پلورزی

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : جهان پزشکی, روی خط خبرگزاری ها

پلورزی یا پلوریت (Pleurisy) به معنی التهاب و تحریک پرده جنب است. پلورزی خود یک بیماری نیست بلکه ممکن است نشانهٔ بیماری‌های مختلفی باشد. پلورزی به دو صورت پلورزی خشک و پلورزی مرطوب ظاهر می شود که پلورزی مرطوب با تجمع مایع در بین دو لایه پرده جنب همراه است.

علائم و نشانه ها

درد ناگهانی‌ سینه‌ که‌ با تنفس‌ و سرفه‌ بدتر می‌شود. ماهیت‌ این‌ درد از یک‌ ناراحتی‌ مبهم‌ تنها هنگام‌ تنفس‌ عمیق‌ یا سرفه‌ تا درد شدید خنجری‌ متغیر است‌. درد معمولاً برروی‌ محل‌ التهاب‌ جنبی‌ احساس‌ می‌شود ولی‌ ممکن‌ است‌ در قسمت‌های‌ تحتانی‌ قفسه‌ سینه‌ یا ناحیه‌ شکم‌ نیز احساس‌ گردد.
تب (گاهی‌)
احساس‌ ناراحتی‌ هنگام‌ حرکت‌ کردن‌ طرف‌ مبتلا
تنفس‌ سریع‌ و سطحی‌
تشدید تنگی‌ نفس

علل و عوامل خطرساز

پلوزی‌ عارضه‌ای‌ از بیماری‌های‌ مختلف‌ زیر است‌:

عفونت‌های‌ ریه‌ یا قفسه‌ سینه‌ نظیر ذات الریه ( پنومونی)‌ یا سل
عفونت‌های‌ ویروسی‌ (به‌ خصوص‌ ویروس‌ کوکساکی‌)
برونشکتازی
روی هم‌ افتادگی‌ منطقه‌ای‌ از ریه‌
وجود لخته‌ خون‌ در ریه‌
آسیب‌ به‌ قفسه‌ سینه‌ یا شکستگی‌ دنده‌
سرطان نواحی‌ دیگر بدن‌
بیماری‌های‌ کلاژنی‌ ـ نظیر لوپوس‌ اریتماتوی‌ منتشر یا آرتریت روماتویید
نارسایی احتقانی قلب
اختلالات‌ کبدی‌ و کلیوی
چاقی
استعمال‌ دخانیات‌
مصرف‌ داروهای‌ سرکوب­گر ایمنی‌

درمان بیماری

بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌ خون‌ جهت‌ شناسایی‌ عفونت‌ یا بیماری‌های‌ خودایمنی‌، رادیوگرافی قفسه‌ سینه‌، نمونه‌برداری‌ (گاهی‌) و بررسی‌ مایع‌ جنب‌ باشد و هدف‌ درمان‌ رفع‌ علت‌ زمینه‌ای‌ پلوزی‌ است‌. این احتمال وجود دارد که پزشک برای‌ تسکین‌ درد قفسه‌ سینه‌، تمام‌ قفسه‌ سینه‌ را با ۲تا۳ دور بانداژ کشی‌ غیرچسبنده‌ با پهنای‌ ۱۵ سانتی‌متر بپیچد. برای‌ تخفیف‌ سرفه‌ نیز میتوانید از یک‌ دستگاه‌ مرطوب‌کننده‌ با بخار سرد برای‌ رقیق‌ شدن‌ ترشحات‌ ریوی‌ و در نتیجه‌ آسان‌تر تخلیه‌ شدن‌ آنها با سرفه‌ استفاده‌ کنید اما باید دستگاه‌ را هر روز تمیز کنید. هنگام‌ سرفه‌ یک‌ بالش‌ را به‌ طور محکم‌ برروی‌ قفسه‌ سینه‌ فشار دهید تا سرفه‌ کردن‌ آسانتر شده‌ و با ناراحتی‌ کمتری‌ همراه‌ باشد. مصرف آنتی بیوتیک­ها، گشادکننده‌های‌ نایژه یا مسکن‌ها پس‌ از تشخیص‌ اختلال‌ زمینه‌ای‌ پلورزی‌ و همچنین استفاده‌ از مسکن‌های‌ ساده‌، نظیر استامینوفن یا آسپیرین برای‌ تسکین‌ درد توصیه می­شود.

پیشگیری

اقدام‌ به‌ درمان‌ طبی‌ برای‌ اختلال‌ زمینه‌ای‌ مهمترین روش پیشگیری از تجمع مایع در ریه است.
منبع: الودکتر

پریودنتیت

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : روی خط خبرگزاری ها, سلامت دهان و دندان

پریودنتیت‌ (التهاب‌ لثه‌) التهاب‌ و عفونت‌ لثه‌ها است که‌ باعث‌ تحلیل‌ رفتن‌ استخوان‌ تکیه‌گاه‌ لثه‌ می‌شود. پریودنتیت‌ بیش‌ از پوسیدگی‌ دندان‌ باعث‌ از دست‌ دادن‌ دندان‌ها می‌شود و در گروه‌ بیماری‌های مسری‌ قرار نمیگیرد. به عبارت دیگر پریودنتیت فرم شدیدتری از بیماری لثه است که به علت تخریب استخوان نگهدارنده دندان، دندان ها لق شده و در صورتی که بیماری درمان نشود دندانها می افتند و از دست می روند. بنابراین یکی از علل شایع از دست دادن دندان ها پریودنتیت است و علت اصلی بروز آن پلاک میکروبی است.

علائم و نشانه ها

احساس‌ طعم‌ ناخوشایند در دهان‌
بوی‌ بد تنفس‌
خونریزی‌ لثه‌
شل‌ شدن‌ دندان‌ها در جای‌ خود
درد دندان‌ها یا لثه‌ هنگام‌ خوردن‌ غذاهای‌ داغ‌، سرد یا شیرین‌
در صورت‌ تشکیل‌ آبسه‌، علایم‌ درد، تورم‌، احساس‌ درد هنگام‌ لمس‌ لثه‌ها و تب‌ نیز اضافه‌ خواهد شد.

علل و عوامل خطرساز

تخریب‌ استخوان‌ تکیه‌گاه‌ دندان‌ها توسط‌ پلاک‌ (یک‌ رسوب‌ چسبنده‌ متشکل‌ از باقی‌ مانده‌ غذاها، باکتری‌ها و مخاط‌) و بهداشت‌ نامناسب‌ دندان‌ها سبب‌ تشکیل‌ و تجمع‌ پلاک‌ها می‌شود و زمینه بروز پریودنتیت را فراهم میکند. بیماری‌های‌ کاهش‌دهنده‌ مقاومت‌ بدن‌ هم از جمله علل خطرساز بیماری محسوب میشوند.

درمان بیماری

پلاک‌های‌ چسبنده‌ قابل مشاهده را با یک‌ مسواک‌ نرم‌ هر روز از روی‌ دندان‌هاو لثه‌ها پاک‌ کنید. احتمال‌ آسیب‌ دیدن‌ دندان‌ها و لثه‌ها با یک‌ مسواک‌ نرم‌ کمتر از مسواک‌ سخت‌ است‌. برای‌ استفاده‌ از نخ‌ دندان‌، یک‌ نخ‌ دندان‌ موم‌ اندود یا بدون‌ موم‌ را دور یک‌ انگشت‌ از هر دست‌ بپیچید. با فشار دادن‌ نخ‌ آن‌ را در فضای‌ بین‌ دو دندان‌ وارد سازید و با ملایمت‌ سطوح‌ دندان‌ها را با جلو و عقب‌ بردن‌ نخ‌ شبیه‌ حرکت‌ اره‌ در سطح‌ خط‌ لثه‌ای‌ تمیز کند. بین‌ تمام‌ دندان‌های‌ پایینی‌ را به‌ این‌ طریق‌ با هدایت‌ دو انگشت‌ تمیز کنید. سپس‌ نخ‌ را شل‌ کرده‌ و آن‌ را برروی‌ نوک‌ انگشتان‌ شست‌ قرار داده‌ و با هدایت‌ دو انگشت‌ شست‌ بین‌ دندان‌های‌ بالایی‌ را تمیز کنید. البته گاهی‌ جراحی‌ به‌ منظور برداشت‌ بافت‌ ناسالم‌ لثه‌ و بازسازی‌ استخوان‌ تکیه‌گاه‌ دندان‌ها جهت‌ حذف‌ حفرات‌ دندان‌ غیرطبیعی‌ ایجاد شده‌ لازم‌ است. برای‌ تسکین درد  هم مصرف‌ مسکنهای ساده مثل استامینوفن‌ توصیه میشود.

پیشگیری

حفظ‌ بهداشت‌ مناسب‌ دهان، پرهیز از خوردن‌ میان‌ وعده‌های‌ شیرین‌ که‌ در تشکیل‌ پلاک‌ها نقش‌ دارند، مسواک زدن دندان­ها بعد از صرف خوراکیهای کافئین و شیرینیجات و حفظ‌ بهداشت‌ مطلوب‌ دندان‌ها و مراجعه منظم‌ دوره ای به‌ دندانپزشک‌ مراجعه‌ کنید. درباره‌ کافی‌ بودن‌ میزان‌ فلورید آب‌ آشامیدنی‌ منطقه‌ خود از دندانپزشک‌ به‌ محافظت‌ دندان‌ها در برابر بیماری‌ پریودنتیت کمک‌ کنند.
منبع: الودکتر

پریتونیت

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : جهان پزشکی, روی خط خبرگزاری ها

پریتونیت‌ عبارت است از عفونت‌ یا التهاب‌ وخیم‌ قسمتی‌ از صفاق‌ (پرده‌ پوشاننده‌ لوله‌ گوارشی‌) یا همه‌ آن‌. عفونت‌هاى داخل صفاقى معمولاً هنگامى ایجاد مى‌شود که سدهاى آناتومیکى طبیعى از هم گسیخته شوند و میکروارگانیسم‌ها به حفره صفاقى که در حالت عادى استریل است وارد شوند. پریتونیت یا اولیه (فقدان ظاهرى یک حادثه زمینه‌ساز) است یا ثانویه.

پریتونیت اولیه: این نوع عفونت صفاقی بر حسب تعریف بدون هیچگونه منشا داخل شکمی ایجاد شده و اغلب قریب به اتفاق آن در بیماران مبتلا به سیروز مزمن کبدی پیش می آید . آلودگی صفاق در این بیماران به نظر می رسد که از سه طریق اتفاق بیفتد که به ترتیب احتمال عبارت است از: جابجائی باکتری از جدار روده به داخل صفاق، جابجائی از طریق لنفاتیک های مزانتریک (روده بند ) و از طریق گردش خون
پریتونیت های ثانویه: طیف میکروبی در این دسته کمتر تک میکروبی بوده و برحسب محل سوراخ شدگی و ضایعه احشایی متفاوت است. همچنین آلودگی از منشا انتهایی روده باریک و یا کلون علاوه بر چند میکروبی بودن مخلوطی از میکروب های هوازی و غیرهوازی است.
پریتونیت سلی: پریتونیت سلی در کشورهای پیشرفته نادر است اما درکشورهای توسعه نیافته همچنان دیده می شود. این بیماری در افرادی دیده می شود که دچار نقص ایمنی هستند، شروع آن تدریجی است و علائمی از قبیل تب خفیف، بی اشتهائی و کاهش وزن بروز میکند.

علائم و نشانه ها

درد سراسر شکم‌ یا قسمتی‌ از آن‌. این‌ درد معمولاً به‌ طور ناگهانی‌ آغاز شده‌ و به‌ طور پیشرونده‌ تشدید می‌یابد. درد ممکن‌ است‌ در ابتدا حالت‌ متناوب‌ داشته‌ باشد و سپس‌ حالت‌ ثابت‌ پیدا کند. بیمار دچار این‌ درد اغلب‌ ترجیح‌ می‌دهد که‌ به‌ پشت‌ بخوابد و هیچ‌گونه‌ حرکتی‌ نکند زیرا حرکت‌ یا فشار به‌ شکم‌ باعث‌ افزایش‌ این‌ درد می‌شود.
درد شانه‌ (گاهی‌)
لرز و تب‌ (اغلب‌ تب‌ بالا)
منگی‌ و ضعف‌
افزایش‌ ضربان‌ قلب
فشارخون‌ پایین‌
تهوع‌ و استفراغ‌
تشنگی‌

علل و عوامل خطرساز

التهاب‌ شدید پرده صفاق که‌ هنگام‌ ورود مواد خارجی‌ به‌ حفره‌ شکم‌ رخ‌ می‌دهد. این‌ مواد خارجی‌ شامل‌ باکتری ها یا محتویات‌ لوله‌ گوارش‌، نظیر ترشحات‌ هضم‌کننده‌ غذا، خون‌، غذای‌ ناقص‌ هضم‌ شده‌ یا مدفوع‌ هستند.
پارگی‌ یا سوراخ‌ شدگی‌ هر عضو داخل‌ شکمی‌ مثل آپاندیسیت ملتهب‌، زخم‌ گوارشی‌، یا دیورتیکول‌ یا کیسه‌ صفراوی‌ عفونی‌ شده‌
آسیب‌ به‌ دیواره‌ شکم‌ مثلاً در اثر چاقو یا گلوله‌
بیماری‌ التهابی‌ لگن‌
پارگی‌ حاملگی‌ نابجا
جراحی‌ اخیر شکم‌
مصرف‌ کورتیکواسترویید
بیماری‌ پیشرفته‌ کبدی‌

درمان بیماری

بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن است شامل شمارش‌ گویچه‌های‌ سفید خون‌ برای‌ شناسایی‌ التهاب‌، شمارش‌ گویچه‌های‌ قرمز خون‌ برای‌ یافتن‌ خونریزی‌، اندازه‌گیری‌ میزان‌ مایع‌ و الکترولیت‌ها، روش‌های‌ جراحی‌ تشخیصی‌ نظیر واردکردن‌ یک‌ سوزن‌ باریک‌ به‌ داخل‌ شکم‌ برای‌ به‌ دست‌ آوردن‌ مایع‌ یا سایر موارد و سی‌تی‌ اسکن‌ و رادیوگرافی‌ شکم‌ باشد. برای‌ درمان‌ این‌ عارضه‌ و هرگونه‌ مشکل‌ زمینه‌ای‌ معمولاً بستری‌ بیمار در بیمارستان‌ ضروری‌ است‌. همچنین درمان‌ در جهت‌ جبران‌ کم‌آبی‌، حمایت‌ تنفسی‌ و تزریق‌ خون‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد. در عین حال، گاهی جراحی‌ برای‌ ترمیم‌ آسیب‌ یا جراحت‌ عضو که‌ راه‌ ورود مواد خارجی‌ به‌ داخل‌ حفره‌ شکم‌ است،ضروری به نظر می رسد. از جمله داروهای توصیه شده نیز میتوان به آنتی بیوتیک ها برای‌ مقابله‌ با عفونت‌ و  مسکن‌ها پس‌ از تشخیص‌ یا جراحی‌ اشاره کرد.

پیشگیری
درمان‌ فوری‌ اختلالات‌ زمینه‌ای‌
منبع: الودکتر

پریاپیسم

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : جهان پزشکی, روی خط خبرگزاری ها

پریاپیسم بیماری غیر شایعی است که آلت تناسلی جنس مذکر به مدت طولانی در حالت نعوظ باقی می‌ماند و معمولاً دردناک و بدون میل جنسی یا تحریک جنسی است.
علائم و نشانه ها

بیمارانی که پریاپیسم با جریان کم دارند معمولاً با تاریخچه نعوظ دردناک آلت که از چند ساعت قبل شروع شده است مراجعه می‌کنند. جسم غاری به علت پرخونی، سفت و در لمس حساس است. ناحیه گلنس و جسم اسفنجی نرم هستند. اکثر مولفین، علت اصلی پریاپیسم را انسداد فیزیولوژیک در تخلیه وریدی می دانند که منجر به تجمع خون غلیظ با O2 کم CO2 زیاد در داخل جسم غاری می شود. اگر این روند برای چند روز ادامه یابد، ادم و تورم نسجی بینابینی و فیبروز جسم غاری ایجاد می‌شود که در نهایت منجر به بروز ناتوانی جنسی در بیمار خواهد شد. امروزه، شایعترین علت آن تزریقات داخل جسم غاری جهت درمان ناتوانی جنسی است.
علل و عوامل خطرساز

علت آن ممکن است مصرف داروهای اعصاب و روان باشد. علل دیگری هم دارد، بعضی بیماری‌های خونی ممکن است عامل بروز این بیماری باشد. افرادی که مبتلا به بیماری گلبول‌های قرمز هستند، مستعد آن هستند. اما گاهی هم بدون هیچ علتی به‌صورت خودبه‌خودی اتفاق می‌افتد. مصرف کم یا زیاد مایعات هم ممکن است این حالت را ایجاد کند. در ۴۰درصد موارد، بیماریهای زمینه‌ای مثل لوسمی ,بیماری سلول داسی، سرطانهای لگنی، و عفونتهای لگنی و همچنین صدمات آلت، صدمه به طناب نخاعی یا مصرف دارو است.

عوامل خطرساز:

مصرف داروهای اعصاب و روان

بیماری‌های خونی

سرطانهای لگنی

عفونتهای لگنی

صدمات آلت،

صدمه به طناب نخاعی
درمان بیماری

پریاپیسم از اورژانسهای اورولوژی است. تجویز مسکن و تنقیه با محلول نمکی سرد می‌تواند موجب رفع نعوظ شود. از بیحسی نخاعی یا اپیدورال هم می‌توان استفاده کرد و با سوزن بزرگی از طریق گلنس، خون موجود در جسم غاری را تخلیه نمود. اضافه کردن مواد آدرنرژیک به محلول شستشوی جسم غاری کمک کننده است

راه دوم: قابل اطمینان ترین راه جراحی زیر بی هوشی عمومی است. در برخی مراکز آمبولیزاسیون زیر هدایت اشعه ایکس سرخرگ پودندال نتایج خوبی داشته است.

داروها: معمولا پریاپیسم نوع ایسکمیک ممکن است عارضه جانبی برخی داروها باشد. از داروهایی که ممکن است پریاپیسم ایجاد کنند، می‌توان به اینها اشاره کرد: داروهای خوراکی برای درمان اختلال نعوظ مانند سیلدنافیل (ویاگرا) و وردنافیل (لویترا).داروهای تزریق‌شده به آلت تناسلی برای درمان اشکال نعوظ مانند پاپاورین، داروهای ضدافسردگی مانند فلوکستین (پروزاک) و بوپروپیون (ولبوترین)، داروهای مورد استفاده برای درمان روان‌پریشی مانند ریسپریدون و اولنازاپین، داروهای ضداضطراب مانند دیازپام و داروهای رقیق‌کننده خون مانند وارفارین و هپارین
منبع: الودکتر

پره دیابت

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : جهان پزشکی, روی خط خبرگزاری ها

پره‌دیابت وضعیتی است که در آن اگرچه قند خون تاحدودی بالاست ولی بیمار همه ملاکهای دیابت را ندارد.

قبل از اینکه افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ شوند ؛ ابتدا در مرحله پره دیابت( پیش دیابت) قرار می­گیرند در این مرحله قند خون بالاتر از میزان طبیعی می باشد اما قند خون به اندازه ای نیست که به آن دیابت گفته شود. پره دیابت به عنوان عارضه عدم تحمل گلوکز نیز شناخته می شود و معمولا هیچ علامت خاصی ندارد.

تشخیص زودهنگام پره دیابت به کنترل قند خون و جلوگیری از ابتلا به دیابت کمک موثری می کند .

علائم و نشانه ها

اگرچه اغلب افراد پره دیابتی هیچ علامت خاصی ندارند، ولی ممکن است برخی از علایم دیابت در آنها دیده شود، مانند: تشنگی های غیر عادی، تکرر ادرار، تاری دید و خستگی های بیش از حد.

علل و عوامل خطرساز

این افراد در معرض خطر هستند:

– افراد با سابقه خانوادگی ابتلا به دیابت نوع ۲

– زنانی که سابقه ابتلا به دیابت بارداری را دارند و یا دارای فرزندی با وزن تولد بیشتر از ۴ کیلوگرم بوده اند.

– زنانی که سندرم تخمدان پلی کیستیک دارند.

– آمریکایی های با نژاد آفریقایی، آمریکایی های بومی، لاتین ها.

– افرادی که چاق هستند، به خصوص کسانی که چاقی شکمی دارند.

– افرادی که مقدار کلسترول و تری گلیسرید خونشان بالاست و مقدار کلسترول بد (LDL) در آنها بالا و مقدار کلسترول خوب (HDL) پایین است.

– افراد غیر فعال و با فعالیت بدنی کم

– افراد مسن: با افزایش سن توانایی تنظیم قند خون کاهش می یابد و لذا خطر ابتلا به دیابت نوع دوم افزایش می یابد.

درمان بیماری

اصلاح الگوی زندگی و افزایش فعالیت بدنی به همراه کاهش وزن اضافی می تواند در پیشگیری از بروز دیابت نوع دو موثر باشد .

ارکان درمان پره دیابت عبارتند از:

رژیم غذایی سالم: فرد مبتلا به پره دیابت می بایست از یک رژیم سالم پیروی کند و وزن خود را کاهش دهد. حتی اگر فرد از افزایش وزن بی رویه رنج می برد، نباید نگران باشد، زیرا کاهش ۵ تا ۱۰ درصد از وزن اضافی (حتی قبل از رسیدن به وزن مطلوب) می تواند تاثیر بسزایی در تنظیم قند خون داشته باشد.

فعالیت بدنی: می بایست سعی شود که ۵ روز در هفته و هر بار ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی انجام دهید. می توانید این ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی را به دوره های زمانی کوتاه تر تقسیم کنید: برای مثال ۳ دوره ۱۰ دقیقه ای. فعالیت بدنی ای را انتخاب کنید که از آن لذت می برید، مثلا پیاده روی.

بر اساس مطالعات، میزان مطلوب فعالیت بدنی، حداقل ۱۵۰ دقیقه در هفته است.

ترک استعمال سیگار و دخانیات: سیگار مقاومت به انسولین را افزایش داده و شانس ابتلا به دیابت را زیاد می کند.

درمان کلسترول و فشار خون بالا .

پیشگیری

کاهش وزن و به خصوص مقابله با چاقی شکمی، ورزش و فعالیت بدنی منظم
منبع: الودکتر

پره اکلامپسی

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : بارداری و نوزاد, روی خط خبرگزاری ها

افزایش فشار خون مادر در طی بارداری که با علایم ورم و پروتئین در ادرار همراه باشد. پره اکلامپسی نامیده می شود. این عارضه به نامهای توکسمی و مسمومیت حاملگی نیز نامیده می شود.

فشار خون وابسته به بارداری و پره اکلامپسی،از شایعترین مشکلات طبی در بارداری است ویکی از سه علت مهم مرگ مادران را در کنار خونریزی و عفونت  تشکیل می دهد. این اختلال، ۸-۵ درصد بارداریها را عارضه دار می کند. مادران مبتلا به پره اکلامپسی در معرض خطر بیشتر ی از نظر عوارض مادری و جنینی هستند به همین دلیل باید تحت مراقبتهای ویژه بارداری قرار گیرند.

علائم و نشانه ها

علایم پره اکلامپسی خفیف:

فشارخون بالا( فشار خون ۱۴۰/۹۰)، ورم و مقدار کم پروتئین در ادرار

علایم پره اکلامپسی شدید:

فشار خون بالا( فشار خون ۱۶۰/۱۱۰ و بیشتر)، پروتئین در ادرار، ورم عمومی بدن بویژه دست و صورت، افزایش ناگهانی وزن بدن ،اختلال در بینایی و تاری دید، درد قسمت بالا و راست شکم، سردرد و کاهش ادرارو یا توقف جریان ادرار.

علل و عوامل خطرساز

پره اکلامپسی ممکن است در هر بارداری به خصوص در اولین حاملگی اتفاق بیافتد. برخی از زنان بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به این بیماری می باشند. برخی از عواملی که خطر ابتلا به مسمومیت بارداری را افزایش می دهند عبارت اند از:

وجود فشار خون مزمن

سابقه مسمومیت بارداری در بارداری های قبلی

دیابت طولانی مدت

بارداری در سن بالای چهل سال و یا در سن بسیار پایین

اضافه وزن بیش از حد

برخی مشکلات پزشکی مانند بیماری شدید کلیوی، لوپوس یا سایر بیماری های عروقی

بارداری چند قلویی (این بیماری در بارداری دو قلویی نسبت به سه قلویی یا بیشتر، در حد کمتری شایع می باشد)

درمان بیماری

درمان‌ بسته‌ به‌ شدت‌ علایم‌ و میزان‌ بلوغ‌ جنین‌ متفاوت‌ است‌. مراقبت‌ در منزل‌ برای‌ موارد خفیف‌ و مراقبت‌ بیمارستانی‌ در صورت‌ بدتر شدن‌ وضعیت‌، و زایمان‌ زودرس‌ در صورت‌ وخامت‌ وضعیت‌ بیمار در نظر گرفته‌ می‌شوند. در آکلامپسی‌، به‌ دلیل‌ همراهی‌ با تشنج‌، احتمال‌ نیاز به‌ مراقبت‌ بیمارستانی‌ و زایمان‌ زودرس‌ (اغلب‌ با سزارین‌) بیشتر است‌.

در صورت‌ تجویز مراقبت‌ در منزل‌، توزین‌ بیمار و ثبت‌ روزانه‌ آن‌ ضروری‌ است‌. همچنین‌ بررسی‌ میزان‌ پروتئین‌ ادرار با روش‌ آزمون‌ در منزل‌ (که‌ باید به‌ بیمار آموزش‌ داده‌ شود) توصیه‌ می‌گردد.

داروها

تجویز داروهای‌ ضد پرفشاری‌ خون‌، در صورت‌ لزوم‌ برای‌ پایین‌ آوردن‌ فشار خون‌، عموماً تنها اقدام‌ توصیه‌ شده‌ در موارد حاد است‌ مگر این‌ که‌ بیمار قبل‌ از بارداری‌ تحت‌ درمان‌ برای‌ پرفشاری‌ خون‌ باشد.

داروهای‌ ضد تشنج‌ جهت‌ پیشگیری‌ از تشنج‌ تجویز می‌شوند. منیزیوم‌ با مقدار بالا پذیرفته‌ شده‌ترین‌ داروی‌ ضد تشنج‌ برای‌ این‌ منظور است‌.

پیشگیری

خانمهایی که به تازگی فشار دیاستول( فشار پایین) آنها ۸۹-۸۱ میلی متر جیوه شده است، یا بیش از ۱ کلیوگرم در هفته افزایش وزن پیدا کرده اند باید هر ۴-۳ روز یکبار مراجعه کنند و مراقبت به طور سرپایی ادامه پیدا کند مگر اینکه علایمی مانند فشار خون بالا، وجود پروتئین در ادرار، اختلالات دید یا درد ربع فوقانی و راست شکم در آنها بروز کند.متاسفانه ،راه مطمئنی برای پیشگیری از وقوع پره اکلامپسی وجود ندارد ولی برای کاهش عوامل مستعد کننده ای که باعث افزایش فشار خون می شود، موارد زیر توصیه می شود:

– کنترل مرتب فشار خون و اندازه گیری وزن و میزان پروتئین در ادرار با توجه به دستور پزشک

– ویزیت مرتب توسط پزشک یا ماما

– مصرف مایعات کافی در طول شبانه روز

– مصرف کم مواد کافئین دار

– مصرف بیشتر میوه و سبزیجات تازه به دلیل خاصیت آنتی اکسیداتیو( محافظت کننده)

– مصرف ماهی ها بویژه ماهی های دریای جنوب به غیر از ماهی تن ( فقط در حد ۶ اونس در هفته)و استفاده از کپسولهای روغن ماهی

– پرهیز از مصرف زیاد نمک و مواد نشاسته ای و غذاهای سرخ کردنی

– استراحت کافی در طول روز

-انجام مرتب تمرینات ورزشی
منبع: الودکتر

پرولاکتینوما

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : جهان پزشکی, روی خط خبرگزاری ها

پرولاکتینوما(Prolactinoma) به شرایطی اطلاق می شود که  تومور غیر سرطانی (آدنوما) در غده هیپوفیز مغز تشکیل شده و به طبع آن  تولید هورمون پرولاکتین به بیش از حد نرمال افزایش می‌یابد. مهمترین تاثیر افزایش هورمون پرولاکتین  کاهش سطوح هورمون های جنسی است یعنی استروژن در زنان و تستوسترون در مردان. پرولاکتینوما زندگی فرد را به خطر نمی‌اندازد ولی می‌تواند سبب ناباروری شده و به بینایی فرد نیز آسیب بزند. پرولاکتینوما یکی از چندین نوع توموری است که ممکن است در غده  هیپوفیز به وجود آمده و پیشرفت کند .معمولاً این بیماری با دارو قابل درمان بوده و پرولاکتین به سطح نرمال باز می گردد.
علائم و نشانه ها

در برخی موارد ممکن است پرولاکتینوما بدون هیچ علامت و نشانه قابل توجهی باشد . علائم معمولا زمانی بروز می کنند که سطح پرولاکتین خون بالا رفته و یا تومور به اندازه ای بزرگ شده باشد که به بافت های اطراف خود فشار وارد کند. از طرفی به علت اینکه افزایش سطح پرولاکتین خون عملکرد سیستم تناسلی را مختل می‌کند(هیپوگونادیسم )، برخی از علائم پرولاکتینوما وابسته به جنس بوده و در زنان  و مردان  متفاوت است .

در زنان :

•    قاعدگی نامنظم و غیر طبیعی (کم یا زیاد ) یا قطع قاعدگی .
•    خروج شیر از نوک سینه زمانی که در دوران بارداری و یا شیردهی نیستید .
•    فعالیت جنسی دردناک به علت مرطوب نبودن واژن .

در مردان :

•     عدم  امکان نعوظ .
•    کاهش موی بدن .
•    سینه های بزرگ و غیر نرمال (gynecomastia).
•    کاهش تراکم استخوانی .
•    کم کاری هیپوفیز(hypopituitarism)،  به علت فشارهای ناشی از وجود تومور .
•    کاهش تمایل جنسی .
•    سردرد .
•    اختلالات بینایی .
•    ناباروری .

معمولا خانم ها به علت به وجود آمدن اختلالات یا قطع قاعدگی، زودتر از آقایان متوجه علائم و نشانه های پرولاکتینوما می‌شوند. به همین علت آقایان زمانی به وجود تومور پی می‌برند که سایز آن بسیار بزرگ شده و نشانه‌هایی همچون اختلال بینایی و سردرد بروز کرده است .

علل و عوامل خطرساز

پرولاکتینوما توموری است که در غده هیپوفیز رشد می‌کند. دلیل بوجود آمدن این تومور هنوز نامشخص است. غده هیپوفیز، غده لوبیا شکل کوچکی است که در قاعده مغز شما قرار دارد. با موجود اندازه کوچک آن، غده هیپوفیز تقریبا در عملکرد تمامی بخش های بدن تاثیرگذار است و هورمون های مترشحه از آن  همچون هورمون پرولاکتین، در تنظیم فعالیت های مهم بدن  مانند رشد، تنظیم فشار خون و تولید مثل نقش اساسی دارند .

از جمله دلایل افزایش تولید پرولاکتین، می توان مصرف برخی داروها، نوع دیگری از تومور هیپوفیز، کاهش فعالیت غدد تیروئید ،جراحت در سینه، بارداری و شیردهی را نام برد .

در بیشتر موارد پرولاکتینوما در سنین بین ۵۰-۲۰ سالگی  اتفاق می‌افتد و به ندرت در کودکان بروز می‌کند. از طرفی به وجود آمدن تومور هیپوفیز در زنان بسیار شایع تر از مردان است .

درمان بیماری

مهمترین  اهداف از درمان پرولاکتینوما عبارتند از:

•    تولید پرولاکتین در حد نرمال .
•    بازگرداندن عملکرد غده هیپوفیز به حالت نرمال .
•    متوقف نمودن ترشح شیر .
•    کاهش سایز غده هیپوفیز .
•    برطرف کردن هر گونه علائم و عوارض ناشی از وجود تومور، از جمله سردرد و مشکلات بینایی .

معالجه پرولاکتینوما شامل دو درمان اصلی دارودرمانی  و جراحی به شرح زیر است :

دارودرمانی

داروهای خوراکی معمولا قادر به کاهش تولید پرولاکتین و برطرف نمودن علائم هستند.  همچنین ممکن است داروها سبب کوچک شدن تومور شوند.  به هر حال معمولا دارودرمانی در طولانی مدت ضروری است.

پزشکان معمولا از داروهایی که به عنوان آگونیست های دوپامین شناخته شده اند برای درمان پرولاکتینوما استفاده می‌کنند. این داروها معمولا تاثیراتی شبیه به دوپامین دارند، ماده شیمیایی موجود در مغز که معمولا تولید پرولاکتین را کنترل می‌کند، ولی ماندگاری این داروها بسیار بیشتر و تاثیر آنها بسیار قوی‌تر از دوپامین است. از داروهایی که معمولا بیشتر تجویز می شود می توان بروموکریپتین (پارلودل) و کابرگولین را نام برد.  این داروها تولید پرولاکتین را کاهش داده و در بیشتر افراد سبب کاهش سایز تومور می شوند .

دارو درمانی و بارداری

برای زنانی که تمایل به حفظ قدرت باروری خود دارند، بروموکریپتین تجویز خواهد شد. احتمالا پزشک شما توصیه می کند تا مصرف بروموکریپتین و یا کابرگولین را در طی دوران بارداری قطع کنید. البته این داروها برای دوران بارداری نیز بی خطر شناخته شده اند ولی با این وجود احتمالا پزشک مصرف آن را به حداقل ممکن  می‌رساند .

البته در صورتی که اندازه تومور شما بسیار بزرگ باشد، پزشک برای جلوگیری ار بروز دیگر عوارض پرولاکتینوما، ادامه مصرف داروها را پیشنهاد خواهد کرد. اگر شما مبتلا به پرولاکتینوما هستید و  قصد باردار شدن دارید، بهتر است قبل از آن با پزشک خود مشورت نمایید .

عوارض جانبی داروها

معمولا مصرف اینگونه داروها سبب سرگیجه، حالت تهوع و تنگی نفس (تنفس سخت از راه بینی) می شود. البته اگر پزشک تجویز این داورها را با دوزهای پایین تر شروع کرده و کم کم به مقدار مصرف آن بیافزاید، عوارض جانبی این گونه داروها کاهش خواهد یافت. به ندرت مصرف کابرگولین با آسیب دریچه قلبی در ارتباط بوده است. در صورتی که پس از مصرف داورها اندازه تومور کاهش یافته و سطح پرولاکتین در حد نرمال حفظ شود، ممکن است نهایتا بتوانید مصرف داروها را قطع کنید .

جراحی

جراحی در مواردی پیشنهاد می شود که دارودرمانی موثر نبوده و مصرف داروی بیشتر برای فرد ممکن نباشد . همچنان ممکن است ، آزاد سازی اعصاب بینایی از فشار تومور ضروری باشد . نوع جراحی بستگی به اندازه و گستردگی تومور دارد :

•    ﺗﺮاﻧﺲاﺳﻔﻨﻮﺋﯿﺪال (transsphenoidal) : در بیشتر افرادی که به جراحی نیازمند هستند از این روش استفاده می‌شود. در این روش تومور به طور کلی از کانال بینی خارج می شود .
•     Transcranial. جراحی ترنس فنوایدال برای برخی تومور های بزرگ و یا تومور هایی که به بافت مغز نزدیک شده‌اند مناسب نیست. در این صورت شما به جراحی ترنس کرانیال که به کرانیوتومی نیز معروف است نیازمند خواهید بود . در این روش جراحان از سمت بالای جمجمه به مغز دسترسی پیدا می‌کنند  .

نتیجه حاصل از جراحی به سایز تومور، محل قرارگیری آن و سطح پرولاکتین قبل از عمل جراحی بستگی دارد. هر چقدر سطح پرولاکتین قبل از جراحی بالاتر بوده باشد، احتمال بازگشت پرولاکتین به سطح نرمال پس از جراحی کمتر است. در تومور های کوچک جراحی یک روش خوب برای بازگرداندن  تولید پرولاکتین به حالت نرمال است.  به هر حال در بسیاری از موارد تومور هیپوفیز ۵ سال بعد از جراحی دوباره به وجود خواهد آمد. در مواردی که تومور بسیار بزرگ بوده و جراح فقط بخشی از آن را برداشته باشد، دارو درمانی پس از جراحی می تواند تولید پرولاکتین را به سطح نرمال بازگرداند .

رادیوتراپی

برای بیمارانی که دارو درمانی در مورد آنها بی اثر بوده و نیز شرایط مناسبی برای انجام عمل جراحی ندارند، رادیو تراپی انتخاب مناسبی خواهد بود.
منبع: الودکتر

پرولاپس رحم

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : جهان پزشکی, روی خط خبرگزاری ها

پرولاپس یا افتادگی رحم، معمولا در زنان پس از دوران یائسگی رخ می‌دهد، یعنی زمانی که حداقل یک یا دو مورد زایمان طبیعی داشته‌اند. آسیب به بافت‌های نگهدارنده رحم در دوران بارداری و هنگام زایمان از یک طرف و کاهش هورمون استروژن و تکرار فشار به رحم از طرف دیگر می‌تواند عضلات کف لگن را ضعیف کند و باعث افتادگی رحم شود.

در پرولاپس رحم، رحم به سمت واژن حرکت می‌کند و وارد واژن می‌شود. مقدار حرکت و جابجایی، گاهی خفیف و تا درون واژن است و گاهی هم رحم کاملا از واژن خارج می‌شود.

علائم و نشانه ها

درجه و شدت افتادگی رحم متفاوت است. در افتادگی خفیف معمولا هیچ علامتی وجود ندارد، اما اگر شدید باشد، بیمار احساس پری در واژن می‌کند.

توده جلوآمده درون واژن یا حتی بیرون آن، احساس سنگینی یا درد خفیف در قسمت تحتانی پشت، اشکال در دفع مدفوع و ادرار، ناراحتی مبهم در لگن، درد حین روابط زناشویی، کمردردی که با بلند شدن شدت می‌یابد، بی‌اختیاری ادرار(نشت ادرار هنگام خندیدن، عطسه یا سرفه)، احساسی مثل نشستن روی یک توپ کوچک یا چیزی که انگار از واژن خارج شده است، از دیگر علایم است. در این موارد نگرانی‌های جنسی نظیر احساس از دست دادن قوام بافت واژن هم ممکن است زنان را آزار دهد.باید توجه کرد که این نشانه‌ها صبح‌ها کمتر است، اما در طول روز فرد مبتلا را بیشتر آزار می‌دهد.

علل و عوامل خطرساز

عواملی که باعث فشار خارجی بر عضلات و رباط‌ها می‌شوند، می‌توانند افتادگی ایجاد کنند. چاقی از مهم‌ترین این عوامل است، زایمان‌های طبیعی مکرر مخصوصا زایمان کودک درشت یا زایمان سخت که در آن عضلات کف لگن و بافت‌های نگهدارنده آسیب ببیند، وارد آمدن ضربه، افزایش سن، کاهش میزان هورمون استروژن، بیماری‌هایی که باعث افزایش فشار داخل شکم می‌شوند مثل تومورها، سرفه مزمن و زور زدن زیاد به هنگام یبوست مزمن، تناسب جسمی نامناسب، شغل‌هایی که در آن زن مجبور باشد اجسام سنگین را بلند کند در بروز این مشکل دخیل هستند. البته گاهی عوامل ژنتیکی در این امر دخالت دارند.

درمان بیماری

اگر پرولاپس ناکامل رحم باشد یعنی رحم مقداری در واژن نزول می کند و سرویکس در یک سوم تحتانی واژن قرار گیرد یا وقتی که سرویکس  کمی از واژن بیرون می زند. نیاز به درمان خاصی ندارد.استراحت و انجام ورزش های کف لگن توصیه می‌شود

اما زمانی که سرویکس و رحم کاملا از واژن خارج می شوند و واژن وارونه می شود.(در خانم های با سن بالا وزایمان های متعدد دیده می شود.) کرم حاوی واژینال حاوی استروژن،دوش واژینال مکرر با سرکه برای پیشگیری از عفونت یا استفاده از تامپون داخل واژن برای هدایت رحم به طرف بالا تجویز می‌شود؛ از دیگر درمان‌ها می‌توان به کاهش وزن-رژیم درمانی، استفاده از شکم بند‌های سفت و محکم (دیواره های رحم را رو به بالا می کشد)، کاهش فعالیت های افزایش دهنده فشار داخل شکمی اشاره کرد، ناگفته نماند که در موارد پرولاپس شدید جراحی لازم است.

پیشگیری

وزن مناسبی را حفظ کنید.

در طول بارداری و پس از زایمان، تمرینات ورزشی انجام دهید.

از یک رژیم غذایی سالم استفاده کنید.

برای حفظ قدرت عضلانی مناسب، در یک برنامه ورزشی منظم شرکت کنید.

از یبوست جلوگیری کنید.
منبع: الودکتر
پرولاپس رحم ممکن است با پرولاپس مثانه یا سیستوسل (که در آن مثانه به دیواره ضعیف جلوی واژن فشار می‌آورد) یا پرولاپس مقعد یا رکتوسل (رکتوم به دیواره ضعیف پشتی واژن فشار وارد می‌کند) همراه باشد.

پرولاپس دریچه میترال

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : جهان پزشکی, روی خط خبرگزاری ها

پرولاپس‌ دریچه‌ میترال‌ یک‌ اختلال‌ نسبتاً شایع‌ و اغلب‌ خوش‌خیم‌ که‌ در آن‌ دریچه‌ میترال‌ (واقع‌ در سمت‌ چپ‌ قلب‌) دارای‌ ناهنجاری‌ مختصر بوده‌ و می‌تواند درجاتی‌ از نشت‌ دریچه‌ای‌ (نارسایی‌ میترال‌) را به‌ همراه‌ داشته‌ باشد. پرولاپس‌ دریچه‌ میترال‌ یک‌ صدای‌ قلبی‌ خاص‌ ایجاد می‌کند که‌ ممکن‌ است‌ با گوشی‌ پزشکی‌ شنیده‌ شود. این‌ اختلال‌ در خانم‌های‌ جوان‌ تا میانسال‌ شایع‌تر است‌.
علائم و نشانه ها

. منگی‌

۲. اضطراب‌

۳. تپش‌ قلب‌

۴. خستگی‌، کوتاهی‌ نفس‌

۵. درد سینه‌ (تیرکشنده‌، مبهم‌ یا فشارنده‌)

۶. احساس‌ سبکی‌ سر هنگام‌ برخاستن‌ از حالت‌ نشسته‌ یا خوابیده‌

۷. اغلب‌ علامتی‌ وجود ندارد و این‌ اختلال‌ در طی‌ یک‌ معاینه‌ معمول‌ کشف‌ می شود
علل و عوامل خطرساز

علل:

۱. علت‌ این‌ اختلال‌ در بسیاری‌ موارد ناشناخته‌ است‌.

۲. بعضی‌ شواهد نشان‌دهنده‌ ارثی‌ بودن‌ این‌ اختلال‌ بوده‌اند.

۳. این‌ اختلال‌ ممکن‌ است‌ با بیماری‌های‌ مادرزادی‌ قلب‌ همراه‌ باشد

عوامل خطرساز:

وجود کاردیومیوپاتی‌، تب‌ روماتیسمی‌ یا بیماری‌ عروق‌ کرونر
درمان بیماری

. به‌ ندرت‌ جراحی‌ دریچه‌ قلب‌ برای‌ برخی‌ بیماران‌ خاص‌ ممکن‌ است‌ در نظر گرفته‌ شود.

۲. برای‌ اکثر بیماران‌ درمانی‌ نیاز نیست‌. ارزیابی‌ بیشتر ممکن‌ است‌ هر ۳-۲ سال‌ یکبار صورت‌ گیرد.

۳. مصرف‌ آنتی‌بیوتیک‌ها جهت‌ هرگونه‌ اعمال‌ دندانپزشکی‌ یا اقدامات‌ جراحی‌ بالقوه‌ غیراستریل‌ (مربوط‌ به‌ مجاری‌ ادرار یا روده‌ها) توصیه‌ می شود.

ـ معمولاً دارویی‌ نیاز نیست‌. در صورت‌ وجود علایم‌ (مثلاً درد سینه‌) داروهای‌ قبلی‌ یا سایر درمان‌ها ممکن‌ است‌ تجویز شود
منبع: الودکتر

پروکتیت

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۴ توسط :   موضوع: : جهان پزشکی, روی خط خبرگزاری ها

پروکتیت عبارتست از التهاب راست روده و بافت های اطلاف مقعد. این عارضه نوجوانان و بزرگسالان از هر دو جنس را مبتلا می کند ولی در مردان حدود ۳۰ سال شایع تر است.

علائم و نشانه ها
درد مقعد احساس مداوم دفع فوری مدفوع بدون دفع واقعی مدفوع با دفع مقادیر اندک ترشح خونی یا بلغمی از مقعد درد کرامپی  درناحیه پایین چپ شکم تب

علل و عوامل خطرساز

سوزاک سیفیلیس (معمولاً سیفیلیس ثانویه ) ویروس رپس  یمپلکس کاندیدیاز ویروس پاپیلوما آمیبیاز عفونت های مقاربتی غیر اختصاصی اشعه درمانی فعالیت جنسی به صورت هم جنس بازی در مردان مصرف ملین ها جراحت راست روده ، داروهای تجویز شده به صورت شیاف
اشعه درمانی اختلالات غددی کولیت اولسرو (مراحل اولیه ) یبوست مزمن سرطان راست روده آلرژی غذایی
درمان بیماری

اصول کلی: آزمون های تشخیصی ممکن است شامل بررسی های آزمایشگاهی ، نظیر: فرمول شمارش خون ؛ آزمون هایی برای تشخیص سوزاک ، سیفیلیس ، و سایر بیماری های مقاربتی و   کشت مدفوع باشند. روش های تشخیصی عملی نظیر پروکتوسکوپی یا سیگموییدوسکوپی ممکن است جهت رد سایر اختلالات انجام گیرد. درمان بستگی به علت زمینه ای دارد. با حمام کردن مکرر ناحیه مقعد را تمیز نگه دارید.
نشستن در وان آب گرم به مدت ۱۵-۱۰ دقیقه در هنگام نیاز داروها: شما می توانید از بیحس کننده های موضعی بدون نسخه برای تسکین ناراحتی مقعد استفاده کنید. آنتی بیوتیک برای عفونت های مقاربتی . در موارد سوزاک داروهای تزریقی داخل عضلانی ممکن است نیاز باشد اسیکلوویر در موارد عفونت هرپس سیمپلکس شیاف ها یا محلول های مقعدی استروییدی برای کاهش التهاب ناشی از سایر علل
پیشگیری

اجتناب از مقاربت مقعدی فعالیت جنسی ایمن . فعالیت جنسی غیرایمن ممکن است شما را بیشتر در معرض خطر عفونت های منتقله از راه جنسی قرار دهد. پیشگیری از یبوست با برقراری یک فعالیت گوارشی منظم . مصرف غذاهای پرفیبرو مایعات فراوان عدم مصرف پیاپی ملین ها عدم مصرف غذاهایی که به آنها حساسیت دارید.
گزارش دادن بیماری های مقاربتی نظیر سوزاک و سیفیلیس به اداره بهداشت محلی جهت پیشگیری از انتشار آنها. بدیهی است که اطلاعات محرمانه نگه داشته می شوند.
منبع: الودکتر

« Previous PageNext Page »