینی (مطالعه تحقیقی) برای من مناسب است؟ آیا می‌توانید کمک کنید تا یکی را انتخاب کنم؟

افراد نیاز ندارند همه سؤالات را در یک زمان و به همه پاسخ‌ها هم زمان دست یابند. آنها شانس‌های دیگری برای پرسش از پزشک خود برای توضیح مواردی که روشن نیست و پرسیدن برای اطلاعات بیشتر خواهند داشت.

روش‌های درمانی

افراد مبتلا به سرطان تیروئید، انتخاب‌های درمانی متعددی دارند. بسته به نوع و مرحله سرطان تیروئید، درمان جراحی، ید رادیو اکتیو، درمان هورمونی، رادیوتراپی‌های خارجی یا شیمی‌درمانی مورد استفاده قرار می گیرد. بعضی از بیماران درمان ترکیبی دریافت می‌دارند.
پزشک بهترین شخصی است که درمان های انتخابی را توصیف کرده و در مورد نتایج مورد انتظار بحث می‌کند. بیمار ممکن است بخواهد با پزشک دربارة شرکت در کارآزمایی بالینی که یک مطالعه تحقیقی برای روش درمانی تازه است ،صحبت کند.

 جراحی : شایع ترین درمان برای سرطان تیروئید است. جراح ممکن است همه یا بخشی از تیروئید را بردارد. نوع جراحی به نوع مرحله سرطان تیروئید، اندازة ندول و سن بیمار بستگی داشته و متفاوت است.

-‌ تیروئیدکتومی کامل :

جراحی‌ برای برداشتن همه تیروئید، تیروئیدکتومی نامیده می‌شود. جراح تیروئید را از طریق برشی در گردن برمی‌دارد. هم چنین گاهی اوقات عقده‌های لنفاوی مجاور هم برداشته می‌شوند.
اگر آسیب‌شناس در عقده‌های لنفاوی علایم دال بر وجود سرطان پیدا کند به این معنی است که بیماری به سایر قسمت ‌های بدن نیز انتشار یافته است.

گاهی اوقات، جراح سایر بافت های گردنی درگیر توسط سرطان را برمی‌دارد. برخی بیماران که تیروئیدکتومی کامل شده‌اند همچنین ید رادیواکتیو یا رادیوتراپی خارجی دریافت می‌دارند.

-‌ لوبکتومی :

برخی بیماران مبتلا به سرطان تیروئید فولیکولر یا پاپیلری ممکن است با لوبکتومی درمان شوند. در لوبکتومی ،لوب حاوی ندول سرطانی برداشته می‌شود.

هم چنین جراح ،ممکن است بخش باقیمانده تیروئید یا عقده‌های لنفاوی مجاور را نیز بردارد. برخی بیماران که لوبکتومی داشته‌اند ممکن است درمان توسط ید رادیواکتیو یا جراحی اضافی برای برداشتن باقیمانده بافت تیروئید را ،لازم داشته باشند. اکثر بیمارانی که قسمتی یا همه تیروئید آنها برداشته شده است، قرص‌های هورمون برای جایگزینی هورمون طبیعی ،دریافت می‌کنند.

بعد از شروع جراحی، پزشک ممکن است نیاز به جراحی دوباره گردن را برای سرطان تیروئید منتشر، توصیه نماید. بیمارانی که این جراحی را دارند هم چنین ممکن است درمان ید-۱۳۱ (درمان رادیوتراپی خارجی برای درمان سرطان تیروئید که پخش شده است ) را دریافت نمایند.

سؤالاتی که شخص ممکن است قبل از انجام جراحی از پزشک خود داشته باشد :

-‌ چه نوع عمل جراحی خواهم داشت؟
-‌ بعد از عمل چه احساسی خواهم داشت؟
-‌ آیا عوارض جانبی طولانی‌مدت خواهم داشت؟
-‌ چه موقع به فعالیت‌های طبیعی زندگی برخواهم گشت؟
-‌ جای زخم شبیه چه چیزی خواهد بود؟
-‌ شانس بهبودی کامل چقدر است؟
-‌ آیا نیاز به مصرف قرص‌های هورمونی تیروئید خواهم داشت؟
-‌ چند وقت یکبار ، نیاز به کنترل منظم خواهم داشت؟
-‌ در صورت وجود درد چه کاری انجام خواهید داد؟
-‌ چه مدت در بیمارستان بستری خواهم بود؟

 درمان ید رادیواکتیو (هم چنین درمان رادیویدین نیز نامیده میشود) :

استفاده از ید رادیواکتیو (ید- ۱۳۱) برای از بین بردن سلول‌های سرطانی تیروئید در هر جایی از بدن، می‌باشد. درمان معمولاً با دوز کم و به صورت خوراکی داده می‌شود (کپسول یا مایع) تا مشکلی برای افرادی که حساسیت به ید دارند، ایجاد نشود. روده ید ۱۳۱ را جذب کرده و ید وارد گردش خون شده و در سلول‌های تیروئید تجمع می‌یابد. سلول‌های سرطانی تیروئید باقی‌مانده در گردن و آن هایی که به سایر قسمت‌های بدن انتشار یافته‌اند ،بعد از جذب ید-۱۳۱ نابود می‌شوند.

اگر دوز ید-۱۳۱ به اندازة کافی پایین باشد، بیمار می‌تواند ید-۱۳۱ را سرپایی دریافت کند. اگر دوز دریافتی بالا باشد پزشک ممکن است برای محافظت سایرین از مواجهه با اشعه، بیمار را در بیمارستان در طی دوره درمان، ایزوله کند.(بیمار ممنوع ‌الملاقات باشد).
بیشتر تشعشع‌ها در چند روز اول دفع می‌شوند و طی ۳ هفته تنها اثری از ید رادیواکتیو در بدن باقی می‌ماند. بیماران مبتلا به سرطان مدولری تیروئید یا سرطان آناپلاستیک تیروئید، ید-۱۳۱ برای درمان دریافت نمی‌کنند. این نوع از سرطان تیروئید ندرتاً به درمان با ید- ۱۳۱ پاسخ می‌دهند.

 درمان هورمونی

معمولا ، درمان هورمونی قسمتی از طرح درمانی برای سرطان فولیکولر و پاپیلری بعد از جراحی است. هنگامی که بیمار قرص هورمون تیروئید را دریافت می‌کند، رشد هر نوع سلول سرطانی باقیمانده تیروئید کاهش یافته و شانس عود بیماری کمتر می‌گردد.

بعد از جراحی یا درمان با ید-۱۳۱ بافت تیروئید برداشته شده یا نابود می‌شود افراد مبتلا به سرطان تیروئید ممکن است نیاز به خوردن قرص‌های هورمون تیروئید برای جایگزینی با هورمون تیروئید طبیعی داشته باشند.

افراد ممکن است این سؤالات را دربارة درمان با ید رادیواکتیو (ید- ۱۳۱) یا درمان هورمونی از پزشک داشته باشند :

-‌ چرا نیاز به این نوع درمان دارم؟
-‌ این درمان چگونه عمل می‌کند؟
-‌ برای دریافت این درمان، آیا نیاز به بستری بیمارستانی دارم؟
-‌ آیا درمان عوارض جانبی خواهد داشت؟
-‌ این درمان چقدر طول خواهد کشید؟
-‌ چه مدت نیاز به کنترل منظم خواهم داشت؟

 درمان رادیاسیون خارجی (رادیوتراپی نیز نامیده می‌شود):

استفاده از اشعه با انرژی بالا برای نابود کردن سلول‌های سرطانی می‌باشد. یک دستگاه بزرگ اشعه‌‌ها را به گردن یا قسمتی از بدن که سرطان پخش شده است، هدایت می‌کند.

رادیوتراپی، درمان موضعی است و سلول‌های سرطانی را تنها در موضع درمان شده، تحت تاثیر قرار می‌دهد. رادیوتراپی بطور عمده در افراد مبتلا به سرطان تیروئید پیشرفته استفاده می‌شود که به درمان ید رادیواکتیو پاسخ نمی‌دهند. برای درمان رادیوتراپی بیمار به بیمارستان یا کلینیک مراجعه می کند (معمولاً ۵ روز در هفته برای چندین هفته). این درمان برای برطرف کردن درد و سایر مشکلات استفاده می‌شود.

سؤالاتی که ممکن است شخص قبل از انجام رادیوتراپی ،از پزشک خود داشته باشد :

-‌ چرا به این نوع درمان نیاز دارم؟
-‌ چه موقع درمان شروع خواهد شد؟
-‌ چه موقع درمان خاتمه می‌یابد؟
-‌ چه احساسی طی درمان خواهم داشت؟
-‌ عوارض جانبی درمان چه می‌باشد؟
-‌ چه اقداماتی برای مراقبت از خود، طی درمان می‌توانم انجام دهم؟
-‌ آیا قادر به ادامة فعالیت طبیعی، طی درمان خواهم بود؟
-‌ تا چه مدت نیاز به کنترل منظم خواهم داشت؟

 شیمی‌درمانی

شیمی‌درمانی به عنوان درمان سیستمیک شناخته می‌شود زیرا دارو وارد گردش خون شده و در تمام بدن پخش می‌شود. شیمی‌درمانی، استفاده از داروها برای نابود کردن سلول‌های سرطانی است که  برای درمان سرطان تیروئید استفاده می‌شود.

در برخی بیماران شیمی‌درمانی ممکن است با رادیوتراپی ترکیب شود.

بیماران ممکن است این سؤالات را دربارة شیمی‌درمانی با پزشک خود مطرح نمایند:

-‌ چرا به این درمان نیاز دارم؟
-‌ شیمی‌درمانی چگونه عمل می‌کند؟
-‌ آیا عوارض جانبی خواهد داشت؟ چگونه با این عوارض مقابله کنم؟
-‌ چه مدت تحت درمان خواهم بود؟
-‌ تا چه مدت نیاز به کنترل منظم خواهم داشت؟

عوارض جانبی درمان

از آنجایی که درمان سرطان به سلول‌ها و بافت‌های سالم آسیب می‌رساند ،گاهی اوقات عوارض جانبی ناخواسته رخ می‌دهد. این عوارض جانبی به عوامل متعددی بستگی دارد که شامل نوع و وسعت درمان می‌باشد. عوارض جانبی درمان برای هر بیمار مشابه نبوده و حتی ممکن است از یک دورة درمانی تا دورة بعدی متفاوت باشند.

قبل از شروع درمان تیم مراقب سلامتی، عوارض جانبی ممکن را توضیح داده و راه‌هایی را برای کمک به بیماران برای مراقبت و درمان عوارض جانبی، پیشنهاد می‌کند.

جراحی

بیماران اغلب برای چند روز اول بعد از جراحی ناراحت هستند. با وجود این، دارو معمولاً می‌تواند درد آن ها را کنترل کند. بیماران بایستی در بیان تسکین درد خود به پزشک یا پرستار، راحت باشند.
همچنین احساس خستگی و ضعف در بیماران شایع است. مدت زمان بهبودی در هر بیمار متغیر است. بعد از جراحی برداشتن تیروئید و اعضاء و بافت‌های مجاور آن نظیر غدد پاراتیروئید، بیمار نیاز به دریافت دارو (هورمون تیروئید) یا ویتامین و مکمل‌های معدنی (ویتامین D و کلسیم) جهت جایگزینی عملکرد از دست رفته این اعضاء دارد. در تعداد کمی از موارد ،اعصاب و عضلات خاصی ممکن است آسیب دیده یا طی جراحی برداشته شوند. اگر این اتفاق رخ دهد، بیمار ممکن است مشکل صوتی داشته و یا یک شانه  نسبت به  شانه دیگر پائین تر باشد.

درمان ید رادیواکتیو ( ید- ۱۳۱)

برخی از بیماران در روز اول درمان با ید- ۱۳۱، تهوع و استفراغ دارند. بعد از جراحی ،بافت تیروئید باقی مانده در گردن ممکن است متورم شده یا دردناک شود. اگر سرطان تیروئید به سایر قسمت های بدن پخش شده باشد، ید-۱۳۱ تجمع یافته، ممکن است باعث درد و تورم شود.
هم چنین، بیماران ممکن است خشکی دهان یا از دست دادن حس چشایی یا بویایی را برای مدت کوتاهی بعد از درمان با ید- ۱۳۱ داشته باشند.

در طی درمان، بیماران تشویق به آشامیدن مقدار زیاد آب و دیگر معایعات می‌شوند، چون دریافت مایعات زیاد به دفع سریع‌تر ید- ۱۳۱ از بدن کمک می‌کند و تماس مثانه با ید-۱۳۱ کاهش می‌یابد. چون درمان ید رادیواکتیو ،سلول‌های سازنده هورمون تیروئید را نابود می‌کند لذا بیماران برای جایگزینی هورمون طبیعی ، نیازمند مصرف قرص‌های هورمون‌ تیروئید می باشند.

یک عارضه جانبی در مردانی که دوز بالای ید- ۱۳۱ را دریافت می‌دارند، از دست دادن باروری است. در زنان، ید-۱۳۱ باعث ناباروری نمی‌شود ولی برخی پزشکان پیشنهاد می‌کنند تا یک سال بعد از دریافت درمان ید- ،۱۳۱ ، زنان از حاملگی اجتناب نمایند. محققین گزارش کرده‌اند تعداد کمی از بیماران ،سال ها بعد از درمان با دوز بالای ید-۱۳۱، دچار لوسمی (سرطان خون) شده‌اند.

درمان هورمونی

قرص‌های هورمونی تیروئید ندرتاً باعث بروز عوارض جانبی می‌شوند. با وجود این تعداد کمی از بیماران دچار بثورات شده یا مقداری از موهای خود را طی ماه‌های اول درمان ،از دست می‌دهند.

پزشک در طول ملاقات های پی گیری ، باید به دقت سطح خونی هورمون تیروئید را پایش کند. زیادی هورمون تیروئید ممکن است باعث کاهش وزن، احساس گرمی و تعریق در بیماران شود. هم چنین ممکن است باعث درد قفسة سینه، کرامپ (پیچش شکمی) و اسهال شود. (این حالت را هیپرتیروئیدیسم می‌نامند.)

اگر سطح هورمون تیروئید خیلی پایین باشد بیمار دچار افزایش وزن، احساس سرما و پوست و موی خشک خواهد شد. (این حالت را هیپوتیروئیدیسم می‌نامند.)

 رادیوتراپی

این درمان ممکن است منجر به خستگی زیاد بیمار در طول درمان شود. استراحت مهم است اما پزشکان توصیه می‌کنند بیماران تا حد ممکن فعال باقی بمانند. هنگام دریافت رادیوتراپی  معمولاً پوست‌‌ ناحیه‌ تحت درمان سرخ، خشک و دردناک می‌شود. وقتی گردن بیمار تحت رادیوتراپی می‌باشد بیمار ممکن است احساس خشونت صدا  نموده و یا دشواری بلع داشته باشد.

سایر عوارض جانبی بستگی به ناحیة تحت درمان دارد. اگر شیمی‌درمانی در همان موقع داده شود، عوارض جانبی بدتر خواهد شد. پزشک می‌تواند راه‌هایی را برای آسان تر کردن تحمل این مشکلات پیشنهاد کند.

شیمی‌درمانی

عوارض جانبی شیمی‌درمانی بستگی به داروهای خاص مصرف شده دارد. عمده‌ترین عوارض جانبی شامل تهوع، استفراغ، زخم دهان، از دست دادن اشتها و از دست دادن موها می باشد. برخی عوارض جانبی با داروها برطرف می‌شوند.

مراقبت های پی گیری

مراقبت های پی گیری بعد از درمان سرطان تیروئید ،بخش مهمی از طرح‌ درمانی  بیماران می باشد. با کنترل منظم دوره‌ای، تغییرات در سلامتی مورد توجه قرار گرفته و با حداکثر سرعت ممکن، مشکلات بیمار پیدا و درمان می‌شوند. کنترل دوره‌ای منظم شامل معاینة بدنی دقیق، عکس‌برداری با اشعة ایکس و سایر آزمایشات تصویربرداری نظیر اسکن طب هسته‌ای و آزمایشات آزمایشگاهی (نظیر آزمایش خون برای تعیین سطح کلسی‌تونین) می‌باشد. پزشک می‌تواند برنامه های پی گیری را ،برای تعیین اینکه بیمار چند مرتبه یک‌بار پزشک را ملاقات کند و چه آزمایش‌هایی لازم است ،برای بیمار توضیح دهد.

یک آزمایش مهم بعد از درمان سرطان تیروئید، اندازه‌گیری سطح تیروگلوبولین در خون است. هورمون تیروئید به عنوان تیروگلوبولین، در تیروئید ذخیره می‌شود. اگر تیروئید برداشته شود بایستی این هورمون به مقدار کم در خون وجود داشته و یا هیچ مقداری از تیروگلوبولین در خون موجود نباشد. سطوح بالای تیروگلوبولین به معنای عود سلول‌های سرطانی تیروئید می‌باشد.
به مدت ۶ هفته قبل ازآزمایش تیروگلوبولین، بیمار باید مصرف قرص‌های تیروئیدی را متوقف کند. در طی این مدت زمان، برخی بیماران ممکن است قرص‌های متفاوت کوتاه اثرتری از هورمون‌های تیروئید را دریافت کنند.

بدون سطح کافی هورمون تیروئید، بیمار احساس ناخوشایندی خواهد داشت. آنها ممکن است افزایش وزن داشته و احساس خستگی کنند. صحبت در مورد راه‌های مقابله با این مشکلات با پزشک یا پرستار، مفید خواهد بود. بعد از آزمایش، معمولاً بیماران درمان با قرص‌های هورمون تیروئید را از سر می‌گیرند. پزشک ممکن است اسکن با ید-۱۳۱ از تمام بدن را درخواست کند. این به عنوان اسکن تشخیصی تمام بدن با ید- ۱۳۱ ،نامیده می‌شود.

برای مدت کوتاهی (معمولاً ۶ هفته) قبل از اسکن، بیمار خوردن قرص‌های هورمون تیروئید را متوقف می‌کند. سلول‌های سرطان تیروئید در هر کجای بدن در اسکن نشان داده می‌شوند. بعد از آزمایش، پزشک به بیمار خواهد گفت که چه موقع مصرف قرص‌های هورمون تیروئید را شروع کند.

منابع حمایتی

زندگی با بیماری مهمی همانند سرطان آسان نیست. برخی نیاز به کمک برای مقابله با جنبه‌های احساسی و عملی این بیماری‌ دارند. گروه‌های حمایتی می‌توانند کمک‌کننده باشند. در این گروه‌ها، بیماران یا اعضاء خانوادة ایشان جمع شده و در یادگیری دربارة برخورد با بیماری و عوارض درمان، مشارکت می‌کنند.

بیماران ممکن است تمایل داشته باشند تا با یکی از اعضاء تیم مراقبت سلامت دربارة یافتن یک گروه حمایتی صحبت کنند. همچنین نگرانی دربارة درمان و ادارة عوارض جانبی، اقامت بیمارستانی و هزینة بیمارستانی شایع می‌باشد.پزشک، پرستار و سایر اعضاء تیم مراقبت سلامت می‌توانند به پرسش‌های بیماران در مورد درمان، کار و یا سایر فعالیت‌ها پاسخ دهند.

افرادی که می‌خواهند دربارة احساسات خود صحبت کرده و نگرانی‌های خود را مطرح سازند، ملاقات با یک مددکار اجتماعی، مشاور یا فرد مذهبی می‌تواند کمک کننده باشد.
اغلب مددکار اجتماعی منابعی را برای کمک مالی، انتقال و مراقبت منزل و حمایت‌های عاطفی پیشنهاد می‌دهد.

کار آزمایی های بالینی (مطالعات تحقیقی ) مرتبط با سرطان

پزشکان انواع متعددی از مطالعات کارآزمایی بالینی را هدایت می‌کنند. مطالعات تحقیقی، مطالعاتی هستند که افراد می‌توانند بطور اختیاری در آنها شرکت کنند. آنها هم چنین سهم مهمی در علم پزشکی به وسیله کمک به پزشکان جهت آموختن مطالب بیشتر در مورد بیماری‌ها ایفاء می‌کنند. اگرچه کارآزمایی‌های بالینی ،برخی خطرات را به همراه دارند ولی محققین مراحل خیلی دقیقی را برای حفاظت از بیماران به کار می‌گیرند. بیمارانی که علاقمند هستند در کارآزمایی های بالینی شرکت داشته باشند، باید با پزشک خود صحبت کنند.

اصطلاحات

-‌ سرطان آناپلاستیک تیروئید : سرطان نادر و تهاجمی تیروئید است و سلول‌های بدخیم (سرطانی) از سلول‌های تیروئید طبیعی، خیلی متفاوت هستند.
-‌ خوش‌خیم : سرطانی نیست، تورموهای خوش‌خیم ممکن است بزرگ شوند ولی به سایر نواحی بدن پخش نمی‌شوند.
-‌ بیوپسی : برداشتن سلول‌ها یا بافت‌ها برای آزمایش توسط آسیب‌شناس می‌باشد. آسیب‌شناسی بافت را زیر میکروسکوپ مورد آزمایش قرار داده و یا آزمایشات دیگری روی سلول‌ها و بافت انجام می‌دهد. وقتی تنها یک نمونه از بافت برداشته می‌شود، این عمل بیوپسی برشی نامیده می‌شود. هنگامی که تمام توده یا ناحیة مشکوک برداشته می‌شود ، بیوپسی تکه ای نامیده می‌شود. هنگامی که یک نمونه از بافت یا مایع با سوزن برداشته می‌شود، این عمل ، آسپیراسیون( مکش) ظریف سوزنی نامیده می‌شود.
-‌ کلسی‌تونین : هورمونی است که به وسیلة سلول‌های C در غدة تیروئید ساخته می‌شود و به نگهداری سطح طبیعی کلسیم خون کمک می‌کند.
-‌ سرطان : اصطلاحی است برای بیماری‌هایی که سلول‌های غیرطبیعی، بدون کنترل تقسیم می‌شوند. سرطان می‌تواند به بافت‌های مجاور حمله کرده و از طریق گردش خون و سیستم لنفاوی به سایر قسمت‌های بدن پخش شود.

چندین نوع عمده سرطان وجود دارد:

کارسینوما   سرطانی است که در پوست یا بافت‌هایی که اعضاء داخلی بدن را پوشش می‌دهند، ایجاد می‌شود.
-‌ سارکوما   سرطانی است که در استخوان، غضروف، چربی، عروق خونی یا بافت‌های همبند و نگهدارنده دیگر رخ می‌دهد.
-‌ لوسمی   سرطانی است که در بافت های خونساز مثل مغز استخوان شروع شده و باعث می‌شود تعدادی زیادی سلول‌های خونی غیرطبیعی تولید و وارد جریان خون شوند.
-‌ لنفوم و میلوم مولتیپل   سرطان‌هایی هستند که از سلول‌های سیستم ایمنی نشأت می‌گیرند.
-‌ سلول : واحدی است که بافت‌های بدن را می‌سازد. هر موجود زنده‌ای از یک یا چندین سلول تشکیل می‌شود.
-‌ شیمی‌درمانی : درمان با داروهایی که سلول‌های سرطانی را نابود می‌کنند.
-‌ ندول سرد : هنگامی که با استفاده از ماده رادیواکتیو ، معاینه تیروئید با یک اسکنر انجام می‌شود، ندولی که مادة رادیواکتیو کمتری از بافت تیروئید احاطه کننده خود جمع می‌کند، ندول سرد نامیده می‌شود. یک ندول سرد، هورمون تیروئید تولید نمی‌کند. ندول‌های سرد ممکن است خوش‌خیم یا بدخیم باشند. ندول‌های سرد گاهی اوقات ندول‌های با کارکرد پایین نیز نامیده می‌شوند.
-‌ رادیاسیون خارجی (رادیوتراپی) : درمانی که در آن ازدستگاه هایی که اشعه‌های با انرژی بالا تولید می‌کنند، استفاده می‌شود.
-‌ آسپیراسیون با سوزن ظریف : برداشتن بافت یا مایع با سوزن برای آزمایش زیر میکروسکوپ، همچنین بیوپسی سوزنی نیز نامیده می‌شود.
-‌ سرطان فولیکولر تیروئید : سرطانی است که از سلول‌های فولیکولر تیروئید نشأت می‌گیرد. یکی از انواع سرطان با رشد آهسته و درمان‌پذیر است.
-‌ ژن : واحد فیزیکی و عملکردی وراثت که از والدین به فرزندان منتقل می‌شود. ژن قطعه‌ای از DNA است و اغلب ژن‌ها ،حاوی اطلاعاتی برای ساختن پروتئین‌های خاص هستند.
-‌ غده : عضوی است که یک یا چندین ماده نظیر هورمون‌ها، مایع گوارشی، عرق، اشک، بزاق و شیر را می‌سازد.
-‌ گواتر : یک تیروئید بزرگ شده است. ممکن است ناشی از کمبود ید در غذا یا سایر شرایط باشد. اغلب گواترها سرطانی نیستند.
-‌ درمان‌ هورمونی : درمانی که باعث افزایش – کاهش یا مهار  هورمون می شود .در شرایط خاصی نظیر دیابت یا یائسگی  برای تعدیل مقدار پائین هورمون ها، از آنها استفاده میشود. هورمون تجویز می‌شوند. برای توقف رشد یا آهسته شدن رشد برخی سرطان‌ها (مثل پروستات یا پستان) هورمون‌های صناعی یا سایر داروها تجویز می‌شوند تا هورمون‌های طبیعی معین بدن را مهار کنند. گاهی اوقات جراحی‌ برای برداشتن غده ای که هورمون خاصی را می‌سازد لازم است. درمان هورمونی، درمان درون‌ریز نیز نامیده می‌شود.
-‌ ندول‌ گرم : وقتی مواد رادیواکتیو برای آزمایش تیروئید با اسکنر استفاده می‌شود، ندول‌هایی که نسبت به بافت تیروئید اطراف ،مادة رادیواکتیو بیشتری جمع می‌کنند، ندول گرم نامیده می‌شوند. ندول‌های گرم گاهاً ندول‌های پرکار نیز نامیده می‌شوند.
-‌ هیپرتیروئیدیسم : تولید بسیار زیاد هورمون تیروئید ، علایم شامل کاهش وزن، کرامپ، اسهال و عصبانیت است، همچنین تیروئید بیش فعال نیز نامیده می‌شود.
-‌ هیپوتیروئیدیسم : تولید بسیار کم هورمون تیروئید ، علایم شامل افزایش وزن، یبوست، پوست خشک، حساسیت به سرما است. همچنین تیروئید کم‌فعال نیز نامیده می‌شود.
-‌ برش : یک بریدگی که در بدن برای انجام دادن جراحی ایجاد می‌شود.
-‌ ید : ماده‌ای است که بدن جهت ساختن هورمون تیروئید به آن احتیاج دارد. در صدف و نمک ید‌دار یافت می‌شود.
-‌ ایسموس : یک بخش باریک داخل بدن که دو قطعه بزرگتر را به هم متصل می‌کند.
-‌ حنجره : ناحیه‌‌ای از گلو که شامل طناب‌های صوتی است و برای تنفس، بلع و صحبت کردن مورد استفاده قرار می گیرد، همچنین جعبة صدا نیز نامیده می‌شود.
-‌ لوب : یک قسمت از عضو مانند کبد، ریه، پستان، تیروئید و مغز
-‌ لوبکتومی : جراحی برای برداشتن تمام لوب (بخش) یک عضو نظیر کبد، ریه، مغز یا غدة تیروئید
-‌ درمان موضعی : درمانی که بر سلول‌های تومور و نواحی نزدیک آن، مؤثر است.
-‌ عقده : یک تودة گرد بافت‌ لنفاوی است که به وسیلة کپسولی از بافت هم‌بند احاطه شده است. عقده های لنفی، لنف (مایع لنفاوی) را تصفیه کرده و لنفوسیت‌ها را ذخیره می‌کنند. آنها در طول مسیر عروق لنفاوی قرار گرفته‌‌اند. همچنین غدد لنفاوی نیز نامیده می‌شوند.
-‌ سیستم لنفاوی : بافت و عضوی است که گلبول‌های سفید خون( که با عفونت‌ها و سایر بیماری‌ها مبارزه می‌کنند )را تولید، ذخیره و حمل می‌کند. این سیستم شامل مغز استخوان، طحال، تیموس ، عقده‌های لنفاوی و عروق لنفاوی ( شبکه ای از لوله‌های ریز که لنف و گلبول‌های سفید خون را حمل می‌کنند) می‌باشد. عروق لنفاوی نظیر عروق خونی به داخل تمام بافت‌های بدن منشعب می‌شوند.
-‌ تصویربرداری تشدید شده مغناطیسی (MRI) : فرآیندی است که در آن امواج رادیویی و یک مغناطیس قوی که به کامپیوتر وصل می باشد برای ایجاد تصاویری  با جزئیات کافی از نواحی داخلی بدن، استفاده می‌شود. این تصاویر می‌توانند تفاوت بین بافت‌های طبیعی و بیمار را نشان دهند. MRI تصاویر بهتری از اعضاء و بافت نرم نسبت به سایر تکنیک‌های تصویربرداری (اسکن) نظیر سی‌تی‌اسکن و عکس‌برداری با اشعه ایکس ایجاد می کند. MRI بصورت اختصاصی برای تصویربرداری مغز، نخاع، بافت نرم مفاصل و داخل استخوان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
-‌ بدخیم : سرطانی، تومورهای بدخیم می‌توانند به بافت‌های مجاور حمله کرده و آن‌ها را نابوده کنند و در قسمت‌های دیگر بدن نیز پخش شوند.
-‌ انکولوژیست : پزشکی که در درمان سرطان تخصص دیده است. برخی انکولوژیست‌ها برای درمان سرطان‌های خاصی تخصص دیده‌اند. برای مثال انکولوژیست رادیوتراپیست در درمان سرطان با اشعه تخصص دیده است.
-‌ انکولوژیست بالینی : پزشکی است که در تشخیص و درمان سرطان‌ها با استفاده از شیمی درمانی و درمان هورمونی تخصص دیده است. انکولوژیست  بالینی، هم چنین مراقبت‌های حمایتی را ارائه می‌دهد و ممکن است درمان‌های تجویز شده توسط سایر متخصصین را هماهنگ کند.
-‌ انکولوژیست رادیوتراپیست : پزشکی که در استفاده از اشعه برای درمان سرطان ،تخصص دیده است.
سرطان‌ مدولاری تیروئید : سرطانی که در سلول‌های C رخ می‌دهد. این سلول‌ها هورمون کلسی‌تونین را که به نگهداری سطح طبیعی کلسیم خون کمک می‌کند، تولید می‌کنند.
-‌ متاستاز : انتشار بیماری از یک قسمت بدن به قسمت های دیگر بدن را می گویند. سلول‌های تومور متاستاتیک، شبیه تومورهای اصلی (اولیه) می‌باشند.
-‌ ندول : توده‌ای است که می‌تواند سرطانی یا غیرسرطانی باشد.
-‌ اسکن طب هسته‌ای : یک روش تصویربرداری تشخیصی است که از مقدار اندکی از مادة رادیواکتیو استفاده می‌شود. مایعی که حاوی مادة رادیواکتیو است به بیمار تزریق می‌شود و این ماده در بخشی از بدن که تصویربرداری می‌گردد ، جمع می‌شود. دستگاه‌های مجهز ، مادة رادیواکتیو را در بدن شناسایی کرده و این اطلاعات را به صورت تصویر درمی‌آورند.
-‌ تومور پاپیلری : توموری است شبیه قارچ که با ساقه خود به لایة اپیتلیوم (پوشش داخلی پوست) یا یک عضو متصل است.
-‌ آسیب‌شناس : پزشکی است که بیماری‌ها را با مطالعه سلول‌ها و بافت‌ها زیر میکروسکوپ، شناسایی می‌کند.
-‌ غدة هیپوفیز: بزرگترین غدة درون‌ریز بدن است. هورمون‌هایی تولید می‌کند که سایر غدد و کارکردهای متعدد بدن به ویژه رشد را، کنترل می‌کنند.
-‌ پولیپ‌های بیش‌سرطانی : توده‌ای است که از یک غشاء موکوسی (مخاطی) بیرون می‌زند. پولیپ‌های پیش‌سرطانی ممکن است سرطانی شوند.
-‌ تومور اولیه : تومور اصلی
-‌ کیفیت زندگی : لذت بردن از زندگی . کارآزمایی‌های بالینی تأثیر سرطان و درمان آن را بر کیفیت زندگی، ارزیابی کلی می‌کنند. این مطالعات جنبه‌های احساس فردی از خوب بودن و توانایی انجام دادن فعالیت‌های مختلف را اندازه‌گیری می‌کنند.
-‌ رادیوتراپی: استفاده از انرژی بالای اشعة ایکس، اشعة گاما، نوترون و سایر منابع برای کشتن سلول‌های سرطانی و کوچک کردن تومور می‌باشد. اشعه ممکن است توسط دستگاهی از خارج بدن داده شده (رادیوتراپی خارجی) و یا ممکن است از ماده‌ای که داخل بدن و نزدیک سلول‌های سرطانی کار گذاشته شده است، حاصل آید.
-‌ رادیوتراپی داخلی : رادیوتراپی سیستمیک که از مادة رادیواکتیو نظیر آنتی‌بادی مونوکلونال نشان‌دار شده که در کل بدن گردش می‌کند، استفاده شود.
-‌ ید رادیواکتیو : شکل رادیواکتیو ید، اغلب در آزمایشات تصویربرداری یا درمان سرطان تیروئید و سرطان‌های خاص دیگر استفاده می‌شود. برای آزمایشات تصویربرداری، بیمار دوز اندکی از ید رادیواکتیو دریافت می‌دارد که در سلول‌های تیروئید و انواع خاصی از تومور جمع شده و توسط اسکنر شناسایی می‌شود. برای درمان سرطان تیروئید، بیمار دوز بالایی از ید رادیواکتیو را برای نابود کردن سلول‌های تیروئید دریافت می کند.
هم چنین ید رادیواکتیو در درمان رادیوتراپی داخلی ،برای سرطان‌ پروستات، ملانوم داخل چشمی و تومورهای کارسینوئید استفاده می‌شود. ید رادیواکتیو از طریق تزریق وریدی یا دانه‌های پوشیده شده که در نزدیکی تومور برای کشتن سلول‌های سرطانی قرار می‌گیرند، تجویز می‌شود.
-‌ اسکن رادیونوکلوئید : آزمایشی که تصاویری از قسمت‌های داخلی بدن تولید می‌کند. شخص توسط تزریق یا بلع ،مقدار کمی از مادة رادیواکتیو را دریافت می‌دارد و با دستگاهی که اسکنر نامیده می‌شود، رادیواکتیو در اعضای خاصی اندازه گرفته می شود.
-‌ عامل خطر (ریسک فاکتور) : عواملی که احتمال گسترش بیماری را افزایش می‌دهند. به عنوان مثال : عوامل خطرزای سرطان شامل سن، سابقة خانوادگی ابتلا به سرطان‌های خاص، مصرف سیگار، عادات خاص خوردن، چاقی، فقدان ورزش، مواجهه با اشعه یا سایر مواد ایجاد کنندة سرطان و تغییرات ژنتیکی خاص، می‌باشند.
-‌ سونوگرام : تصاویر کامپیوتری از نواحی داخلی بدن که توسط برگشت امواج صوتی پرانرژی (اولتراسونه) از بافت‌ها و اعضاء داخلی ایجاد می‌گردد، هم چنین اولتراسونوگرام نیز نامیده می‌شود.
-‌ تعیین مرحله‌ بیماری : انجام دادن معاینات و آزمایشات برای فهمیدن میزان گسترش سرطان در بدن را می‌گویند. تعیین مرحله بیماری، معمولاً براساس اندازه تومور انجام می‌شود و اینکه عقده ‌های لنفاوی سرطانی هستند و یا اینکه سرطان از محل اصلی به سایر بخش‌های بدن پخش شده است یا نه. دانستن مرحله بیماری برای طرح بهترین درمان، مهم است.
-‌ جراح : پزشکی است که بخشی از بدن را با انجام عمل جراحی روی بیمار بر می‌دارد یا ترمیم می‌کند.
-‌ جراحی : عملی است برای برداشتن یا ترمیم‌ بخشی از بدن برای یافتن اینکه آیا بیماری وجود دارد یا نه.
-‌ علامت: دلالتی است بر این که شخص شرایط یا بیماری خاصی را دارد. برخی انواع علایم شامل سردرد، تب، خستگی، تهوع و استفراغ و درد می باشد.
-‌ درمان سیستمیک : درمانی که در آن از موادی استفاده می‌شود که از طریق جریان خون گردش کرده و به سلول‌های سراسر بدن می‌رسند و بر آنها اثر می‌گذارند.
-‌ تیروگلوبولین : حالتی که هورمون تیروئید در سلول‌های تیروئید ذخیره شده ،به خود می‌گیرد. اگر تیروئید برداشته شده باشد تیروگلوبولین نباید در آزمایش خونی شناسایی شود. پزشکان سطح تیروگلوبولین خون را برای شناسایی سلول‌های سرطانی باقی مانده در بدن ، استفاده می‌کنند.
-‌ تیروئید : غده‌ای که در عمق حنجره بوده و هورمون‌های تیروئید را تولید می‌کند. تیروئید به تنظیم رشد و متابولیسم کمک می‌کند.
سلول‌های فولیکولر تیروئید : یکی از انواع سلول های تیروئید که هورمون تیروئید را می‌سازد.
-‌ هورمون تیروئید : هورمونی است که بر روی ضربان قلب، فشار خون، دمای بدن و وزن تأثیر می‌گذارد. هورمون تیروئید به وسیلة غدة تیروئید ساخته می‌شود و در آزمایشگاه نیز می‌توان آن را ساخت.
-‌ هورمون تحریک‌کنندة تیروئید (TSH) : هورمونی است که به وسیلة غده هیپوفیز تولید می‌شود. TSH آزاد شدن هورمون‌های تیروئید از تیروگلوبولین را تحریک می‌کند. همچنین رشد سلول‌های فولیکولی تیروئید را تحریک می‌کند. سطح غیرطبیعی TSH به این معنی است که سیستم تنظیم هورمونی تیروئید از کنترل خارج شده است که اغلب در نتیجه حالتی خوش‌خیم(هیپو یا هیپرتیروئیدیسم) رخ می دهد.
-‌ بافت : یک گروه یا لایه‌ای از سلول‌ها که با همدیگر برای انجام دادن کاری خاص، همکاری می‌کنند.
-‌ سونوگرافی : روشی است که در آن امواج صوتی با انرژی بالا (اولتراسوند) از بافت‌ها یا اعضای داخلی برگشت کرده و اکو را می‌سازند. طرح‌های اکو در صفحه دستگاه اولتراسوند نشان داده می‌شوند و تصویری از بافت‌های بدن می‌سازند که سونوگرام نامیده می‌شود. همچنین اولتراسوند نامیده می‌شود.
-‌‌ عکس‌برداری به وسیلة اشعة ایکس : یک نوع تشعشع پرانرژی است. در دوز پایین برای تشخیص به کار می‌رود (برای تهیه عکس از داخل بدن) .در دوزهای بالا برای درمان سرطان به کار می‌رود.

تهیه وتنظیم: لیلا حسن پور کارلانلو
پرستار بخش فوق تخصصی هماتولوژی انکولوژی
زیر نظر دکتر جمال عیوضی ضیائی
مرکز تحقیقات هماتولو‍ژی انکولوژی دانشگاه علوم پزشکی تبریز

منبع مورد استفاده :

http://www.cancergov/cancertopics/wyntk/thyroid/.

آنچه بیماران مبتلا به سرطان رحم باید بدانند

بهمن ۱۷, ۱۳۹۱ توسط :   موضوع: : جهان پزشکی, روی خط خبرگزاری ها

این کتابچه اطلاعات مهمی دربارة سرطان رحم ارائه می دهد. در ایالات متحده امریکا سرطان‌ رحم شایع ترین سرطان‌ دستگاه تولید مثل زنانه می باشد. سرطان رحم ۶/۰ کل سرطان‌های زنان را در این کشور شامل می‌شود.

این کتابچه حاوی اطلاعاتی دربارة علل احتمالی، علائم، تشخیص و درمان سرطان رحم بوده و همچنین به بیماران و خانواده و دوستان آنان برای درک بهتر و مقابله با این بیماری کمک می‌کند.

نتایج تحقیقات اطلاعات ما را در مورد سرطان رحم افزایش داده است. دانشمندان دربارة کشف علل بروز آن بیشتر تلاش می‌کنند. آنها راه های جدیدی برای پیشگیری، شناسائی ، تشخیص و درمان این بیماری شناسائی می‌کنند.

تحقیقات به بهبود کیفیت زندگی بیماران و کاهش شانس مرگ ناشی از بیماری کمک کرده‌ است.

رحم

رحم قسمتی از سیستم تولید مثل زنانه می باشد. آن عضوی میانی تهی و گلابی شکل است. جایی که بچه در آن رشد می‌کند. رحم در لگن مابین مثانه و رکتوم قرار دارد. قسمت پائینی و باریک رحم دهانه رحم است. قسمت میانی وسیع نیز ‌تنه یا جسم رحم می باشد. سرگنبدی شکل رحم فوندوس یا قعر رحم است. لوله‌های فالوپ از طرفین سر رحم به سمت تخمدان‌ها کشیده شده‌اند.

جدار رحم دولایه بافتی دارد. لایه داخلی یا پوشاننده که آندومتریوم نامیده می شود و لایه خارجی که بافت عضلانی بوده و میومتریوم نامیده می‌شود.

در زنان در سن باروری، لایه پوشاننده رحم هر ماه جهت آمادگی برای حاملگی رشد کرده و ضخیم می‌شود. اگر زن حامله نشود لایه ضخیم و خونی از طریق واژن به بیرون از بدن جریان می‌یابد این جریان قاعدگی نامیده می‌شود.

سرطان چیست؟

سرطان گروهی از بیماری ‌های مرتبط است. همه سرطان‌ها از سلول‌ها که واحد سازنده بدن هستند، شروع می‌شوند. سلول ها بافت را می‌سازند و بافت‌ها اعضای بدن راتشکیل می دهند. بطور طبیعی سلول‌ها رشد کرده و برای تشکیل سلول‌های جدید که بدن به آنها احتیاج دارد، تقسیم می‌شوند. وقتی سلول‌ها پیر می‌شوند می‌میرند و سلول‌های جدید جای آنها را می‌گیرند.
گاهی اوقات این روند معکوس‌ می‌شود. سلول‌های جدید هنگامی‌که بدن به آنها نیاز ندارد، تشکیل می‌شوند و سلول‌های پیر هنگامی‌که باید بمیرند، از بین نمی روند.. این سلول‌های اضافی توده بافتی تشکیل می دهند که غده یا تومور نامیده می‌شود.

تومورها می‌توانند خوش‌خیم یا بدخیم باشند.

تومورهای خوش‌خیم

سرطانی نیستند. پزشکان معمولاًُ می‌توانند آنها را بردارند. سلول‌های تشکیل دهنده تومورهای خوش‌خیم به سایر قسمت‌های بدن پخش نمی‌شوند. در بیشتر موارد تومورهای خوش‌خیم بعد از برداشته شدن عود نمی‌کنند. مهم تر این‌که تومورهای خوش‌خیم ندرتاً تهدید کننده زندگی هستند.

تومورهای خوش‌ خیم رحم

فیبروئیدها   تومورهای خوش خیم شایعی هستند که در عضلات رحم رشد می‌کنند. بطور عمده زنان، ممکن است فیبروئید های متعددی در یک زمان داشته باشند فیبروئید‌ ها سرطانی‌ نمی‌شوند .وقتی زنی یائسه می‌شود گاهی اوقات فیبروئیدها کوچک تر شده و از بین می‌روند. معمولاً فیبروئید ها علامتی ایجاد نمی‌کنند و نیاز به درمان ندارند اما بسته به اندازه  و موقعیت‌ خود، فیبروئیدها می توانند باعث خونریزی، ترشح واژینال و تکرر ادراری شوند. زنان دارای این علائم بایستی توسط پزشک ویزیت شوند. اگر فبیرونید موجب خونریزی شدید شده و یا اعضای مجاور را تحت فشار قرار داده و منجر به درد شود، پزشک درمان جراحی یا سایر درمان‌ها را پیشنهاد می‌کند.

آندومتریوز حالت خوش خیم دیگری است که رحم را متأثر می‌سازد و در زنان ۳۰-۴۰ ساله بویژه زنانی که حاملگی نداشته‌اند بیشترین شیوع را دارد. آن زمانی رخ می‌دهد که بافت‌‌ها و متریوم در بیرون رحم و در اعضای مجاور رشد می کنند.  این حالت ممکن است باعث دوره‌های قاعدگی دردناک، خونریزی واژینال غیرطبیعی و گاهی اوقات توانایی از دست دادن باروری (توانایی‌ بارور شدن) شود ، اما باعث بروز سرطان نمی‌شود . زنان مبتلا به آندومتریوز توسط هورمون یا جراحی درمان می‌شوند.

هیپرپلازی آندومتریوم افزایش تعداد سلول‌های پوشاننده رحم است.  آن سرطانی نبوده و گاهی اوقات به سمت سرطانی شدن پیش می‌رود. دوره‌های قاعدگی سنگین، خونریزی بین دوره‌های ماهانه و خونریزی بعد از یائسگی، از علائم شایع هیپرپلازی هستند هیپرپلازی اغلب بعد از سن ۴۰ سالگی شایع است. برای جلوگیری از سرطانی شدن هیپرپلازی آندومتر، توصیه پزشکان جراحی برای برداشتن رحم (هیسترکتومی) بوده و  درمان هورمونی (پروژسترون) و معاینات پی‌گیری منظم را نیز توصیه می‌کنند.

تومورهای  بدخیم

سرطانی هستند. عموماً بسیار خطرناک بوده و ممکن است تهدید کننده زندگی باشند. سلول‌های سرطانی به بافت‌ها و اعضای مجاور حمله کرده و به آنها آسیب می‌رسانند. هم چنین سلول‌های سرطانی می‌توانند از تومور بدخیم جدا شده و وارد جریان خون‌ یا سیستم لنفاوی می‌شوند. و این چگونگی انتشار  سلول‌های سرطانی از تومور اصلی (اولیه) برای تشکیل تومورهای جدید در اندام های دیگر می‌باشد. انتشار سرطان متاستاز نامیده دیده می‌شود.

هنگامی‌که سرطان رحم به بیرون رحم انتشار می‌یابد (متاستاز) سلول‌های سرطانی اغلب در عقده‌های لنفاوی و اعصاب و عروق خونی مجاور یافت می‌شوند. اگر سرطان به عقده‌های لنفاوی برسد، سلول‌های سرطانی می‌توانند به دیگر عقده‌های لنفاوی در سایر اندام ها نظیر ریه، کبد و استخوان‌ها نیز انتشار یابند. وقتی سرطان از محل اصلی به سایر قسمت‌های بدن پخش می‌شود ، تومور جدید همان نوع سلول‌های غیرطبیعی را دارد و به همان نام تومور اولیه نامیده می‌شود. برای مثال اگر سرطان‌ رحم به ریه منتشر شود سلول‌های سرطانی در ریه در حقیقت سلول‌های سرطانی رحم هستند و بیماری، سرطان رحم متاستاتیک ریه نامیده می‌شود نه سرطان ریه و به عنوان سرطان رحم درمان می‌شود.

پزشکان گاهی اوقات تومور جدید را بیماری دوردست می‌نامند. شایع ترین نوع سرطان‌ رحم که از لایه پوشاننده رحم (آندومتر) شروع می‌شود،  سرطان آندومتریال یا سرطان رحم نامیده می‌شود. در این کتابچه، ما از اصطلاح سرطان رحم برای اشاره به سرطانی که از آندومتر شروع می‌شود استفاده کرده ایم.

نوع متفاوتی از سرطان بنام سارکوما‌ی رحم، از عضلات منشأت می‌گیرد. سرطانی که از دهانه رحم شروع می‌شود نیز نوع متفاوتی از سرطان است. در این کتابچه ،در مورد سارکوم رحم یا سرطان دهانه رحم بحث نمی‌شود .

عوامل خطر (ریسک فاکتور ها)

چه کسی در خطر است. هیچ کس علت واقعی بروز سرطان رحم را نمی‌داند با وجود این واضح است که این بیماری مسری نبوده و هیچ کس نمی‌تواند سرطان را از دیگری بگیرد. زنانی که دچار این بیماری می‌شوند نسبت به دیگر زنان عوامل خطر معینی دارند.  عامل خطر چیزی است که شانس شخص را برای پیشرفت به سمت بیماری‌ افزایش می دهد. اغلب زنانی که عوامل خطر شناخته شده‌ دارند دچار سرطان رحم نمی‌شوند و بسیاری از افرادی هم که این بیماری را دارند هیچ یک از این عوامل خطر را ندارند. پزشکان ندرتأ می‌توانند توضیح دهند که یک زن مبتلا به سرطان رحم می‌شود ولی دیگری نمی شود.

نتایج مطالعات عوامل خطر زیر را مطرح می‌کنند :

-‌ سن  سرطان رحم عمدتا در زنان بالای ۵۰ سال رخ می‌دهد.

-‌ هیپرپلاری آندومتر   خطر بروز سرطان رحم در زنان مبتلا به هیپرپلازی آندومتر بیشتر است.

-‌ درمان جایگزینی هورمون : برای کنترل علائم یائسگی و جلوگیری از استئوپروز (پوکی استخوان) و کاهش خطر بیماری قلبی و سکته مغزی استفاده می‌شود. زنانی که از استروژن بدون پروژسترون استفاده می‌کنند خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری دارند.

به نظر می‌رسد استفاده طولانی مدت و با دوز بالای استروژن، این خطر را افزایش می‌دهد. زنانی‌ که از ترکیب استروژن و پروژسترون استفاده می‌کنند ،خطر کمتری برای ابتلا به سرطان رحم نسبت به کسانی‌که فقط از استروژن استفاده می‌کنند، دارند. پروژسترون از رحم حفاظت می‌کند. زنان باید در مورد فواید و خطرات درمان جایگزین هورمونی با پزشک خود صحبت کنند . هم‌چنین کنترل منظم در حین گرفتن درمان، احتمال این که پزشک بتواند سرطان رحم را در مراحل اولیه تشخیص دهد، بهبود می‌دهد.

-‌ چاقی و حالات مرتبط : بدن مقداری از استروژن خود را در بافت چربی می‌سازد  و به این علت است که زنان چاق نسبت به زنان لاغر در بدن خود مقادیر بالای استروژن دارند. مقادیر بالای استروژن، شاید علت ابتلای اغلب زنان چاق به سرطان رحم ‌باشد. خطر این بیماری همچنین در زنان مبتلا به دیابت یا فشار خون بالا (شرایطی که در بسیاری از زنان چاق ایجاد می‌شود) افزایش می‌یابد.

-‌ مصرف تاموکسی‌فن:زنانی‌که داروی تاموکسی‌فن برای پیشگیری یا درمان سرطان پستان، دریافت می‌کنند خطر افزایش یافته‌ای برای سرطان رحم دارند. این خطر به نظر می‌رسد در ارتباط با اثر استروژن مانند این دارو، بر روی رحم می‌باشد. پزشکان زنانی را که تاموکسی فن دریافت می کنند، برای علائم و نشانه های افزایش احتمالی سرطان رحم، بررسی می کنند. منافع تاموکسی‌فن برای درمان سرطان پستان نسبت به خطر آن برای ایجاد سایر سرطان‌ها بیشتر است. هر زنی‌که می‌خواهد تاموکسی‌فن مصرف نماید، باید در مورد سابقه پزشکی شخصی و خانوادگی و نگرانی‌های خود با پزشک صحبت کند.

-‌ نژاد : زنان سفید‌پوست احتمال بیشتری برای ابتلا به سرطان رحم نسبت به زنان آفریقایی آمریکایی‌تبار دارند.

-‌ سرطان روده بزرگ : زنانی‌که مشکل قابل توارث سرطان روده بزرگ را داشته باشند، در خطر بیشتری از نظر پیشرفت به سمت سرطان رحم نسبت به سایر زنان می باشند.

سایر عوامل خطر با طول مدتی که بدن زن با استروژن مواجه بوده است، مرتبط می باشند.

زنانی‌که زایمان نکرده‌اند، شروع قاعدگی در سنین خیلی پایین و یا زنانی که دیر هنگام یائسه شده اند، در معرض مواجهه طولانی با استروژن بوده و خطر بیشتری برای ابتلا دارند.

زنان با عوامل خطر شناخته شده و افرادی که دربارة سرطان رحم نگران هستند بایستی از پزشک خود دربارة علائم قابل جستجو و تعداد دفعات کنترل منظم، سوال کنند .توصیه پزشک بر پایه سن، سابقه پزشکی و سایر عوامل خواهد بود.

علائم و نشانه ها

سرطان رحم معمولاً بعد از یائسگی رخ می‌دهد اما ممکن است در حول و حوش زمان یائسگی هم ایجاد شود. خونریزی واژینال غیرطبیعی، شایع‌ترین علامت سرطان رحم است. خونریزی ممکن است به صورت جریان آبکی و رگه‌های خونی که به تدریج حاوی خون  بیشتری می‌شود، رخ دهد.
زنان نباید فرض کنند که خونریزی غیرطبیعی قسمتی از یائسگی است. در صورت وجود هر کدام از علایم زیر، باید به پزشک مراجعه شود :

-‌ ترشح‌ یا خونریزی واژینال غیرطبیعی

-‌ ادرار کردن سخت یا دردناک

-‌ درد در هنگام نزدیکی

-‌ درد در ناحیه لگن

این علائم ممکن است ناشی از سرطان و یا سایر عوامل دارای خطر کمتر ، باشد. اغلب اوقات آنها از علایم بروز سرطان‌ نیستند اما تنها پزشک برای اطمینان ،می‌تواند این را مطرح نماید.

تشخیص

اگر زن علائمی دارد که سرطان‌ رحم را تأیید می کند پزشک نشانه‌های عمومی سلامتی را کنترل می‌کند. پزشک ممکن است آزمایشات ادرار و خون درخواست نماید. همچنین ممکن است معاینات و آزمایشات توصیه شده بعدی را درخواست نماید.

-‌ معاینه لگنی : زنان برای کنترل واژن، رحم و مثانه و رکتوم معاینه لگنی می‌شوند. پزشک این اعضا را از نظر وجود توده‌ و یا تغییر در شکل یا اندازه‌ لمس می‌کند. برای دیدن قسمت بالای واژن و دهانه رحم، پزشک وسیله ای بنام اسپکولوم را داخل واژن وارد می‌کند.

-‌ آزمایش پاپ‌اسمیر   پزشک سلول‌هایی را از دهانه رحم و قسمت فوقانی واژن جمع می‌کند.

آزمایشگاه طبی برای سلول‌های غیرطبیعی آن‌را کنترل می‌کند. هر چند آزمایش پاپ اسمیر می‌تواند سرطان دهانه رحم را شناسایی ‌کند ولی سلول‌های داخل رحم معمولاً در این آزمایش دیده نمی‌شوند. این دلیلی است که پزشک نمونه‌هایی از سلول‌های قسمت داخلی رحم را از طریق بیوپسی جمع آوری می‌کند.

-‌ سونوگرافی ترانس‌ واژینال :پزشک وسیله‌ای را وارد واژن می کند.این وسیله امواج صوتی پرفرکانس در رحم ایجاد می‌کند. الگوی اکوهایی (برگشت صدا) که آنها تولید می کنند، تصویری را تشکیل می دهد. اگر آندومتر خیلی ضخیم به نظر برسد، پزشک می‌تواند بپوپسی انجام دهد.

-‌ بیوپسی: پزشک نمونه ای از بافت پوشاننده رحم را برمی‌دارد. این کار معمولاً در مطب پزشک انجام می‌شود . با این حال در برخی موارد، نیاز به انجام اتساع و کورتاژ( کورتاژ تشخیصی ) می باشد. کورتاژ تشخیصی معمولاً در همان روز عمل جراحی و تحت بیهوشی در بیمارستان انجام می‌شود. آسیب‌شناس بافت را برای کنترل از نظر وجود سلول های سرطانی، هیپرپلازی و سایر حالات، آزمایش می‌کند. برای مدت کوتاهی بعد از بیوپسی ، برخی از زنان درد و خونریزی واژینال دارند.

در صورت نیاز به بیوپسی، ممکن است از پزشک خود سوالات زیر را بپرسید :

-‌ چه نوع بیوپسی خواهم داشت؟ چرا؟

-‌ آن چه مدت طول خواهد کشید؟ آیا به من آسیب می‌رساند؟

-‌ بعد از چه مدت ،من از نتایج با اطلاع خواهم شد؟

-‌ آیا خطراتی وجود دارد؟ شانس بروز عفونت و خونریزی بعد از بیوپسی چقدر خواهد بود؟

-‌ اگر سرطان داشته باشم چه کسی درباره درمان با من صحبت خواهد کرد؟ و چه موقع؟

تعیین مرحله بیماری

در صورت تشخیص سرطان رحم ، پزشک نیاز دارد مرحله بیماری و یا وسعت آن را برای طراحی بهترین برنامه درمانی، تعیین نماید. تعیین مرحله بیماری کوششی دقیق برای اطلاع از انتشار سرطان است. و اینکه انتشار در کدام قسمت بدن رخ داده است. پزشک ممکن است آزمایشات ادرار و خون و عکس‌برداری سینه درخواست نماید و نیز ممکن است انجام سایر عکس برداری‌ها، سی تی‌اسکن، سونوگرافی و MRI (تصویربرداری مغناطیسی) و یا مشاهده روده بزرگ (کولونوسکوپی و سیگموئید سکوپی) لازم باشد.

در اغلب موارد، قابل اعتمادترین راه تعیین مرحله بیماری برداشتن رحم (هیسترکتومی) است. بعد از اینکه رحم برداشته شد جراح به جستجوی نشانه‌های واضحی که حاکی از تهاجم سرطان به عضله رحم باشد می پردازد.  جراح همچنین عقده‌های لنفاوی و سایر اعضای لگن را برای نشانه‌های سرطان ممکن است کنترل کند. آسیب‌شناس از میکروسکوپ جهت معاینه رحم و سایر بافت های برداشته شده توسط جراح، استفاده می‌کند.

اشکال عمده هر مرحله از بیماری عبارت است از :

مرحله I : سرطان تنها در تنه رحم بوده  و در دهانه رحم نیست.

مرحله II : سرطان از تنه رحم به دهانه رحم منتشر شده است.

مرحله III : سرطان به بیرون رحم منتشر شده اما به خارج لگن (به مثانه و رکتوم) منتشر نشده است. عقده‌های لنفاوی لگن، حاوی سلول‌های سرطانی هستند.

مرحله IV : سرطان به داخل مثانه و رکتوم منتشر شده و یا فراتر از لگن یا به سایر قسمت‌های بدن منتشر شده است.

درمان

بسیاری از زنان می‌خواهند در تصمیم‌گیری دربارة مراقبت پزشکی خود نقش فعالی داشته باشند. آنها می‌خواهند همه چیز را دربارة بیماری خود یا انتخاب‌های درمانی بدانند. با وجود این شوک و اضطرابی که افراد بعد از تشخیص سرطان احساس می‌کنند ،فکر کردن دربارة مواردی را  که آنها می‌خواهند از پزشک خود بپرسند، سخت می‌کند. تهیه فهرستی از سؤالات ،قبل از ملاقات با پزشک، اغلب کمک کننده است .برای کمک به یادآوری آنچه که پزشک می‌گوید، بیمار می‌تواند یادداشت بردارد یا دربارة استفاده از ضبط صوت سوال کند. برخی زنان هم چنین می‌خواهند یکی از اعضای خانواده یا دوستان هنگامی که با پزشک صحبت می‌کنند با آنان باشد و یا برای شرکت در بحث ،یادداشت برداری نماید .

پزشک ممکن است بیمار را به پزشکی که در درمان سرطان تخصص دارد( انکولوژیست ) ارجاع دهد و یا این که بیمار برای یک مرجع درمانی از پزشک خود پرسش نماید . درمان معمولاً چند هفته بعد از تشخیص شروع می‌شود و زمان مورد نیاز برای صحبت با پزشک دربارة انتخاب‌های درمانی و یادگیری بیشتر در مورد سرطان رحم، وجود خواهد داشت.

آمادگی برای درمان

انتخاب درمان بستگی به اندازة تومور، مرحله‌ بیماری، تأثیر هورمون های زنانه بر رشد تومور و درجه تومور دارد. درجه بیماری بیان می‌کند که دقیقاً سلول‌های سرطانی، تا چه اندازه شبیه سلول‌های طبیعی هستند و این که سرطان احتمالاً با چه سرعتی رشد می‌کند.

سرطان‌های درجه پایین، احتمالاً رشد و انتشار آهسته‌تری نسبت به سرطان‌های درجه بالا دارند.

پزشک، سایر عوامل همانند سن و سلامت عمومی زن را نیز در نظر می‌گیرد.

برخی سوالاتی که ممکن است از پزشک خود داشته باشید:

-‌ چند نوع سرطان رحم دارم؟ آیا سرطان منتشر شده است؟ مرحله بیماری چیست؟
-‌ آیا به آزمایشات بیشتری برای کنترل از نظر انتشار بیماری دارم؟ درجه تومور چیست؟
-‌ انتخاب های درمانی برای من کدام است ؟ کدامیک را برای من توصیه می‌کنید؟ چرا؟
-‌ فواید مورد انتظار درمان ها چیست؟ هزینه درمان چیست؟
-‌ خطرات و عوارض جانبی هر درمان کدام است؟

-‌ چقدر درمان بر روی فعالیت های طبیعی زندگی اثر خواهد گذاشت؟ چه مدت بایستی کنترل منظم شوم؟

-‌ آیا کارآزمایی بالینی (مطالعة تحقیقی) مناسب برای من وجود دارد؟
افراد نیاز ندارند یک باره همه سوالات خود را بپرسند یا همه جواب ها را بفهمند. آنها شانس‌های دیگری برای پرسش از پزشک خود برای توضیح مسائلی که واضح نیست و پرسش برای اطلاعات بیشتر، خواهند داشت.

روش‌های درمانی

زنان مبتلا به سرطان رحم انتخاب‌های درمانی متعددی دارند. اغلب آنان  توسط جراحی درمان می‌شوند. برخی هم رادیوتراپی می‌شوند. تعداد کمی از زنان هورمون درمانی شده و برخی بیماران ترکیبی از این درمان‌ها را می‌گیرند. پزشک بهترین شخصی است که انتخاب‌های درمانی را توصیف کرده و در مورد نتایج مورد انتظار درمانی بحث می کند. فرد می‌تواند دربارة مشارکت در یک کارآزمایی بالینی(که یک مطالعه تحقیقی روش جدید درمانی است) با پزشک خود صحبت ‌کند. کارآزمایی بالینی یک انتخاب مهم برای زنان در همه مراحل سرطان رحم می‌باشد.
اغلب زنان مبتلا به سرطان رحم، برای برداشتن رحم (هیسترکتومی) از طریق برش در شکم ،جراحی می‌شوند.

پزشک هر دو لوله فالوپ و نیز تخمدان‌ها را  برمی‌دارد (این عمل سالپنگوافورکتومی دو طرفه نامیده می‌شود).

پزشک هم‌چنین عقده‌های لنفاوی نزدیک تومور را بر می‌دارد تا آنها را از نظر وجود سرطان‌ مشاهده کند. اگر سلول‌های سرطانی به عقده‌های لنفاوی رسیده باشند  این به این معناست که بیماری به سایر قسمت‌های بدن نیز پخش شده است. اگر سلول‌های سرطانی به فراتر از آندومتر منتشر نشده باشند نیاز به درمان دیگری نخواهد بود. مدت اقامت در بیمارستان از چند روز تا یک هفته متغیر است.

برخی سوالاتی که فرد ممکن است از پزشک خود دربارة جراحی داشته باشد :

-‌ من چه نوع جراحی خواهم داشت؟
-‌ چه احساسی بعد از جراحی خواهم داشت؟
-‌ در صورت درد، چه کمکی دریافت خواهم نمود؟
-‌ ‌چه مدت در بیمارستان بستری خواهم شد؟
-‌ آیا بعد از عمل جراحی عوارض دراز مدت خواهم داشت؟
-‌ چه موقع قادر به از سر گرفتن فعالیت‌های روزمره زندگی خواهم بود؟
-‌ آیا جراحی‌ بر زندگی جنسی من تأثیر خواهد گذاشت؟
-‌ آیا کنترل‌های منظم موردنیاز خواهد بود؟

در رادیوتراپی، اشعه‌های با انرژی بالا برای از بین بردن سلول‌های سرطانی مورد استفاده قرار می‌گیرد .همانند جراحی، رادیوتراپی یک درمان موضعی بوده و تنها سلول‌های سرطانی در ناحیه تحت درمان را متأثر می‌کند.

اغلب زنان مبتلا به سرطان رحم در مرحله I ، II و یا III هر دو درمان جراحی و رادیوتراپی را دریافت می‌کنند. اغلب بیماران رادیوتراپی قبل از جراحی را برای کوچک شدن تومور و یا رادیوتراپی بعد از جراحی را برای نابود کردن سلول‌های سرطانی باقی مانده در ناحیه، دریافت می‌کنند.

همچنین پزشک ممکن است درمان‌های رادیوتراپی را برای تعداد کمی از زنان که کاندید جراحی نیستند، توصیه کند.

پزشکان از دو نوع درمان رادیوتراپی برای درمان سرطان رحم استفاده می‌کنند :
رادیوتراپی (تشعشع) خارجی
در درمان رادیوتراپی خارجی، یک دستگاه بزرگ در خارح از بدن برای دادن اشعه به ناحیه تومور استفاده می شود. بیمار به صورت سرپایی به یک بیمارستان یا کلینیک مراجعه کرده و ۵ روز در هفته برای چندین هفته رادیوتراپی خارجی دریافت می‌کند. این برنامه به حفاظت سلول‌های سالم و بافت ها بوسیله انتشار به بیرون، دوز کلی اشعه کمک می‌کند.
رادیوتراپی داخلی
در رادیوتراپی داخلی، لوله کوچکی محتوی ماده رادیواکتیو از طریق واژن وارد شده و در موضع‌ برای چند روز باقی می‌ماند. در طی درمان، شخص در بیمارستان بستری می‌شود.
برای محافظت دیگران از مواجهه‌ با اشعه، بیمار قادر به داشتن همراه (و ملاقات کننده‌ ها) نخواهد بود و یا تنها ملاقات کوتاهی خواهد داشت. هنگامی که مواد کاشتنی برداشته می‌شوند فرد در بدن خود رادیو ‌اکتیویته نخواهد داشت. اغلب بیماران به هر دو نوع رادیوتراپی نیاز دارند.
سؤالاتی که افراد در مورد رادیوتراپی می‌توانند از پزشک خود داشته باشند:
-‌ هدف از درمان چیست؟
-‌ چقدر اشعه داده خواهد شد؟
-‌ آیا نیاز به بستری بیمارستانی دارم؟ برای چه مدت؟
-‌ چه موقع درمان شروع شده و چه موقع خاتمه می‌یابد؟
-‌ چه احساسی طی درمان خواهم داشت؟
-‌ آیا درمان، عوارض جانبی دارد؟
-‌ چه مراقبتی در طول درمان از خود، می‌توانم انجام دهم؟
-‌ چطور خواهم فهمید که درمان مؤثر بوده است؟
-‌ آیا در طی درمان قادر به ادامه فعالیت‌های عادی زندگی خود خواهم بود؟
-‌ درمان، چقدر زندگی جنسی مرا تحت تأثیر قرار می‌دهد؟
-‌ آیا ملاقات های پی‌گیری لازم است؟
درمان هورمونی شامل موادی است که از رشد سلول‌های سرطانی با استفاده از هورمون‌ها (که آنها برای رشد خود از آنها بهره می‌گیرند)، جلوگیری می‌کند. هورمون ها‌ به گیرنده‌های هورمونی می‌چسبند و باعث تغییر در بافت رحم می‌شوند. قبل از شروع درمان، پزشک آزمایش گیرندة هورمونی را درخواست می‌کند. این آزمایش که اختصاصی بافت رحم می باشد به پزشک در مورد درک حضور گیرنده‌های استروژن و پروژسترون کمک می‌کند. اگر بافت، گیرنده داشته باشد بیمار به احتمال زیاد به درمان هورمونی پاسخ می‌دهد. به درمان هورمونال، درمان سیستمیک نیز گفته می‌شود زیرا به سلول‌های سرطانی به صورت سرتاسری اثر می‌گذارد. معمولاً درمان هورمونی یک نوع پروژسترون است که به صورت قرص مصرف می‌شود.
پزشک از درمان هورمونی برای زنان مبتلا به سرطان رحم که انجام درمان جراحی و رادیوتراپی در آنها مقدور نیست، استفاده می‌کند. ممکن است پزشک از درمان هورمونی در مبتلایان به سرطان رحم که انتشار بیماری به ریه یا سایر مناطق دوردست بدن  در آنها صورت گرفته است، استفاده نماید. همچنین زنانی که سرطان رحم در آنها عود کرده است، این درمان داده می‌شود.
سؤالاتی که فرد می‌تواند از پزشک خود دربارة درمان هورمونی بپرسد :
-‌ چرا من به این درمان نیاز دارم؟
-‌‌ نتایج آزمایش هورمونی گیرنده‌ها، چه می‌باشد؟
-‌ چه مدت این درمان را خواهم گرفت ؟
-‌ آیا عوارض جانبی خواهم داشت؟ برای کاهش این عوارض چه کاری می توانم انجام دهم؟

‌ عوارض جانبی درمان

به دلیل اینکه درمان سرطان ممکن است به سلول‌ها و بافت‌های سالم آسیب برساند بنابراین گاهی اوقات، عوارض جانبی ناخواسته‌ای ایجاد می‌شود. این عوارض جانبی بستگی به عوامل متعددی از قبیل نوع و وسعت درمان دارد. عوارض‌ جانبی ممکن است برای هر فرد مشابه نباشد و آنها ممکن است از یک دوره درمانی به دورهای دیگر تغییر کنند . قبل از شروع درمان پزشکان و پرستاران عوارض جانبی احتمالی و چگونگی کمک به برخورد با آنها را، توضیح می‌دهند.
جراحی
بعد از هسیترکتومی، فرد معمولاً مقداری درد و احساس خستگی دارد. اغلب زنان فعالیت های عادی زندگی خود را طی ۸-۴ هفته بعد جراحی از سر می‌گیرند. برخی ممکن است  نیاز به زمان بیشتر از آن ،داشته باشند.
برخی زنان مشکلاتی نظیر تهوع و استفراغ بعد از جراحی دارند و برخی ممکن است مشکلات مثانه و روده داشته باشند. پزشک ممکن است در ابتدا رژیم محدودیت دریافت مایعات، تجویز نموده و به تدریج غذاهای جامد تجویز نماید.
زنانی‌که هیسترکتومی شده اند دوره‌های قاعدگی نداشته و دیگر حامله نخواهند شد. هنگامی که تخمدان‌ها برداشته شوند یائسگی رخ می‌دهد. گر گرفتگی و سایر علائم یائسگی که با جراحی ایجاد می‌شوند ممکن است شدیدتر از مواردی باشند که با یائسگی طبیعی ایجاد می‌شوند.

درمان جایگزینی هورمونی ( HRT)
این درمان اغلب در زنانی که سرطان رحم نداشته‌اند برای برطرف کردن این مشکلات تجویز می‌شود. با وجود این ،پزشکان معمولاً استروژن را به کسانی که سرطان رحم داشته‌اند تجویز نمی‌کنند. از آنجایی که استروژن عامل خطر برای این بیماری است پزشکان ،اغلب این نگرانی را دارند که استروژن ممکن است باعث عود سرطان رحم شود.
برخی پزشکان معتقدند شواهد علمی دربارة افزایش خطر عود سرطان توسط  استروژن وجود ندارد. برای برخی زنان، هسیترکتومی بر نزدیکی جنسی اثر می‌گذارد .یک زن ممکن است احساس فقدان داشته باشد و این امر ممکن است نزدیکی را مشکل کند. در میان گذاشتن این احساس با شریک جنسی ، ممکن است کمک کننده باشد.
‌ رادیوتراپی
عوارض جانبی درمان رادیوتراپی عمدتاً به دورة درمانی و قسمتی از بدن که تحت درمان است، بستگی دارد. عوارض جانبی شایع شامل خشکی، قرمزی پوست و از دست دادن مو در ناحیه درمان شده، از دست دادن اشتها و خستگی شدید است. برخی زنان ممکن است خشکی، خارش- ضخیم شدن و احساس سوزش در واژن داشته باشند. رادیوتراپی همچنین می‌تواند باعث اسهال یا تکرر و  ناراحتی ادراری شود ممکن است تعداد گلبول‌های سفید خون که از بدن در برابر عفونت محافظت می‌کنند، کاهش یابد.
پزشکان به بیماران خود توصیه می‌کنند در طی رادیوتراپی تماس جنسی نداشته باشند. با وجود این بیشتر بیماران به فعالیت‌های جنسی چند هفته بعد از اتمام درمان، برمی‌گردند. پزشک و پرستار ممکن است راه هایی را برای برطرف کردن ناراحتی واژن مرتبط با درمان، توصیه نمایند.
‌ درمان هورمونی
در این درمان ، برخی عوارض جانبی ایجاد می‌شوند. زنانی‌که پروژسترون می‌گیرند احتباس مایعات ، افزایش اشتها و افزایش وزن دارند .زنانی‌که هنوز قاعده می‌شوند ممکن است تغییراتی در دوره ماهانه آنها رخ دهد.
‌ تغذیه

افراد در طی درمان سرطان، نیاز به تغذیه مناسب دارند. آنها نیاز به کالری و پروتئین‌ کافی برای پیشبرد بهبودی، بدست آوردن قدرت و داشتن وزن سالم دارند. تغذیه مناسب ،به افراد مبتلا به سرطان کمک می‌کند احساس بهتر و انرژی بیشتری داشته باشند. بیماران ممکن است احساس کنند در صورتی که دچار ناراحتی یا خستگی باشند. هم‌چنین عوارض‌ جانبی درمان نظیر کم‌اشتهایی، تهوع و استفراغ می‌تواند خوردن را مشکل کند. طعم غذاها ممکن است متفاوت بنظر برسد. پزشک، کارشناس تغذیه یا سایر فراهم‌کنندگان مراقبت سلامت می‌توانند به بیماران درباره راه های حفظ تغذیه سالم، توصیه های لازم را بنمایند.

‌ مراقبت‌  های پی گیری

مراقبت های پی گیری بعد از درمان، در سرطان رحم مهم است. زنان نباید دربارة صحبت در مورد پی گیری با پزشک خود درنگ کنند. کنترل منظم باعث می‌شود هر تغییری در سلامتی مورد توجه قرار گیرد. هر مشکلی که گسترش می‌یابد بایستی هر چه سریع تر یافته و درمان شود. کنترل منظم ممکن است شامل معاینه بدنی، لگنی، عکس‌برداری ساده و آزمایشات آزمایشگاهی باشد.
سیستم  های حمایتی

زندگی با بیماری مهمی نظیر سرطان، ساده نیست. برخی افراد برای سازش با جنبه‌های علمی و روانی این بیماری نیاز به کمک دارند. گروه های حمایتی کمک کننده می‌باشند. در این گروه‌ ها، بیماران و اعضای خانواده آنان در مورد تأثیر روش‌های درمانی و سازش با بیماری، با هم تبادل نظر می‌کنند. بیماران ممکن است برای پیدا کردن گروه حمایتی با اعضای تیم مراقبت بهداشتی صحبت کنند.
برای یک زن طبیعی است که دربارة اثرات سرطان رحم و درمان آن بر روی فعالیت‌ جنسی خود نگران باشد. او ممکن است بخواهد دربارة عوارض جانبی ممکن و اینکه آیا این عوارض دایمی خواهند بود یا گذرا، با پزشک خود صحبت کند. به نظر می‌رسد برای یک زن و شریک جنسی وی صحبت دربارة احساسات‌ و کمک به یکدیگر برای یافتن راه هایی برای نزدیکی مناسب در طی درمان و بعد درمان، می تواند کمک کننده باشد. افرادی که با سرطان زندگی می‌کنند ممکن است دربارة سربار بودن برای خانواده خود ، نگه داشتن شغل و کنار آمدن با فعالیت‌های روزانه زندگی خود نگران باشند. همچنین نگرانی درباره مراقبت‌ و درمان، عوارض جانبی، بستری در بیمارستان و هزینه‌های پزشکی شایع هستند. پزشکان ، پرستاران و دیگر اعضای تیم مراقبت سلامت به پرسش‌هایی دربارة درمان، کار و سایر فعالیت‌ها پاسخ می‌دهند.
ملاقات با مددکار اجتماعی ، مشاور یا افراد مذهبی می‌تواند برای افرادی که می‌خواهند در مورد احساس‌خود صحبت کرده و نگرانی‌هایشان را بیان کنند،% مفید می‌باشد. اغلب مددکار اجتماعی می‌تواند منابعی برای کمک مالی، نقل و انتقال ، مراقبت‌ منزل و یا حمایت عاطفی پیشنهاد کند.
بیمارانی‌که در فعالیت‌های تحقیقی شرکت می‌کنند شانس اول را برای سود بردن از درمان‌هایی که در مطالعات اولیه قول آنها داده شده بود، را دارند. آنها هم‌چنین سهم مهمی در علم پزشکی بوسیله کمک به پزشکان برای یادگیری بیشتر در مورد بیماری دارند. اگر چه این مطالعات برخی خطرات را به همراه دارند ولی محققین دقت زیادی را برای حفاظت افراد شرکت‌کننده بکار می‌گیرند.
اصطلاحات

فوندوس : قسمت بزرگی از یک عضو توخالی که در دورترین نقطه از محل عضو می‌باشد.
درجه : درجه یک عضو بستگی دارد به اینکه سلول‌های سرطانی زیر میکروسکوپ چگونه به نظر می‌رسند و با چه سرعتی تومور رشد و پخش می‌شود.
درمان هورمونی :   درمانی که هورمون ‌ها را اضافه کرده ، مسدود می‌کند و یا بر می دارد. در شرایط خاص نظیر (دیابت، یائسگی) هورمون‌ها برای تطابق با سطح پایین هورمون، داده می‌شوند. برای کاهش یا توقف رشد سرطان‌های خاص (نظیر سرطان‌ پروستات یا پستان) هورمون‌های صناعی یا سایر داروها ممکن است برای مسدود کردن هورمون‌‌های طبیعی بدن تجویز شوند. برخی مواقع جراحی برای برداشتن غده ای که هورمون‌ خاصی را می‌سازد، لازم است. همچنین درمان هورمونی، درمان درون‌ریز نیز نامیده می‌شود.
گیرنده هورمون : یک پروتئین در سطح سلولی است که به هورمون‌های اختصاصی متصل می‌شود. هورمون باعث تغییرات متعددی در سلول می‌شود.
آزمایش‌ گیرنده هورمون : یک آزمایش برای اندازه‌گیری مقدار پروتئین‌های خاص که گیرنده‌های هورمونی نامیده می‌شوند. در بافت‌های سرطانی، هورمون‌ می‌تواند به این پروتئین‌ها بچسبد. یک سطح بالای گیرنده هورمونی به این معنی است که هورمون‌ به رشد سرطان کمک می‌کنند.
درمان جایگزینی هورمون (HRT ): هورمون‌ها (استروژن- پروژسترون یا هردو ) در زنان بعد از یائسگی برای جایگزینی با هورمون‌های دیگری که بوسیله تخمدان‌ها ساخته  نمی‌شوند، داده می شوند. همچنین درمان هورمون‌ یائسگی نامیده می‌شود.
هیپرپلازی : افزایش غیرطبیعی تعداد سلول‌های یک بافت یا عضو.
هیسترکتومی : جراحی برداشتن رحم و گاهی اوقات دهانه رحم می باشد. وقتی رحم و قسمتی از دهانه رحم برداشته می‌شود هیسترکتومی کامل نامیده می‌شود. وقتی فقط رحم برداشته می‌شود. هیسترکتومی نسبی نامیده می‌شود.
برش : برشی که برای انجام جراحی انجام می‌شود.
رادیوتراپی‌ داخلی : فرایندی که ماده رادیواکتیو توسط سوزن‌ها، دانه‌ها، سیم‌ها یا کاتترها مستقیماً داخل یا در مجاور تومور گذاشته می‌شود. همچنین براکیاتراپی و رادیوتراپی کاشتنی نیز نامیده می‌شود.

‌ لاپاراسکوپی : وسیله لوله مانند و ظریفی که برای مشاهده بافت‌ها و اعضاء داخل شکم مورد استفاده قرار می‌گیرد. یک لاپاراسکوپ، روشنایی (یک عدسی) برای دیدن داشته. و ممکن است وسیله‌ای برای برداشتن بافت هم داشته باشد.

درمان موضعی : درمانی که بر روی سلول‌ها در تومور و ناحیه نزدیک آن اثر می‌گذارد.
عقده‌های لنفاوی:یک توده گرد از بافت لنفی که بوسیله کپسول بافت همبند احاطه شده است. عقده‌های لنفاوی لنف (مایع لنفاوی) را تصفیه کرده و لنفوست‌ها (گلبول‌های سفید خون) را ذخیره می‌کنند. آنها در مسیر عروق لنفاوی واقع شده‌اند. همچنین غدد لنفاوی نامیده می‌شوند.
سیستم لنفاوی : بافت‌ها و اعضائی که گلبول های سفید خون را تولید، ذخیره و حمل می‌کنند با عفونت و سایر بیماری‌ها مبارزه می‌کنند. این سیستم شامل مغز استخوان، طحال، تیموس، عقده‌های لنفاوی و عروق لنفاوی (شبکه‌ ظریف‌ لوله‌ای که لنف سلول‌های سفید خون را حمل می‌کند) می‌باشد.

تصویربرداری تشدید شده مغناطیسی (MRI) : فرایندی که در آن  از امواج رادیویی و یک میدان قوی مغناطیسی وصل شده به کامپیوتر، برای ایجاد تصویر با جزئیات بالا از نواحی داخل بدن استفاده می شود.  این تصاویر تفاوت بین بافت طبیعی و بیمار را  نشان می دهد. MRI تصاویر بهتری از اعضاء و بافت های نرم نسبت به سایر تکنیک‌ها و اسکن ها نظیر سی‌تی‌اسکن و عکس‌برداری ساده‌ را ایجاد می کند. MRI بویژه در تصویربرداری مغز، ستون فقرات، بافت نرم مفصل و داخل استخوان‌ها مفید است. همچنین تصویربرداری تشدید شده مغاطیسی هسته‌ای نامیده می‌شود.

بدخیم (سرطانی) : تومور بدخیم می‌تواند به بافت‌های مجاور حمله کرده و آنها را منهدم نماید و به سایر بخش‌های بدن نیز پخش می شود.

انکولوژیست بالینی: پزشکی که در تشخیص و درمان سرطان با استفاده از شیمی‌درمانی و درمان هورمونی بیولوژیک تخصص دیده است. یک انکولوژیست بالینی اغلب مهم ترین فراهم‌ آورنده مراقبت بهداشت برای مبتلایان به سرطان می‌باشد.

یائسگی : دوره‌ای از زندگی که دوره‌های قاعدگی یک زن متوقف می‌شود. زنی یائسه است که ۱۲ ماه مداوم پریود نداشته باشد. هم‌چنین تغییر در زندگی نامیده می‌شود.

قاعدگی : تخلیه دوره‌ای خون و بافت از رحم. از بلوغ تا یائسگی. قاعدگی حدود ۲۸ روز، هنگامی که خانم حامله نیست رخ می‌دهد.

متاستاز دادن : پخش سرطان از یک قسمت بدن به قسمت دیگر است. وقتی سلول‌های سرطانی متاستاز داده (پخش‌ شده) و تشکیل تورمورهای ثانویه را می‌دهند، سلول‌های تومور متاستاتیک شبیه سلول‌های تومور اولیه می‌باشد.

پوکی استخوان(استئوپروز) : حالتی که با کاهش غلظت استخوانی مشخص می‌شود و باعث می‌شود استخوان‌ها شکننده باشند.

آزمایش پاپ : عملی است که در آن سلول‌ها از دهانه رحم برای معاینه زیر میکروسکوپ برداشته می‌شوند و برای شناسائی سرطان و تقسیم‌‌هایی که ممکن است به سمت سرطانی شدن پیش روند، استفاده می‌شود. همچنین حالات غیر سرطانی (نظیر عفونت و التهاب را نشان می‌دهد )پاپ اسمیر نیز نامیده می‌شود..
آسیب‌‌شناس : پزشکی که بیماری‌ها را با مطالعه سلول‌ها و بافت‌ها در زیر میکروسکوپ تشخیص می‌دهد.
تومور اولیه : تومور اصلی
پروژسترون : نوعی هورمون ساخته شده بوسیله بدن که در دوره‌های قاعدگی و حاملگی نقش ایفا می‌کند .همچنین در آزمایشگاه ساخته می‌شود. ممکن است به عنوان نوعی کنترل تولد یا درمان ناهنجاری‌های قاعدگی، نازائی، علائم یائسگی یا سایر حالات استفاده شود.
رادیوتراپی : استفاده از اشعه‌های ایکس پرانرژی، اشعه گاما، نوترون‌ها و سایر منابع جهت کشتن سلول‌های سرطانی و کوچک کردن تومور. رادیوتراپی ممکن است از دستگاهی خارج از بدن ( رادیوتراپی خارجی) یا از ماده رادیواکتیو گذاشته شده در بدن در نزدیکی سلول‌های تومور (رادیوتراپی داخلی) تشعشع یابد.

در درمان رادیوتراپی سیستمیک از ماده رادیواکتیو نظیر آنتی‌بادی مونوکلونال نشان‌گذاری شده که در بدن چرخش می‌کند، استفاده می‌شود.

عوامل خطر(ریسک فاکتورها) : چیزی که باعث افزایش پیشرفت یک بیماری می‌باشد. بعضی از مثال‌های عوامل‌ خطر برای سرطان شامل سن، سابقة فامیلی مثبت برای بعضی سرطان‌ها، استفاده از سیگار ، عادات غذایی، چاقی، تحرک کم، در معرض اشعه قرار گرفتن، یا در معرض سایر موادی که باعث بروز سرطان می‌شود و برخی از تغییرات خاص ژنتیکی می‌باشد.

سالپنگوافورکتومی : برداشتن تخمدان‌ها و لوله‌های رحمی

سارکوما :سرطان استخوان، غضروف، چربی، عضله، عروق‌ خونی یا سایر بافت‌های همبندی و حمایتی.
سیگموئیدسکوپی : معاینه روده بزرگ انتهایی و تحتانی بوسیله سیگموئیدسکوپ که در داخل ناحیه معقد قرار دارد. یک سیگموئیدسکوپ وسیله لوله مانند نازکی است که لنز‌ها و چراغی برای دیدن دارد. همچنین ممکن است وسیله‌ای برای برداشتن‌ بافت‌ها داشته باشد تا در بیرون از محیط بدن زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار گیرد.

‌ اسپکولوم : وسیله‌ای برای گشاد کردن یک سوراخ  در بدن تا دیدن داخل آن آسان تر باشد.
‌ مرحله : میزان پیشرفت یک سرطان در بدن می‌باشد. معمولاً براساس اندازة تومور، گرفتاری غدد لنفاوی و میزان گسترش سرطان از مکان اولیه تومور به بافت های دیگر بدن می‌باشد. دانستن مرحله بیماری برای طرح‌ریزی بهترین درمان، مهم می‌باشد.

‌‌ جراحی : عملی برای برداشتن یا ترمیم بخشی از بدن یا فهمیدن این که چه بیماری وجود دارد.
‌ نشانه‌ بیماری : یک راهنما برای نشان دادن این که فردی بیماری خاص دارد. بعضی از مثال‌های نشانه‌ها شامل سردرد، تب، خستگی، تهوع و استفراغ و درد می‌باشد.
تاموکسی‌فن : داروئی که برای درمان انواع خاص سرطان پستان خانم‌ها و آقایان بکار می‌رود. همچنین برای پیشگیری از سرطان پستان خانم‌هایی که سرطان‌ مجاری پستانی دارند و در معرض پیشرفت به سوی سرطان پستان هستند بکار میرود. همچنین در درمان انواع دیگر سرطان‌ها در دست تحقیق است. این دارو اثر هورمون‌ استروژن در پستان مهار می‌کند. به خانواده‌ای از دارویی تعلق دارد که استروژن نامیده می‌شود.

بافت : گروهی از لایه‌های سلولی که با هم کار می‌کنند تا یک عملکرد خاصی داشته باشد.
لوسمی (سرطان‌ خون) : سرطانی است که از بافت‌ سازنده خون نظیر استخوان شروع می‌شود. باعث می‌شود مقدار زیادی‌ از سلول‌های خونی غیرطبیعی ایجاد و وارد گردش خون شوند. لنفوم و میلوم مولتیپل سرطان‌هایی هستند که از سیستم ایمنی شروع می‌شوند.

دهانه رحم : انتهای تحتانی و باریک رحم که کانال‌هایی بین رحم و واژن می‌سازد.

شیمی‌درمانی : درمان با داروهایی که سلول‌های سرطانی را نابود می کنند.

کارآزمایی بالینی : یک نوع مطالعه تحقیقی است که چگونگی کارکرد روش های پزشکی جدید را در افراد آزمایش می‌کند.این مطالعات روش‌های جدید غربال گری، پیشگیری یا درمان یک بیماری را آزمایش‌ می‌کنند، مطالعات بالینی نیز نامیده می‌شوند.

کولونوسکوپی : معاینه داخل روده بزرگ با استفاده از کولونوسکوپ که از طریق مقعد وارد می‌شود. یک کولونوسکوپ وسیله ظریف و لوله مانند با یک روشنائی و عدسی برای دیدن می‌باشد.

‌سی‌تی‌اسکن : اسکن توموگرافی کامپیوتری می‌باشد. یک سری از عکس‌ها با جزئیات ریز از داخل بدن که از زوایای مختلف گرفته می‌شود. تصاویر بوسیله کامپیوتری که به دستگاه اشعه ایکس وصل است، ایجاد می‌شود.

‌ اتساع و کورتاژ(کورتاژ تشخیصی) : عملی برای برداشتن بافت از کانال دهانه رحم یا پوشش داخلی رحمی است. دهانه رحم را گشاد کرده (بزرگ کردن) و یک کورت (وسیله قاشقی شکل) برای برداشتن بافت‌ وارد رحم می‌شود. همچنین دبلاتاسیون و کورتاژ نامیده می‌شود.

آندومتریوز : یک حالت خوش‌خیم که در آن بافتی که شبیه بافت آندومتر به نظر می‌رسد در محل غیرطبیعی در شکم رشد می‌کند.

آندومتریوم : لایه بافتی که رحم را می‌پوشاند.

رادیوتراپی (تشعشع) خارجی : رادیوتراپی که از یک دستگاه با اشعه‌های باانرژی بالا برای سرطان‌ استفاده می‌کند. پرتوتابی خارجی نیز نامیده می‌شود.

‌ باروری : توانایی بچه‌دار شدن

فیبروئید : تومور خوش‌خیم عضله صاف و معمولاً در رحم یا دستگاه گوارش است. هم‌چنین لیومیوم نامیده می‌شود. فردی که می‌خواهد در کارآزمایی بالینی مشارکت نماید باید با پزشک خود صحبت نماید. او ممکن است بخواهد در مورد نیازهای زن مبتلا به سرطان صحبت کند.

شکم : ناحیه‌ای از بدن که حاوی لوز‌المعده، معده، روده، کبد، مثانه و سایر اعضای بدن است.

بیهوشی : داروها یا موادی که ممکن است باعث کاهش احساس یا هوشیاری شوند. بی‌حسی موضعی باعث کاهش حس در قسمتی از بدن می‌شود. بیهوشی عمومی باعث به خواب رفتن یک فرد می‌شود.
‌ خوش‌خیم (غیرسرطانی) : تومورهای خوش‌خیم ممکن است بزرگ شوند اما به سایر قسمت‌های بدن پخش نشوند.

درمان بیولوژیک : درمان برای تحریک یا تقویت توانایی سیستم ایمنی برای مقابله با سرطان، عفونت و سایر بیماری ‌ها. همچنین برای کاهش عوارض‌ جانبی خاصی که ممکن است بوسیله برخی درمان‌های سرطان‌ ایجاد شود، استفاده می‌شود. ایمنوتراپی، بیوتراپی و درمان تغییر دهنده پاسخ‌ زیستی نیز نامیده می‌شود.

‌ بیوپسی : برداشتن سلول‌ها یا بافت‌ها برای آزمایش بوسیله آسیب‌‌شناس است. آسیب‌شناس ممکن است بافت را زیر میکروسکوپ مطالعه کند یا سایر آزمایشات را بر روی سلول‌ها یا بافت‌ها انجام دهد. هنگامی که تنها یک نمونه بافتی برداشته شده بررسی شود بیوپسی (برشی) نامیده می‌شود. وقتی که تمام توده یا ناحیه مشکوک برداشته شود، بیوپسی قطعه‌ا‌ی نامیده می‌شود. وقتی یک نمونه بافت یا مایع بوسیله یک سوزن برداشته می‌شود بیوپسی سوزنی، بیوپسی میله‌ای با آسپیراسیون (مکش) ظریف سوزش نامیده می‌شود.

‌ مثانه : عضوی که ادرار را نگه‌داری می‌کند.

‌‌ سرطان : یک اصطلاح برای بیماری‌هایی است که در آن سلول‌ها بدون کنترل تقسیم می‌شوند. سلول‌های سرطانی می‌توانند به بافت های مجاور تهاجم پیدا کنند و از طریق جریان خون یا سیستم لنفاوی به سایر قسمت‌های بدن پخش ‌شوند. چندین نوع سرطان وجود دارد. کارسنیوما :سرطانی است که از پوست با بافتی که روی اعضای داخلی بدن را می‌پوشاند ،شروع می‌شود. سارکوم : سرطانی است که از استخوان ،غضروف، چربی، عضله، عروق خونی یا سایر بافت های نگه دارنده شروع می‌شود. تومور : توده غیرطبیعی بافتی که در اثر تکثیر غیرطبیعی سلول‌ها یا عدم مرگ طبیعی آنها اتفاق می‌افتد. ممکن است خوش‌خیم (غیرسرطانی) یا بدخیم باشد. همچنین نئوپلاسم نیز گفته می‌شود.

‌ رحم : یک عضو گلابی شکل توخالی کوچک در لگن خانم ها می‌باشد. عضوی که داخل آن بچه رشد می‌کند.

واژینال : کانال عضلانی که از رحم به طرف خارج بدن گسترش می‌یابد (همچنین کانال زایمانی نیز گفته می‌شود).

عکس‌برداری با اشعه ایکس : نوعی تشعشع با انرژی بالا می‌باشد. در دوزهای کم‌ اشعه‌ایکس برای تشخیص بیماری بوسیله ایجاد تصاویر از داخل بدن بکار گرفته می‌شود. در دوزهای بالا برای درمان سرطان بکار می‌رود.

تهیه وتنظیم: لیلا مقدم
پرستار بخش فوق تخصصی هماتولوژی انکولوژی
زیر نظر دکتر زهره صناعت
مرکز تحقیقات هماتولو‍ژی انکولوژی دانشگاه علوم پزشکی تبریز

منبع مورد استفاده :
http://www.cancer.gov/cancertopics/wyntk/ uterus.

« Previous PageNext Page »